Rob Kamphues: ‘Ik deed idiote dingen om te bewijzen dat ik wél iets durfde’

rob kamphues

VIVA drinkt elke week een biertje met een leuke man. Deze week pimpelen we met cabaretier en tv-presentator Rob Kamphues (54), die vanaf 16 juli het SBS6-programma ‘Mijn laatste keer’ presenteert.

Waarom rookte en dronk je niet tot je 35?

“Ik wilde autocoureur worden, daarvoor moest ik in topconditie zijn. In Wassenaar, waar ik opgroeide, waren we met een groepje jongens allemaal zogenaamd onderweg naar de Formule 1. Op een opgevoerde brommer, met helmen in de kleuren van een autocoureur. De helft van die gasten is ook echt coureur geworden, we kijken nog steeds af en toe de Grand Prix met elkaar. Ik begon met cabaret en was rond m’n dertigste gestopt met racen. Toch hield ik de nuchtere levensstijl nog jaren aan. Stel dat Ferrari op een dag zou bellen? Ach, ik zeg nu dat ik nooit meedronk en rookte omdat ik coureur wilde worden, maar ik hoorde er sowieso niet zo bij op de middelbare school.”

Werd je gepest?

“Heel erg. Ik was eigengereid, maar vooral te speels en naïef: ik tekende raceautootjes in de tweede klas van de middelbare school. Het hielp ook niet dat ik ontzettend beschermd werd opgevoed. Ik was heel ziek toen ik geboren werd, had een hartafwijking. Mijn moeder zei vaak ‘doe jij dat maar niet’ als vriendjes gewaagde spelletjes speelden, of: ‘Zal ik het randje vet van je ham af snijden?’ Daar had ik last van, ik werd er zelf ook heel bangig van. Op den duur had ik zo’n hekel aan mezelf: ik durfde niet eens in een boom te klimmen. Toen ik veertien was en mijn huissleutel was vergeten, ben ik langs de gammele regenpijp helemaal omhoog geklommen naar een raam dat openstond. Ik dacht: als ik dit nu verdomme niet durf, ben ik het leven ook niet waard. Ik hield er niks aan over. Ook niet aan die hartafwijking trouwens, ik ben nu gezond.”

Was daarna het hek van de dam?

“Daarna ben ik al die idiote dingen gaan doen om aan mezelf te bewijzen dat ik wel iets durfde. Voor het RTL-programma ‘De 8 plagen van Rob Kamphues’ heb ik dingen gedaan die zo onverstandig waren… Ooit bedacht ik dat ik een haai door een hoepel zou laten zwemmen. Met een knaloranje hoepel van de Bart Smit stapte ik met een cameraman op het vliegtuig naar de Bahamas. Een duikinstructeur vertelde me: ‘Als ze happen, moet je een arm om z’n kop slaan en je andere arm zo ver in z’n bek steken dat ie gaat kokhalzen. Dan kun je op een plekje op z’n neus wrijven dat zo gevoelig is dat ie gehypnotiseerd raakt.’ Na driekwartier, bibberend van angst en kou op vijftien meter diepte, kreeg de duikinstructeur een haai te pakken. Hij stopte zijn kop iets door mijn hoepel en gebaarde dat ik verder moest wrijven op z’n neus. Voor wat het waard is: ik ben de eerste man ter wereld die een haai door een hoepel heeft laten zwemmen. Na mij hebben buitenlandse tv-programma’s het geprobeerd. Een cameraman raakte zijn been kwijt en een presentator kwam om. Ja, het was dom.”

Wanneer was het genoeg?

“Na drie jaar ben ik overgestapt naar BNN om soortgelijke dingen te doen. Daar maakte ik een parachutesprong waarbij mijn parachute niet openging. Volgens de instructies begon ik aan touwen te trekken en met mijn benen te trappelen, waardoor ik uiteindelijk toch veilig landde. Maar toen was de koek wel op. Hoeveel waarschuwingen moet je hebben? Ik blijf een avonturier, ik zal altijd risico’s blijven nemen. Die hoeven niet fysiek te zijn. Bij het programma ‘De Reünie’ en nu ook bij mijn nieuwe programma ‘Mijn laatste keer’ heb ik te maken met mensen die zo zwaar in de penarie zitten dat je er geen standaard gesprek mee kunt voeren. Ik word ingehuurd om de vragen te stellen die bij iedereen op de lippen branden, maar die niemand durft te stellen. Ik wil mensen niet nodeloos kwetsen, maar ik wil ook niet dat het een obligaat gesprek is. Die grens aanvoelen vind ik heel spannend.”

Meer over Rob Kamphues lees je in VIVA 29! Het blad ligt nu in de winkel of bestel je hier online.

Onder redactie van: Marloes Teerenstra
Tekst: Jasmine Groenendijk
Beeld: Sjoerd Geuke