Roeland Fernhout: ‘Ik dacht dat ik 
groots en meeslepend moest leven’

VIVA drinkt elke week een drankje met een leuke man. 
Deze keer zoeken we de kroeg op met Roeland Fernhout (43), nu in de bioscoop te zien in ‘Brasserie Valentijn’.

Je bent afgelopen jaar na zestien jaar gestopt bij Toneelgroep Amsterdam. Waarom?

“De bottom line is dat ik zin had in een nieuw avontuur. Toneelgroep Amsterdam gaat continu door. Maar ik wilde ook meer films maken en daardoor had ik drie fulltimebanen naast elkaar. Dat hield ik niet meer vol, en ook stond al dat rennen mijn werkplezier in de weg. En acteren is een creatief beroep, dus ik moet het ook nog ergens vandaan toveren. Daarvoor moest ik leven, er moest nieuwe voeding in. 
Ik realiseerde me: later is nu.”

Was het een moeilijke beslissing?

“Ik ben er anderhalf jaar mee bezig 
geweest. Ik heb het heel secuur en in 
wederzijds overleg gedaan, omdat het 
een groot deel van mijn leven is geweest.”

Je zei: later is nu. Was er een specifiek moment dat je dat besefte?

“Er zijn in een jaar tijd veel mensen, 
ook veel jonge mensen, om me heen 
overleden en dat versterkt het idee dat 
later fucking nu is.”

Ben je veel met de dood bezig?

“Heel erg. Maar dat heb ik heel mijn 
leven al gehad.”

Ben je er bang voor?

“Ik kijk er niet naar uit, maar ik ben niet bang. Al zou ik graag meer leven willen hebben. Ik denk dat ik bovengemiddeld aan de dood denk omdat ik hoop dat ik 
er daardoor later, als het zover is, minder bang voor ben. Dat ik al een beetje heb geoefend.”

Is het een dagelijkse gedachte?

“Ik denk dat het elk uur wel door mijn hoofd schiet. Ik ben tijdens mijn puberteit in een korte periode veel mensen verloren, stond om de drie weken op een begraafplaats. Dat heeft me gevormd. Al jong wist ik dat het leven eindig was.”

Voel je daardoor nu een druk om alles uit het leven te halen?

“Nee, want ik kan makkelijk een dag in bed liggen en denken: dit is ook het leven. Werken is belangrijk, maar als ik even niets te doen heb, kan ik me daar goed aan overgeven.”

Je hebt de laatste tijd veel films gemaakt, welke rol ligt het dichtst bij jou?

“De rol van chef-kok Angelo in ‘Brasserie Valentijn’. Ik speel de broer van Valentijn, gespeeld door Georgina Verbaan, en samen runnen we voor Valentijnsdag een restaurant voor één dag. Wat ik mooi vind aan de rol is dat hij een man is die verdriet heeft, zijn best doet om daarmee om te gaan, maar daar eigenlijk niet zo goed in is. Ik denk dat dat heel herkenbaar is, 
maar dat pijn een gevoel is waar we in 
ons dagelijks leven weinig aan toe komen. Je hebt het er niet over met vrienden, want anders ben je zo’n moeilijk geval. Ik vind het mooi dat ik er in deze film aandacht aan kan geven.”

Heb jij iets met Valentijnsdag?

“Ik heb mijn lief op Valentijnsdag leren kennen. Dat is de enige waarde die ik 
eraan hecht, maar voor de rest…”

Je vertelt nooit over je privéleven, hè?

“Nee, dus dat houden we zo!”

Maar je hebt dus een heel lange relatie?

“25 en een half jaar. Heel gelukkig ook. Dat is wat ik daarover kwijt wil.”

Knap dat je het zo buiten de spotlights weet te houden.

“Ik ben onrustig en energiek, maar heb 
altijd de behoefte gehad me lang aan mensen te binden. Of aan werk, daar is Toneelgroep Amsterdam een voorbeeld van. Ik verbind me niet zomaar, maar áls ik me verbind, verbind ik me ook écht. Toen ik 
op de toneelschool zat, dacht ik: ik moet groots en meeslepend leven én veel liefdes hebben. Ook omdat al het andere al snel burgerlijk lijkt. Maar ik ben erachter gekomen dat je verbinden bijna het moeilijkste is wat je kunt doen. Veel mensen vertrekken als het moeilijk wordt, maar ik heb 
geleerd dat dán juist de interessantste fase begint. Als je dat aan kunt, gebeurt er iets interessants en leer je iets over jezelf. Dan neemt de waarde van de verhouding toe, of dat nou een werk- of liefdesverhouding is.”

Waar streef je naar?

“Eenvoud. Hoe eenvoudiger, hoe beter. 
Ik hoop dat ik een heel oude baas word die op een stoel zit, om zich heen kijkt en denkt: het is goed zo.”

Het hele interview met Roeland Fernhout is te lezen in VIVA 4. Je kunt het blad online bestellen of lees het artikel op Blendle.

Tekst: Jessica van Zanten
Foto’s: Anke van der Meer