Martijn Koning: ‘Ik ben een weirdo maar ik ben wel normaal’

martijn koning man of viva

Als puber was hij niet de makkelijkste, maar toch is het goed gekomen met cabaretier Martijn Koning (40). 
En zijn succes smaakt naar meer. ‘Ik hoop over vijf jaar in New York te staan.’

Tekst: Kimberly Palmaccio | Foto’s: Jesaja Hizkia

We zochten je op social media, maar je was moeilijk te vinden.

‘Ik was altijd een beetje huiverig voor 
social media. Zat een tijdje op Twitter, 
maar daar zijn mensen altijd ontzettend boos. Instagram vermeed ik bewust. 
Ik ben slecht in dingen bijhouden en het kost veel tijd.’

Maar sinds een week zit je dan 
toch op Insta. Hoe bevalt het?

‘Tot nu toe vind ik het heel leuk, vooral omdat ik veel oude vrienden tegenkom. Verder heb ik drie volgers en post ik vooral dierenfoto’s. Er zijn ook mensen die alleen maar foto’s van zichzelf posten, maar dat 
is niks voor mij. Martijn houdt meer van 
een grapje.’

Wie was Martijn voordat hij een bekende cabaretier werd?

‘Een aandachtstrekker. Eentje met een 
grote mond, maar intussen had hij geen idee wat ie met zijn leven moest. Ik haalde alleen maar streken uit, was de grappenmaker 
van de klas en stond altijd met gekke bekken op klassenfoto’s. Leraren vonden 
mij óf superleuk óf bloedirritant. Rond de puberteit werd ik alleen maar rebelser. 
Ik werd van alle scholen afgestuurd en 
ging van atheneum naar mavo. Ik had een geweldige tijd met veel drank, drugs, dames en dingen. Voor mijn omgeving was het minder leuk, vooral mijn ouders hadden totaal geen grip op mij. Ik heb ze heel wat kopzorgen bezorgd.’

Wanneer kwam je in aanraking met drank en drugs?

‘Ik groeide samen met mijn ouders en drie broers op in Zwolle. Ik had een bijbaantje bij de pizzeria, maar dat bleek een crimineel hol te zijn. Daar kwam ik in aanraking met drugs: crack, speed, coke, noem maar op. 
Ik heb alles geprobeerd. Toen ik voor het eerst coke nam, wist ik: deze drug moet ik in de gaten houden. Ik wilde meteen meer. Gelukkig verdiende ik niet zo veel, dus kon ik het amper betalen. Daarom adviseer ik kinderen zo jong mogelijk drugs te proberen. Als je ouder wordt, heb je meer geld. Dan kun je het betalen en moet je ervan afblijven.’

Hoe kwam je weer op het juiste pad?

‘Ik werd door mijn ouders naar Engeland gestuurd om in een hotel te werken. Een jaar later kwam ik terug en ging ik rechten studeren aan de Vrije Universiteit. Ik was een slimme student, haalde zesjes zonder 
te leren en focuste me niet meer op drugs. Ik focuste me liever op vrouwen en zo.’

Het hele interview met Martijn Koning komt uit VIVA 3. Deze editie ligt t/m 22 januari in de winkel of kun je online lezen via Blendle.

»HET HELE ARTIKEL LEES JE HIER OP BLENDLE «