Radmilo Soda: ‘Ik kijk vaak in de spiegel en geef mezelf dan complimentjes’

radmilo soda

VIVA drinkt elke week een biertje met een leuke man. Deze week zitten we op het terras met een forumfavoriet: personal trainer Radmilo Soda (43), die geen bier drinkt maar whisky.

Radmilo Soda kennen we als personal trainer van het programma ‘Obese’ en van zijn boek ‘Echt Radmilo’. Toen we het VIVA-forum vroegen met welke leuke man we een biertje moesten drinken, bleek hij de grote favoriet. Er is zelfs een heel topic over ‘Obese’ en de spierbundel geopend, met meer dan 1.300 reacties (een greep: forummer Hatsetats: ‘Ik hartje Radmilo!’, Onnohoestsiroop: ‘Als ie z’n shirt maar uit laat! Radmilo is da bomb.’ Summerdance: ‘Eerlijk is eerlijk: hij heeft een goeie kop!’ Als we Radmilo vragen, is hij meteen enthousiast. Hij lacht verlegen: “1.300? O, cool!” Waar wij benieuwd naar zijn: kan Radmilo een beetje drinken? En: krijgen we hem aan de bitterballen?

20.00 uur. Ronde 1: drank

Eén ding was van begin af aan duidelijk: we zouden in plaats van bier whisky drinken. En veel ook.

Proost. Waarom whisky? Bang voor een bierbuik?
“Haha, nee. Bier is nooit mijn drank geweest. In het verleden dronk ik wodka met cola of Red Bull. Ik kon er zo veel van drinken dat ik dacht: misschien moet ik overstappen op whisky en daar écht van genieten. Een glaasje whisky, sigaar erbij en een beetje ouwehoeren met vrienden is voor mij de perfecte avond. Ik word er heel fijn dronken van.”

Hoeveel moet jij drinken om dronken te worden?
“Ongeveer een halve fles. Maar weet je, drank is een litteken bij mij. Mijn moeder was chronisch alcoholist en is overleden aan de gevolgen van drankmisbruik. Daardoor let ik goed op mezelf.”

Dat heb je niet altijd gedaan, toch?
“Rond mijn twintigste was ik op zoek naar mijn identiteit en had ik een leven vol drank, sex en drugs.”

In je boek schrijf je dat de dood van je moeder dat triggerde. Waarom?
“Mijn moeder was de enige die ik nog had. Mijn vader kende ik niet, die heeft me gemaakt en ging ervandoor. Ik ben geboren in Kroatië, mijn moeder werkte heel hard en kon niet voor mijn zus en mij zorgen. Omdat we veel op straat rondhingen, werden we door de kinderbescherming in een internaat geplaatst. Ik vond het daar verschrikkelijk en vluchtte als het kon naar huis. Telkens werd ik weer overgeplaatst naar een ander internaat. Dat was heel heftig voor me. Ik voelde me opgesloten. Op mijn twaalfde mocht ik terug naar mijn moeder, maar die werkte nog steeds veel, dus ik verviel in oude gewoontes. De middelbare school skipte ik na drie dagen en daarna hing ik op straat rond, waar ik in de verleiding kwam om verkeerde dingen te doen, zoals vechten en stelen.”

Op je zestiende ging je je zus achterna naar Nederland. Werd je leven toen beter?
“Ik was op zoek naar een nieuw leven. In het restaurant van mijn zus waste ik af en maakte salades. Het ging helaas na twee jaar dicht, maar gelukkig vond ik een baan bij een restaurant waar ik een opleiding tot kok kreeg. Ik was heel blij, maar toen overleed mijn moeder. Het erge was dat ze, toen we het hoorden, al een week in een koelcel lag. Ik wilde niet terug naar Kroatië, want de oorlog was daar uitgebroken. Als achttienjarige moest ik eigenlijk het leger in en dat wilde ik niet: heel mijn jeugd was al een oorlog geweest.”

