Rens Kroes: ‘Ik focus me op een happy lijf, geen perfect lijf’

Vier succesvolle kookboeken op haar 
(bekende) naam, een bruisend leven in New York… Toch wil superfoodie Rens Kroes (31) 
met haar nieuwe lifestyle boek duidelijk 
maken: ‘Ik ben niet perfect.’

Tekst: Liesbeth Oeseburg | Beeld: Kee&Kee

Wat is er anders aan je vijfde en nieuwe boek?

‘Hierin leg ik uit hoe ik mijn leven leef. Met zeven key factoren die voor mij een rol spelen in het vinden van balans. Ik vertel onder andere hoe je kunt relaxen, over beauty, over hoe je thuis een fijne sfeer creëert en over de voetafdruk die je achterlaat op onze planeet. Direct bij mijn eerste boek groeide bij mij het gevoel dat mensen mijn filosofie niet kenden. Ik werd al snel in een hokje gestopt: het zusje van Doutzen Kroes, een superfoodie die zich alleen op trends focust. Fijn dat ik word genoemd in artikelen over eettrends en word geschaard onder de food influencers, maar ik hou me niet alleen bezig met trends. Bewust en gezond leven is me met de paplepel ingegoten. Ik zie dit boek als een cadeau van mij aan jullie en wil mensen inspireren met mijn leefstijl. Je kunt wel gezond eten, maar als je stress hebt, worden de gezonde stoffen niet optimaal door je lijf opgenomen. De driehoek voeding, bewegen en ontspanning is voor mij de leidraad in het leven.’

Je geeft tips over gezonde voeding bereiden, maar ook hoe je zelf beautyproducten en schoonmaakmiddelen kunt maken. Dat kost toch heel veel tijd?

‘Pik eruit wat je aanspreekt. Je kunt niet mediteren en dezelfde dag nog yoga doen, en dan ook nog schoonmaakmiddelen maken en de hele beautyroutine afgaan. Ik maak ook keuzes. Sommige producten maak ik thuis, andere koop ik. Mijn eten bereid ik wel altijd zelf. Op zondag doe ik aan ‘sunday prepping’. Dan maak ik bananenbrood en choco-balletjes. Die vries ik in en zo heb 
ik voor de hele week een voorraad. Dan maak ik ook direct mijn zeepsop waar ik de komende maanden mee vooruit kan.’

Je woont in New York, een drukke 
stad, en vertelt in je boek dat je daardoor zelf ook weleens moeite hebt met in balans blijven. Hoe ga je daarmee om?

‘Toen ik van een dorpje naar de grote stad verhuisde, bracht dat automatisch stress met zich mee. Nu, twaalf jaar later, weet ik beter wat ik moet doen. Als ik merk dat mijn ademhaling te hoog zit, trek ik me terug. Dan ga ik thuis relaxte dingen doen; een voetenbadje nemen of 
een documentaire kijken. Ik reis veel tussen New York en Nederland. Niet zo duurzaam, dat weet ik. Daar worstel ik mee, want ik hou van reizen. Maar ik geloof dat waar je ook bent, het belangrijk is dat je altijd goed naar jezelf teruggaat op een manier die jij fijn vindt. In New York ga ik graag naar The Inscape, een overkoepelde ruimte waar je een uur mag mediteren. In Nederland vind ik het heerlijk om een wandeling te maken op het strand of in het Amsterdamse Bos.’

Je zei eens: ‘Ik wil geen ideaalbeeld zijn’.Je leeft gezond en bewust, bent 
in balans. Mensen raken dan toch gefrustreerd, omdat ze denken: zo moet ik eigenlijk ook zijn.

‘En dan kunnen ze ineens heel streng worden voor zichzelf. Ideaalbeeld en idealisme vind ik geen positieve woorden. Ze gaan al snel richting perfectionisme. Als je mij alleen maar ziet als iemand die alles perfect doet, ontstaat er een onrealistisch beeld en ga je je rot voelen. Maar ik wil mensen juist motiveren en inspireren en daarom stel ik me in mijn boek kwetsbaar op. Omdat ik 
het belangrijk vind om te laten zien dat ik niet perfect ben. Net als iedereen heb ik 
een ontwikkeling doorgemaakt. Ik was een gelukkig kind, maar als tiener en twintiger raakte ik mijn kinderlijke onbevangenheid kwijt. Ik ontmoette nieuwe mensen, vond het belangrijk wat ze van me vonden en durfde niet helemaal meer mezelf te zijn. Daardoor zat ik toen niet lekker in mijn vel en dat beïnvloedde mijn zelfbeeld. Waar gaat het leven over, wie ben ik, waar wil ik naartoe? Dat soort vragen stelde ik mezelf als tiener en twintiger. Ik zie mezelf als een echte eik omdat ik er lang over heb gedaan voordat ik het gevoel had dat ik lekker in mijn wereldje zat.’

Waardoor duurde dat bij jou lang?

‘Omdat ik mijn volledige ontwikkeling wilde doormaken. Ik wist niet goed wat ik wilde doen en moest dus veel onderzoeken. Ik zong, maakte mijn eigen liedjes, zat in een energie waar ik niet echt in wilde zijn, maar wist dat ik daar even in moest, nee mocht, verblijven. Omdat ik een aantal dingen wilde ontwikkelen om te komen waar ik uiteindelijk wilde zijn.’

Dit interview is afkomstig uit VIVA 45-2018. Deze editie ligt t/m 13 november in de winkel of kun je hieronder online bestellen.

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER«