VIVA400-oprichtster Corinne van Duin: ‘Het begon met een paar pannen spaghetti op tafel’

We hebben wat te vieren, want VIVA400 bestaat tien jaar. In deze eregalerij kijken we hoe het gaat met de winnaars uit de afgelopen jaren. We starten met een bijzondere VIVA400-vrouw: oud VIVA-hoofdredacteur en bedenker van de VIVA400: Corinne van Duin. 

Corinne van Duin pitchte haar idee voor de VIVA400 tijdens haar sollicitatie, ruim tien jaar geleden. Ze kreeg de job en was tot 2012 hoofdredacteur van VIVA. Nu werkt ze als chef bij Volkskrant Magazine.

Tekst Kim buitenhuis | Foto’s Carli Hermès (portret), Melanie Marsman

Hoe kwam je op het idee voor de VIVA400?

“In de tijd dat ik solliciteerde, werd VIVA steeds journalistieker, met leuke pennen en leuke vrouwen. Veel minder tuttig. Daar waren toenmalig hoofdredacteur Karin van Gilst en adjunct Jossine Modderman al druk mee bezig. Naast het blad bestond het VIVA-forum ook al, maar daar ging het vooral over dakkapellen bouwen en teennagels lakken. Bij VIVA Mama bestond in die tijd zelfs nog de VIVA Mama Bakfiets-race! Dat was natuurlijk heel geinig bedacht, maar er mocht wel wat meer aspiratie in het merk VIVA. Om uit die tuttige modus te komen, moest er iets gebeuren. Afgeleid van de Quote 500 bedacht ik toen de pastiche VIVA400.”

Waarom was een VIVA400 nodig voor de doelgroep?

“Als het tien jaar geleden over vrouwen en werk ging, was dat voornamelijk vanuit een problematische insteek. Zoals hoe je als vrouw privé en werk combineert, of het lagere salaris dat we verdienden. En dat terwijl we zo veel inspirerende vrouwen interviewden. Die vrouwen konden wij een platform bieden, waarmee we de andere kant laten zien; we vieren hoe succesvol we zijn. Natuurlijk blijft er ook ruimte om elkaar vragen te stellen over de problemen waar je tegenaan loopt. Dat gebeurt vooral ook in de VIVA400 LinkedIn-groep die er inmiddels is.”

Wat was er anders aan die allereerste editie?

“We hadden nog geen ranking. Het waren 400 vrouwen die we leuk en goed vonden, en die een platform verdienden. De enige vereiste was dat ze onder de veertig waren. Ook de categorieën waren anders, die zijn al een paar keer veranderd. Verder waren er nog nauwelijks social media, en je kon niet stemmen. 
De genomineerden kon je alleen terugvinden in een bijlage in de fysieke VIVA, als een soort telefoonboek met plaatjes.”

Wat was er zo gaaf aan het eerste VIVA400-event?

“Samen met Viviene Werner, een fantastische marketeer, en de toenmalige adjunct Jossine Modderman, bedachten we het event. Zij waren allebei ook even enthousiast over het idee, wat nodig is om zoiets goed tot leven te laten komen. Het leek ons tof als we al die 400 vrouwen konden uitnodigen. We zagen het al voor ons: al die vrouwen netwerkend en etend aan lange tafels. Dat idee werd uiteindelijk werkelijkheid, in Pakhuis de Zwijger. Al die vrouwen aan lange tafels, pannen pasta op tafel en Minister Plasterk die het eerste exemplaar in ontvangst nam. Heel bijzonder!”

Kun je nog een bijzonder VIVA400-moment noemen?

“De keer dat minister van Defensie Jeanine Hennis-Plasschaert als hoogste binnen haar categorie eindigde. Ze was toen nog Kamerlid, en ik weet nog dat we zeiden: ‘Misschien wordt dit wel onze eerste vrouwelijke premier.’ Wie weet, misschien komt het er ooit nog eens van. Toch gaaf dat we haar toen al in de VIVA400 hadden. Een minder leuk moment was het moment dat de uitgever er door geldtekort na het tweede jaar bijna mee wilde stoppen. Toen zijn we naar sponsoren gaan zoeken en dat bleek gelukkig succesvol. Het event werd er eigenlijk alleen maar nog groter en professioneler door. Mooi om te zien waar zoiets negatiefs uiteindelijk toe kan leiden.”

Welke ontwikkelingen heb je daarna als hoofdredacteur meegemaakt?

“Van een eenvoudig dinertje met een ijscokar en een paar pannen spaghetti werd het steeds professioneler. Uiteindelijk bedachten we ook het stemmen. Niet per se omdat dat het zo veel leuker maakte, maar omdat vanaf het begin gevraagd werd wie er nou op nummer één stond. We kregen vanaf de eerste minuut heel veel persaandacht, en die vraag kwam steeds terug. Zonder een winnaar werd het bijna niet geaccepteerd. Eigenlijk vond ik het zonder het stemmen leuker, omdat het toen met al die random vrouwen bij elkaar meer een bijzondere netwerkborrel was. Maar uiteindelijk is het stemmen ook een goede manier om je als VIVA400-vrouw op social media neer te zetten. Op Twitter zie ik nog steeds de hashtag VIVA400 voorbij komen. Heel speciaal.”

Dit artikel is afkomstig uit VIVA 23. Abonnee worden of een losse editie van VIVA bestellen? Klik hieronder:

»Bestel VIVA online | Klik hier «