En toch ging je.
“Ja, ik ben stiekem het land in gegaan en heb mijn moeder begraven. Eenmaal terug in Nederland kwam alles uit mijn verleden naar boven. Toen begon een tweejarige periode waarin ik veel dronk en losging. Totdat mijn buurman het niet meer kon aanzien en tegen me zei: ‘Godverdomme, Radmilo. Je bent twintig jaar, pak je leven op. Voordat je het weet, ga je je moeder achterna.’ Hij nam me mee naar de kickbokschool waar hij trainde. Meteen bij de eerste stoot wist ik: dit is het. Boksen werd mijn ontsnapping, mijn uitlaatklep. Kom op meiden, doordrinken.”

Ik probeer er een beetje onderuit te komen.
“Nee, nee. Kruipend naar huis!”

Tegen de serveerster: “Nog drie whisky graag!”

20.45 uur. Ronde 2: vader

Heb je je vader gemist?
“Ik heb hem nooit gekend, dus wist niet wat ik moest missen. Twee jaar geleden is hij weer in beeld gekomen.”

Hoe was dat?
“Ik had er geen behoefte aan, maar was wel nieuwsgierig naar mijn roots dus heb mijn halfzus en tante ontmoet. Mijn vader wil ik niet ontmoeten. Hij had me een heftige brief gestuurd. Ik had verwacht dat erin zou staan dat hij het leuk zou vinden me te ontmoeten. In plaats daarvan schreef hij alleen over familieproblemen en vroeg hij om geld. Toen dacht ik: ik ken je niet eens! Flikker op. Ik heb altijd geleefd zonder vader en mis hem ook niet. Maar ik zie wel wat ik heb gemist door mijn eigen drie kinderen. En daarom ben ik ook echt een vader voor hen. Ze mogen nooit doormaken wat ik heb doorgemaakt.”

21.30 uur. Ronde 3: liefde

Je drilt mensen in de sportschool. Wie daagt jou uit?
“Mijn vrouw Luz!”

Hoe hebben jullie elkaar ontmoet?
“Tijdens rijlessen. Ik werd op een dag opgehaald door Luz en ik bracht haar terug. Ze zat achterin te dollen en zei: ‘Wat kijk je nou?’ Ik had een zonnebril op en zei: ‘Ik kijk helemaal niet. Ik kijk naar voren.’ Waarop zij zei: ‘Ik zie wel dat je kijkt, ik zie je wenkbrauwen omhoog gaan!’ Haha. Toen ze was uitgestapt, vroeg ik aan mijn rijinstructeur: ‘Leuke meid, wie is dat?’ Hij vertelde dat ze een Portugese was. Dus sprak ik met hem af dat ik haar de week erop zou ophalen met de auto. Zo doe je dat.”

En hoe ging het verder?
“Ik was destijds amateurbokser en nodigde haar uit voor het Nederlands kampioenschap. Hé, hé, de whisky’s zijn op: nieuwe ronde! Maar, ik werd dus Nederlands kampioen enne…”

Dat deed het natuurlijk wel goed bij je date?
“Jahaaa, ze vroeg of ik zin had om daarna te stappen. Ik wist niet wat het zou worden, misschien alleen een onenightstand. Maar nu zijn we twintig jaar en drie kinderen verder.”

Wat trok je zo in haar aan toen je in die achteruitkijkspiegel keek?
“Ze was charmant en heel open. Iemand die lekker zichzelf is. Het leuke is dat ze een enorm grote aanvulling op mijn leven is. Ik ben een harde werker, maar heb weinig gelezen. Luz heeft twee studies gedaan: Engelse en Franse literatuur. Haar kennis is heel groot en dat is inspirerend. Maar ook haar eerlijkheid boeide me. Ik heb mijn hele leven al haaien om me heen. Zij gaf me onvoorwaardelijke liefde en wilde niets van me.”

