‘Ik huilde en krijste terwijl er steeds meer bloed langs mijn benen liep’

miskraam

Zo’n 1 op de 10 zwangerschappen eindigt in een miskraam. Hoe vreselijk eenzaam en onbegrepen dat kan voelen, weten Juliette, Alessandra en Janneke. Zij donderden, kort na de euforie van een positieve test, keihard van hun roze wolk.

Juliette (34) en haar vriend Tarak gingen voor een broertje of zusje voor Noa (4), maar na zeven weken zwangerschap ging het mis. Nu is zoon Ilias er, waardoor de miskraamverwerking een andere wending kreeg.

Doosje in de tuin

“Een miskraam. Ik heb er nooit een seconde bij stilgestaan dat dat ons kon overkomen. Bij Noa zat ik negen maanden lang high op een roze wolk, dat verwachtte ik nu ook weer. Tot ik na zeven weken druppeltjes bloed zag bij het afvegen. Ik huilde en krijste terwijl er steeds meer bloed langs mijn benen liep. Ik was als de dood dat ik het vruchtje zou verliezen en kneep mijn benen stevig bij elkaar. Tarak hield me vast en maakte mijn benen schoon met wc-papier. Ik voelde van alles naar beneden glijden en riep dat ik bang was het al verloren te zijn. Tarak dook instinctief de wc in met zijn handen. Dat beeld van hem huilend en graaiend in de pot vergeet ik nooit meer. Niet veel laten hoorden we een plopje. Daar lag ons lieve vruchtje in een wit zakje. Ik greep ernaar. Huilend. We hebben het in een doosje gestopt en begraven in de tuin. Samen met Noa, die dacht dat we gezellig een boompje gingen planten.”

Lotgenoten gezocht

“Onze omgeving reageerde begripvol. Daar ben ik enorm dankbaar voor. Er is veel onwetendheid over miskramen, maar weinigen begrijpen de impact. Opmerkingen als ‘Je bent nog jong’ of ‘Gelukkig was het nog pril’ komen keihard aan. Ook al weet je pas drie weken dat je zwanger bent, je hebt je in die tijd al een beeld gevormd van het kind. Ik had veel behoefte om met lotgenoten te praten en startte de facepookpagina ‘Miskraam Mama’s’. Later zijn daar twee pagina’s over zwanger worden en zwanger zijn na een miskraam bijgekomen. Drie verschillende fases van verwerking.”

Twee regenbogen

“Drie maanden na de miskraam was ik weer zwanger. In het weekend dat Ilias is verwekt, hingen er twee regenbogen boven ons huis. Miskraamkindjes worden ook wel regenboogbaby’s genoemd. De komst van Ilias heeft de verwerking een andere wending gegeven. We zijn voor ons gevoel niet meer iets verloren, het zieltje is er weer. Rooskleurig waren de eerste paar maanden van de zwangerschap niet. Het is een angstige periode die je ‘uitzit’. Op miskraammamas.wordpress.com ben ik nog dagelijks bezig met het onderwerp. Ik denk eraan om een opleiding rouwbegeleiding te volgen. Een miskraam is zoiets groots, ik wil dolgraag op een professionele manier steun kunnen bieden.”

De verhalen van Alessandra en Janneke lees in je VIVA 7, die nu in de winkel ligt.

TEKST MARIEKE ORDELMANS
Beeld: iStock