Gelijkheid op de werkvloer: na #metoo strijden vrouwen nu voor #paymetoo

Na #metoo is het de beurt aan #paymetoo. Vrouwen protesteren op grote schaal tegen de ongelijkwaardige salarissen van mannen en vrouwen. Wat is de oorzaak van dit probleem en vooral: wat kun je er zélf aan doen?

Beeld: iStock

Laatst vroeg een museum me voor een project. Ze boden me een redelijk bedrag. Geen vetpot, maar het werk was leuk, dus ging ik akkoord. Niet lang daarna kwam ik in de kroeg een vage bekende tegen. Een man van mijn leeftijd die ongeveer hetzelfde doet als ik. Enthousiast begon hij over het project. Hij was ook gevraagd, wat leuk dat ik meedeed en wat betaalde het lekker. ‘Nou,’ zei ik, ‘dat laatste valt toch wel mee?’ Hij begon iets te hakkelen over bier halen. Ik liet hem niet gaan, maar vroeg stug door. Hij vertelde na een ongemakkelijke stilte wat hij voor zijn verdiensten kreeg. 25 procent meer dan ik. Wat bleek: hij had sowieso een hoger bod gekregen én daar zelf nog een flink bedrag bovenop bedongen. Ik heb het museum gebeld, hetzelfde bedrag gevraagd en kreeg nul op het rekest. De onderhandeling was gesloten. Het geld was op, niks aan te doen. Ik was kwaad, vond mezelf naïef en voelde me machteloos.

Gelukkig pikken steeds minder vrouwen (en sommige mannen) deze veelvoorkomende ongelijkwaardigheid. Zo heeft het Britse parlementslid Stella Creasy begin april op Twitter een grote campagne gelanceerd om te protesteren tegen de loonkloof tussen mannen en vrouwen. Nadat de wereld werd opgeschrikt door de talloze verhalen over seksueel overschrijdend gedrag onder de noemer #MeToo, speelde Creasy handig in op de hype met #PayMeToo. Haar initiatief sloeg onmiddellijk aan: onder deze noemer zijn inmiddels al vele ervaringen, tips en wetenschappelijke onderzoeken met betrekking tot de loonongelijkheid gedeeld. Waar het nieuwe feminisme de laatste jaren voornamelijk de aandacht lijkt te richten op allerlei vormen van emancipatie van het vrouwelijk lichaam, zoals het aankaarten van fatshaming en het aanpakken van seksuele intimidatie op straat, streeft #PayMeToo ernaar om vrouwen op intellectueel en financieel gebied een betere positie in te laten nemen. Nogal noodzakelijk, want begint werkelijke onafhankelijkheid en gelijkwaardigheid niet met het vermogen je eigen boontjes te doppen?

De campagne blijkt inmiddels zelfs bij bestuurders aan te slaan. Minister Ingrid van Engelshoven van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap legde een verband tussen #MeToo en #PayMeToo dat verder gaat dan de woordgrap. Bij talkshow Pauw stelde ze dat seksuele intimidatie voor een groot deel voorkomt op de werkvloer en vaak te maken heeft met machtsongelijkheid. Dit is volgens haar onder meer tegen te gaan door vrouwen en mannen gelijk te belonen voor hun geleverde diensten: een vrouw met een stevige positie is immers moeilijker te ondermijnen en te vernederen.

Vier Kamerleden uit de oppositie, onder wie Lilianne Ploumen, hebben inmiddels een voorstel ingediend om een wet vorm te geven die gelijke betaling afdwingt. Organisaties met meer dan vijftig werknemers zouden in de toekomst verplicht moeten kunnen aantonen dat er een gelijk loon wordt betaald voor hetzelfde werk. Als er sprake is van een loonkloof, krijgen de werkgevers eerst de kans de situatie te verbeteren. Maar als dit niet gebeurt, wordt er een boete opgelegd. Minister Van Engelshoven lijkt in elk geval overtuigd: ‘Ik vind het belangrijk dat vrouwen hun eigen keuzes in vrijheid kunnen maken. Het is goed als je zelf iets kunt betalen voor jezelf of je kinderen, zonder afhankelijk te zijn van je partner of van het armoedebeleid van de gemeente.’

Het hele artikel over #paymetoo staat in VIVA 21. Deze editie kan je hieronder via Blendle online lezen.

»HET HELE ARTIKEL LEES JE HIER OP BLENDLE «