En jullie werken nu ook samen?
“Luz heeft haar carrière opzij gezet voor mij. Ze kreeg vijfenhalf jaar geleden een topbaan aangeboden bij de Europese Unie en zou daarvoor naar Keulen moeten verhuizen. Ik was in die tijd net mijn sportschool aan het opzetten en wist: als zij gaat, wordt het een scheiding, want ik zag mezelf niet elk weekend naar Keulen gaan. De crisis brak uit, maar ik kreeg het alsmaar drukker. Het was nu of nooit. Ik zag dat de studio vrijkwam en zei tegen Luz: ‘Ik ga het doen.’ En investeerde alles wat we hadden: de spaarpotjes van onze kinderen, alles.”

Hoe reageerde ze?
“Ze zei: ‘Als dit is wat je wilt, dan sta ik achter je. Ik ga voor de kinderen zorgen.’ Ze heeft die baan afgewezen. Dat moet je maar durven, ik heb daar echt heel veel respect voor. Gelukkig was de studio een instant succes. Maar omdat ik me moest focussen op de trainingen, zocht ik iemand voor mijn financiën, dus daar heb ik Luz voor gevraagd. Eerst vond ze het niets om met me samen te werken, maar inmiddels is ze ook een echte ondernemer geworden.”

22.30 uur. Ronde 4: ‘Obese’

De serveerder komt een portie bitterballen brengen, die we stiekem hebben besteld. Eens kijken hoe Radmilo reageert op dit bordje met vet. “Bitterballen? Holy shit! Die heb ik niet besteld.”

Staan bitterballen weleens op je menu?
“Ik eet weleens bitterballen, maar niet vaak. Voor mij is dat een keer per week, uh, maand, haha! Volgens mij gaat die whisky echt werken. Proost, dames.”

De mensen die jij begeleidt in het RTL-programma ‘Obese’ vallen héél veel af. Komen zij niet snel weer aan?
“Zestig procent van de kandidaten blijft stabiel en dat is best veel. Het is een heel intensief programma. Ze wegen tussen de 160 en 250 kilo, dus de eerste resultaten zie je snel. Na de uitzending krijgen ze nog een jaar nazorg: een abonnement op de sportschool en een personal trainer die hen volgt. Ze bouwen het trainen af, want ze hebben voor de opnames van het programma een jaar topsport bedreven. En dan zie je dat het vaak moeilijk is de aangeleerde patronen vast te houden. Als ze eventjes losgaan, slaan ze al snel door.”

Dat lijkt me enorm frustrerend.
“Dat is het ook. Ik ben machteloos. In de voorlaatste uitzending zie je mij naar een jongen toegaan. We hebben een halfjaar gewerkt en dan zegt ie: ‘Radmilo, 7 uur ’s ochtends is me te vroeg.’”

Wat dacht jij toen?
“Gozer, je begrijpt het niet. Ik laat voor jou mijn vrouw en drie kinderen thuis, ik kom om jou te helpen. Je bent 22, hebt geen werk, geen opleiding, je zit de hele dag op je reet. Dan ontplof ik. Ik zal me inzetten tot mijn laatste druppel energie, maar ik wil wél iets terug van de ander.”

Heb je ooit iemand te hard aangepakt?
“Wat is hard? Het leven is hard. Je zult er zelf wat van moeten maken en dat gaat niet vanzelf. Als je ziet wat ik heb moeten opgeven om hier aan tafel te mogen zitten en te genieten van een glaasje whisky. Het is me niet komen aanwaaien. De mensen van ‘Obese’ hebben een levensloterij gewonnen. Een team van psychologen, doktoren, cardiologen en trainers staat voor ze klaar.”

Vind je ze soms ondankbaar?
“Nee, maar ik laat wel zien dat ik het er soms niet mee eens ben. Ik ben er om ze te helpen, niet om ze af te zeiken. En ik probeer ze zo veel mogelijk tools mee te geven waar ze de rest van hun leven iets mee kunnen.”

Heb je ooit gedacht: die ga ik niet trainen?
“Nooit bij ‘Obese’-kandidaten, maar bij anderen wel. Als er iemand binnenloopt en met geld gaat wapperen, zeg ik: flikker op, man. Ik ben niet te koop. Ik moet energie krijgen van de mensen die ik train.”

