Pepijn Gunneweg: “Ik was altijd het gezellige broertje”

pepijn gunneweg

VIVA drinkt elke week een drankje met een leuke man. Deze week: bier met acteur en tv-presentator Pepijn Gunneweg (39), in augustus te zien in de ‘Kinderen voor Kinderen’-musical ‘Waanzinnig gedroomd’.

We zitten op een terrasje tussen de weilanden, vlakbij Pepijns huis in Waterland. In de verte scharrelt een zwaan met haar kuikens op het gras. De glazen bier worden op tafel gezet. Pepijn neemt een flinke slok: “Moeten we voor dit interview eerst dronken zijn?”

Eigenlijk wel, drink maar even door.

“Goed. Ik ben wel allergisch voor bier, van bepaalde soorten hop moet ik niezen. Altijd als ik nies, roepen mijn vrienden: ‘Heb je weer gezopen?’”

We hoeven je straks toch niet te reanimeren hier in the middle of nowhere, hè?

“Nee nee, ik ga er iets nasaler van praten, maar dat lees je in dit interview toch niet terug.”

Ben je iemand die helemaal los kan gaan?

“In mijn studententijd wel. Op de Kleinkunstacademie ontmoette ik de jongens met wie ik jarenlang de variétégroep Ashton Brothers vormde. We groeiden samen op in café de Smoeshaan, waar veel acteurs komen. Omdat we goed konden drinken, stelden we al snel de regel op dat we op het podium nooit een druppel alcohol zouden nemen. Tijdens repetities en nabesprekingen gold dat natuurlijk niet. De ergste keer naborrelen was na een optreden in Barcelona. Ik ben nog nooit zo ziek geweest. Op een gegeven moment nam ik een taxi naar het hotel. ‘Waar moet je heen?’ vroeg de chauffeur. Ik had werkelijk geen idee en heb me er bij een pleintje uit laten zetten. Daar viel ik op een bankje in slaap. De volgende ochtend belde ik die jongens: ‘Wat is het adres ook alweer?’”

Hoe word je als je een borrel op hebt?

“Ik denk dat ik heel leuk word. Lekker slap lullen over het leven, ook al praat ik vrij snel en met dubbele tong. En ik krijg altijd zin om te dansen. Tijdens mijn middelbare schoolperiode was m’n hang-out een dansschool in Maassluis. Daar stond ik me langs de kant enorm ongemakkelijk te voelen, tot er wat drank inging.”

Dan sleurde je ieder meisje de dansvloer op?

“Nou, ik lag niet zo goed bij de vrouwen. Ik was altijd het gezellige ‘broertje’ om mee te kletsen en aan te vertellen hoe verliefd ze op een ander waren. Heel frustrerend. Ik was klein, niet zo stoer, kon goed luisteren, kortom: een beetje een zacht ei.”

Het is goed gekomen, je bent nu getrouwd. Waar heb je jouw vrouw ontmoet?

Inmiddels met volle neus: “Op de filmset van ‘Sportman van de eeuw’. Daar speelde ik in en zij was – en is – make-up artist. We hadden toen allebei een relatie, maar vonden elkaar wel leuk. Een jaar later kwamen we elkaar tegen in de Smoeshaan. Ik was inmiddels vrijgezel. Wie is zij ook alweer? dacht ik. Oh ja, dat leuke meisje van die set! Ik ging naar buiten, zij ‘toevallig’ ook. Daarna gingen we nog samen naar een afterparty. En toen vroeg ik of ze nog een kopje thee bij mij thuis wilde komen drinken. De rest is geschiedenis.”

Onder redactie van: Marloes Teerenstra
Tekst: Jasmine Groenendijk
Beeld: Sjoerd Geuke