Renate is bewust kinderloos: ‘Dat zij kinderen geweldig vinden, betekent toch niet dat ik dat óók moet vinden?’

bewust kinderloos

Kinderen krijgen de normaalste zaak van de wereld? Deze vrouwen moeten er niet aan denken. En daar heeft hun omgeving moeite mee. ‘Ik word egoïst genoemd.’

Tekst: Rhijja Jansen

Renate Kopo is getrouwd, heeft een huis, een tuin en honden. En met haar 28 jaar nadert ze de gemiddelde leeftijd waarop vrouwen een kind krijgen (29,8 jaar). ‘Maar dat gaat nooit gebeuren,’ zegt ze met volle overtuiging. Renate is niet altijd bewust kinderloos geweest. Als tiener dacht ze dat ze ooit een gezinnetje zou stichten. ‘Ik was nog jong, ik wist niet beter,’ vertelt ze. 
‘Het kwam niet in me op dat het ook een mogelijkheid was om géén kinderen te krijgen. Als man en vrouw ga je samenwonen, trouwen, krijg je kinderen en ga je een gelukkige toekomst tegemoet. Dacht 
ik.’ Maar Renate merkt al gauw dat ze doodongelukkig van het idee van kinderen zou worden. ‘Ik heb niks met kinderen. Ze zijn druk, vaak brutaal en luisteren slecht. Ik snap dat dit met opvoeding te maken heeft, maar ik heb ook geen zin om hier 
tijd en energie in te steken. Het levert mij gewoon niets op. Daarnaast heersen er erfelijke aandoeningen in mijn familie, die ik niet wil doorgeven aan een kind.’ Tijdens het daten, merkt Renate dat veel mannen wél een kinderwens hebben. ‘Sommigen hadden de namen van hun toekomstige 
kids al bedacht. Dan ben je bij mij aan het verkeerde adres. Toen ik mijn huidige man via internet leerde kennen en ik hem zei dat ik geen kinderen wilde, antwoordde hij dat ik een vrouw naar zijn hart was. Toen we trouwden, waren kinderen uiteraard niet welkom op onze bruiloft.’ Als Renate anderen vertelt dat ze geen moeder wil worden, wordt hier door haar omgeving afwijzend op gereageerd. ‘Wacht maar, 
die kinderwens komt vanzelf wel’, is een opmerking die ze al honderden keren heeft gehoord. Van buren, van familieleden en zelfs van vrienden. Van haar buurtgenoten begrijpt ze deze opmerking nog wel: ze woont in een dorpje aan de rand van de Bible Belt, ‘met meer kerken dan woningen’. Maar dat zelfs vrienden en kennissen haar kinderloze bestaan niet serieus lijken te nemen, vindt ze jammer. ‘Je bent blijkbaar een vreemde eend in de bijt als je geen kinderen wilt. Het is duidelijk taboe.’

Het mooiste wat er is?

Ook Silvana Molhoek (31) heeft zich nooit aangetrokken gevoeld tot het moederschap. In tegenstelling tot Renate vindt zij kinderen wél heel leuk: ‘Ik heb ook altijd opgepast. Maar ik vind het ook heel fijn als ik ze na een paar uur weer kan overdragen aan hun ouders. ‘Waarom wil jij nou geen moeder worden?’ vragen veel mensen. 
‘Je bent zo leuk met kinderen!’ Tja, dat ik geen moeder wil worden, betekent niet automatisch dat ik een hekel aan kinderen heb. Moeder worden past gewoon niet bij mijn leven. Dat hele zwanger zijn lijkt me al niks, en als die baby er eenmaal is, is het een heel gedoe om überhaupt de deur uit 
te gaan. Het beperkt je in je vrijheid. Ik zie mezelf dat allemaal niet doen. Het pást niet bij mij. Daarnaast vind ik de wereld geen mooie plek voor kinderen. Het gaat slecht met het klimaat, er zijn oorlogen en mensen gunnen elkaar vaak het licht in de ogen niet.’ 
Silvana heeft nog een goede reden om kinderloos te willen zijn: ze heeft de huidziekte ichthyosis hystrix. ‘Dat komt erop neer dat ik gele en groene vlekken heb over mijn hele lichaam, door dode huidcellen 
die niet willen loslaten. Deze ziekte kreeg 
ik door een spontane mutatie. Vorig jaar hoorde ik dat het erfelijk is. Als ik een kind krijg, is er vijftig procent kans dat ik mijn huidziekte doorgeef.’ Ze wil niet dat een kind wordt opgezadeld met wat zij dagelijks meemaakt.

Het hele verhaal lees je in VIVA 19-2019. Deze editie ligt t/m 14 mei in de winkel of kan je verder lezen via Blendle. 

» LEES VERDER VIA BLENDLE «

Sommige artikelen kun je maar gedeeltelijk lezen op viva.nl, omdat ze afkomstig zijn uit de papieren VIVA. Uit respect naar onze abonnees én om te zorgen dat wij online leuke gratis content kunnen blijven maken, linken wij je door naar Blendle om het hele artikel te lezen. Dit is een online platform waar je betaalt per artikel – in de meeste gevallen een paar dubbeltjes – en de journalistiek mee steunt. We hopen te kunnen rekenen op je begrip!