Martin Garrix: ‘Mensen vallen elkaar tijdens mijn sets huilend in de armen’

Hij vliegt de wereld over, scoort de ene hit na de andere en vangt soms gages van een halve ton per avond. Sinds z’n doorbraak met ‘Animals’ gaat het hard met dj Martin Garrix (18). Zijn nieuwste wapenfeit: een samenwerking met singer-songwriter Ed Sheeran.

Ben je in de studio dezelfde Martijn als thuis? Of word je daar Martin Garrix?
“Ik besta voor mijn gevoel uit twee personen: als ik aan het werk ben, ben ik Martin. Bij m’n vrienden en familie gewoon Martijn. Natuurlijk vertel ik ze wel wat er tijdens een tour is gebeurd, maar volgens mij is het heel belangrijk om goed onderscheid te maken tussen die twee werelden. Er gebeuren zulke bizarre dingen: ik draai voor vijftigduizend mensen die elkaar tijdens mijn sets vaak huilend in de armen vallen, heb constant beveiliging om me heen, slaap in de duurste hotels. Als ik dat combineer of mix met m’n gewone leven als Martijn, gaat het fout. Dan wordt het lastig om te beseffen wat de realiteit is.”

Je woont nog bij je ouders. Zegt je moeder nog weleens: ‘Martijn, ga nú je kamer opruimen!’
Lachend: “Dat heeft ze opgegeven. Maar ze roept als ik uitga met vrienden regelmatig dat ik voor één uur ’s nachts thuis moet zijn, en dat doe ik dan ook netjes. Ik kan shows geven voor duizenden uitzinnige mensen, maar in the end luister ik naar mijn moeder. Ik heb de afgelopen tijd een beetje rondgekeken naar een huis voor mezelf, maar ik ben hooguit drie maanden per jaar in Nederland. Die tijd spendeer ik liever bij m’n ouders en zusje in de huiselijke sfeer dan in m’n eentje in een luxe villa. Ik neem tijdens tours ook altijd familie en vrienden mee: mijn vader en moeder wisselen elkaar af en vaak plakken we er een gezinsvakantie met mijn zusje aan vast.”

Je hebt met ‘Animals’ veel geld verdiend. Wat was het eerste wat je voor jezelf kocht nadat je die enorme hit scoorde?
“Een nieuwe studiocomputer, zodat ik meer en betere muziek kan maken. Ik geef amper geld uit. Dat vind ik niet nodig, ik ben gelukkig met de dingen die ik heb. Van een Ferrari of zo zie ik mezelf niet vrolijker worden, ik hecht veel meer waarde aan vakantie met familie en vrienden. Voordat het echt heel goed ging, had ik niet het budget om mijn ouders of vrienden mee op tour te nemen. Dan ging ik drie weken naar het buitenland met alleen mijn manager en dacht ik na een week: fuck, ik wil naar huis. Wat ik bij shows meemaak, is supermooi, maar ik wil dat toch kunnen delen.”

Zijn er ook momenten geweest waarop het een tikkeltje té snel ging?
“Zeker. In Mexico werd ik door vijf gewapende securitymannen opgehaald op het vliegveld, die reden me naar mijn hotel en bleven daarna voor m’n deur staan. Dat zijn dingen die niet normaal zijn als je achttien bent. Die moet ik dan wel even kwijt: what the fuck gebeurde daar? Ik heb mensen om me heen met wie ik daar heel goed over kan praten en mijn geluk is dat ik hetzelfde team drie jaar geleden ook al om me heen had: zij stonden al achter me toen ik vijfhonderd volgers had op Twitter. Dat zijn er inmiddels twee miljoen. Mijn team kent me door en door en voelt voor mij als een soort zelf uitgekozen familie.”

Het hele interview lezen? Ren naar de winkels, want VIVA 14 ligt nu in de schappen! Of bestel ‘m online.

Jessica heeft een zwak voor (salsa)dansen, gekke taalfeitjes en de Spaanse cultuur. Voor VIVA schrijft ze over human interest, entertainment, reizen, liefde, seks, eten en al het andere wat haar bezighoudt.