Eva Laurenssen: ‘Ik kan wel vier levens leiden’ (uit het magazine)

Eva Laurenssen

Ze speelt de eeuwige single in de tv-serie Dertigers, maar is zelf al vijf jaar hartstikke gelukkig met acteur Teun Luijkx. Actrice Eva Laurenssen (31) over haar yin-yang-relatie, plannen om in het buitenland te wonen en hossen op André Hazes.

Waarom was het zo leuk om de serie Dertigers te maken?

‘Ik werkte met allemaal mensen die ik kende uit het vak of van school en we filmden door heel Amsterdam, waardoor ik lekker op mijn fietsje naar de set kon. Dertigers gaat over een groep goede vrienden die elkaar al kennen sinds hun studententijd. Ze wonen nog steeds in Amsterdam, maar staan allemaal op een ander punt in hun leven. De een heeft al kinderen, de ander denkt erover, weer een ander vindt het spannend om een nieuwe relatie aan te gaan. Ik speel een eeuwige single die maar niet op wil groeien. Het gaat niet goed met haar moeder en haar vader is al lang niet meer in the picture. Ze is het enige wat haar moeder nog heeft en beseft dat dit het moment is om nog even flink de bloemetjes buiten te zetten voordat ze er écht voor haar moet zijn.’

Dat losbandige type ben jij zelf helemaal niet, hè?

‘Nee, ik ben op liefdesvlak veel serieuzer; ik heb al bijna vijf jaar een relatie. Ik heb ook wel vrijgezelle periodes gehad, maar die duurden nooit langer dan twee, drie jaar. Na mijn laatste relatie was ik echt van plan om een tijdje alleen te blijven. Maar ja, toen kwam ik kort daarna Teun tegen en dat was hét. Sowieso ben ik nooit zo wild geweest. Ik heb weleens een onenightstand gehad, maar ik vind het fijner om intiem te zijn met iemand met wie ik ook echt een connectie heb. In dit vak gaat alles zo snel rond en ik had er ook geen zin in dat mensen weten met wie ik allemaal naar bed ben geweest.’

Herken je de dertigersdilemma’s uit de serie zelf ook?

‘Nee, ik heb eigenlijk geen heel erge dilemma’s. Dat komt, denk ik, doordat mijn vader geen dertig is geworden; hij stierf op zijn 27e aan kanker. De jaren die ik langer leef dan mijn vader heeft gedaan, voelen als een soort bonus. Dat schijnt zo te werken; als je een ouder hebt die jong is overleden, spiegel je je altijd aan die leeftijd. Toen ik 27 werd, dacht ik: nou oké, daar zijn we dan. En nu op mijn 31e ben ik alleen maar oprecht blij dat ik er nog ben. Eigenlijk vind ik deze nieuwe periode ook wel weer interessant. Als ik toch iets moet noemen, is het misschien het besef dat ik niet meer zo makkelijk ergens anders kan gaan wonen. Ik kan wel vier levens leiden: als ik in New York ben, wil ik daar blijven, en tegelijkertijd wil ik ook heel graag in Spanje wonen. Maar we komen steeds meer in een realiteit dat we met kinderen bezig zijn, heel blij zijn met ons werk hier en vrienden en familie ook erg belangrijk vinden. Het besef komt steeds meer dat Amsterdam misschien wel gewoon onze basis is.’

Veranderde er veel toen je dertig werd?

‘Het is allemaal wat rustiger geworden; we gaan niet echt meer naar de club, maar gewoon naar de kroeg. En dat vind ik eigenlijk heel lekker. Ik heb echt wel de feestjes afgelopen – van Amsterdam Dance Event tot 5 Days Off – en heel veel plezier gehad. Ik hou niet zo van drugs, ben eerder van de biertjes, want ik vind het niet fijn om mezelf kwijt te raken. Ik ben meer een kroegtype, daar kun je lekker kletsen in plaats van keihard in iemands oor te moeten schreeuwen. En dan kun je alsnog eindigen met shotjes en hossend op André Hazes. We hebben ook een vriendengroep die het leuk vindt om spelletjes te spelen. Eens in de paar maanden hosten wij dat, dan hangen we ons hele huis vol met lampjes, maken we zelf cocktails en gaan we Dixit, 30 seconds, Jungle speed of Codenames spelen. En meestal staan we aan het einde van de avond te dansen in de woonkamer.’

Jij en Teun komen over als een perfect koppel. Is dat ook zo?

‘Wij hebben natuurlijk ook onze dingen, maar we hebben het inderdaad heel fijn. Vorige week zeiden we nog tegen elkaar: hoe langer we samen zijn, hoe leuker het wordt. Het was vroeger altijd mijn angst dat het saai zou worden als je langer met iemand bent. In mijn hoofd zat: dan ga je samenwonen, kinderen krijgen en daarna begint de hel en gaat de ander vreemd. Maar bij Teun heb ik dat gevoel helemaal niet. Het klinkt misschien een beetje idyllisch, maar tussen ons is het gewoon echt goed gelukt.’

Tekst: Jill Waas | Foto’s: Tom ten Seldam

Het hele interview met Eva lees je in VIVA-25-2020. Dit nummer ligt t/m 23 juni in de winkel of kun je hier online bestellen.

Sommige artikelen kun je maar gedeeltelijk lezen op viva.nl, omdat ze afkomstig zijn uit de papieren VIVA. Uit respect naar onze abonnees én om te zorgen dat wij online leuke gratis content kunnen blijven maken, linken wij je door naar onze magazine-shop om het hele artikel te lezen. Dit is een online platform waar je alle edities van VIVA ook los kunt bestellen. We hopen te kunnen rekenen op je begrip!