Ben je zelf weleens onzeker over je lichaam?
“Onzeker niet, maar ik ben wel kritisch op mijn lichaam en wil altijd topfit zijn. Ik ken mijn lichaam door en door en weeg al 25 jaar tussen de 85 en 87 kilo. Als ik twee keer per jaar op de weegschaal sta, is het veel. Maar… ik kijk wel vaak in de spiegel, haha.”

En dan denk je: gozer, jij ziet er goed uit?
“Ja, ik bewonder mezelf niet in de spiegel, maar ik complimenteer mezelf wel. Ik hou van mezelf! Ik weet wat dit lijf kan: ik kan nu heel veel whisky drinken en morgen een marathon lopen als ik wil.”

Kus je je spierballen?
“Nee, haha!”

Als je zelf nooit te zwaar bent geweest, weet je dan wel hoe moeilijk het is voor de kandidaten in ‘Obese’?
“Ik weet hoe het voelt om niet fit te zijn. Eén keer in mijn leven woog ik 91 kilo en dat is voor mij te veel. Nadat ik wereldkampioen boksen werd, ging ik helemaal los en dronk en at alles wat ik wilde. Ik schrok toen ik op de weegschaal stond: ik voelde me een olifant. Die kilo’s eraf trainen was zwaar. En, daarbij: ook ik kan als ik in de zomervakantie minder doe, de eerste drie dagen na mijn training niet lopen.”

23.30 uur. Ronde 5: vrouwen

Hoe kijk je naar vrouwen?
“Ik hou van vrouwen!”

Waar val je op?
“Ik hou van mooie lippen en een mooi mediterraan kleurtje. Van mij hoeft een vrouw geen sixpack of spierballen te hebben, er mag best een vetje aan zitten. Als ze maar verzorgd en elegant is.”

Wat vind je van de Nederlandse vrouw?
“Het geldt niet voor iedereen, maar het mag soms wat verzorgder. In mediterrane landen doen vrouwen nét iets meer hun best, zelfs al gaan ze de deur uit voor een kopje koffie.”

Scan je iemands lijf? Zo van: ja, goedgekeurd of nee, vijf kilo te veel?
“Tuurlijk, daar ben ik een vakman voor. Maar ik veroordeel iemand nooit. Ik wil weten waar die kilo’s te veel vandaan komen, en er een oplossing voor zoeken. Bij vijf kilo te veel denk ik wel: fucking move your ass. Je kunt elke dag whisky drinken en bitterballen eten, maar dan ben je fucked up.”

Als personal trainer heb je elke dag mooie vrouwen om je heen. Kom je weleens in verleiding?
“Ik zou elke dag met andere vrouwen kunnen neuken, zo moeilijk is het niet. Maar ik ben heel blij met wat ik heb en mis ook niets in mijn relatie. We hebben goede sex, we voelen elkaar goed aan, lachen veel en hebben supermooie kinderen.”

Heb je de broek aan thuis?
“Nee, Luz! Ik heb mijn broek altijd uit thuis.”

Dan vallen die drie kinderen nog mee.
“Ja, haha, ik wilde er vijf, maar Luz vond dit genoeg. Ze zei: je mag je broek nu af en toe wel aanhouden.”

“Hahaha.” (Allen)

24.00 uur

De serveerder komt zeggen dat het terras leeg moet zijn en we naar binnen moeten als we verder willen drinken.

Radmilo: “Ik stop nooit. Kom, we gaan naar binnen.”
En zo geschiedde. Het bleef nog lang gezellig bij De IJsbreeker.

7.00 uur. Ronde 6: knock-out

Terwijl een van ons zich nog eens omdraait en de ander de wc-pot omarmt, staat Radmilo alweer te zwoegen in de sportschool. Respect.

Het interview met Radmilo lees je ook in VIVA 27. Het blad ligt nu in de winkels, of kun je hier online bestellen.

Onder redactie van: Marloes Teerenstra
Tekst: Jessica van Zanten
Beeld: Anke van der Meer