Myrthe van der Meer: ‘Fuck diepgang, vier het leven!’

myrthe

Voordat ze goed en wel doorhad wat er aan de hand was, werd Myrthe van der Meer (31) opgenomen op de psychiatrische afdeling. Deze keer niet vanwege een depressie en suïcidale neigingen zoals in haar bekende roman ‘PAAZ’, maar omdat ze aan manisch depressiviteit blijkt te lijden. Over deze opname schreef ze ‘UP’.

Was het niet eng om na zo’n succes weer aan een volgend boek te beginnen?

“Dat zou je denken, maar werken aan mijn tweede boek ‘Kalf’ (over een jonge acteur die een road trip moet maken met zijn terminale grootvader, red.) voelde als een bevrijding. Het is fictie, dus ik kon eindelijk schrijven over leven en dood – de levensvragen die mij écht bezighouden – zonder beperkt te worden door de werkelijkheid. Stress door verwachtingen kreeg zo heel weinig kans.”
‘UP’ begint op de dag waarop je opnieuw wordt opgenomen. Je wilde weer een einde aan je leven maken. Toch dacht je dat het uitstekend met je ging. Leg eens uit?
“Tijdens een waan geloof je de meest onlogische dingen. Ik dacht: als ik doodga, sterft het depressieve deel in mij, word ik eindelijk écht gelukkig en kan ik de volgende dag weer gewoon naar mijn werk. Ik vond dat ook geen zelfmoord, omdat ik niet naar de dood verlangde. De psychiater zag dat gelukkig anders.”

De psychiater zegt in hoofdstuk 1 dat je diagnose niet langer depressie is, maar manisch depressief. Waarom schrok je daar zo van?

“Vóór de diagnose manisch depressief kon ik nog hopen dat de volgende depressie de laatste zou zijn. In ‘PAAZ’ sprak ik dan ook nog over kans op genezing. Manisch depressiviteit is ongeneeslijk en in ‘UP’ gaat het over mijn acceptatieproces van nooit meer beter worden. Met medicatie kan ik klachten verminderen, maar de ziekte blijft.”
Hou je tijdens een waan nog ergens controle?
“Ik geloof tegenwoordig niet meer klakkeloos wat ik denk. Toen ik met mijn vriend in Wenen was en opperde om richting de mooie muziek te lopen, keek hij me vragend aan. Toen ik me concentreerde, besefte ik dat mijn hoofd het verkeerslawaai veranderde in een orkest. Laatst zag ik een trol in mijn keuken. Op zulke momenten weet ik dat het niet goed gaat en moet ik rustiger aan doen.”

Sociale interacties kosten je moeite. Hoe beschouw jij het fenomeen vriendschap?

“Het probleem is dat ik vaak oprechte interesse in andere mensen mis. Collega’s vind ik makkelijker, duidelijker. Een borrel met collega’s is dan wél weer ingewikkeld. Moet ik dan interesse veinzen? Het kan mij niets schelen hoeveel huisdieren mijn collega heeft.”
Je hebt wel een beste vriendin. Doe je dan toch iets goed?
“Misschien. Maar onze vriendschap hebben we vooral aan haar te danken. Zij krijgt weinig van me terug. Ik beantwoord haar telefoontjes minimaal, zie haar weinig en sla haar verjaardagen over. Haar beste vriendin is iemand anders. Logisch. Ik vind het moeilijk om vriendschap echt te voelen. De definitie van een vriendin is me niet helemaal duidelijk. Wanneer noem je iemand een vriendin?”

Het hele interview met Myrthe lees je in VIVA 6, die nu in de winkels ligt!

INTERVIEW CHARLOTTE VAN DRIMMELEN | FOTO’S SJOERD GEUKE

VERZIN & WIN

In ‘UP’ dragen personages af en toe T-shirts met grappig depressieve teksten, zoals ‘Iedereen is gek behalve ik’. Verzin ook zo’n mooie oneliner en tweet ‘m naar @VIVA_nl met #interviewmyrthevdmeer. Onder de leukste inzendingen verloten we 15 exemplaren van ‘UP’!