Roxeanne Hazes: ‘Ik snakte naar erkenning’

In september verschijnt In mijn bloed, het debuutalbum van Roxeanne Hazes. Het schrijven was voor haar therapeutisch. Zelfs haar moeders inzinking kon niet voorkomen dat ze zich nu als herboren voelt. ‘Je moet niet ook ongelukkig worden omdat je moeder dat is.’

Tekst Liesbeth Oeseburg | Foto’s Stef Nagel

Ze wilde eigenlijk haar lievelingsliedje als eerste single uitbrengen. Zodat ze zich met de ‘raarste’ track van haar eerste eigen album direct kon bewijzen. Maar in overleg met haar platenbaas laat ze het publiek toch liever rustig aan haar nieuwe sound wennen. Met het in mei uitgebrachte eerste nummer Ik was toch je meisje staat ze nog met één been in het hokje van volkse muziek en met het andere in haar nieuwe popsound. ‘Ik word nu serieus genomen.’

Je schreeuwt het van de daken: je zit enorm goed in je vel.

‘Ik ben blij dat ik twee jaar aan mijn eigen album heb mogen werken. Ik kwam de studio binnen met de mededeling dat ik graag Engelstalige muziek wilde maken. Mijn producer merkte toen op dat we eerst maar eens moesten onderzoeken wie Rox is. Hij speelde wat noten om te kijken of ik er een mooie melodie bij kon verzinnen. Dat voelde zo eng, zo naakt. Bij alles zei ik: ‘Dit kan ik niet’ en ‘Dit durf ik niet.’ Dat is nu, na twee jaar, veranderd in: ‘Laat mij dit maar even inzingen’ en ‘Wacht, ik heb een idee!’ Songteksten schrijven over dingen die me bezighouden, heeft een therapeutische werking. Het allermooiste vind ik dat ik dagelijks bedankt word door vrouwen die zich herkennen in mijn tekst. Ik voel me nu een vrouw die ergens voor staat. Die opkomt voor andere vrouwen. Fijn, want ik ben niet altijd een goed voorbeeld geweest.’

Waarom niet?

‘Ik doe wel eens onhandige dingen. Zoals een billenfoto op Instagram zetten om te laten zien dat een dikke kont ook mooi is. Geen goede manier om te proberen je zelfvertrouwen terug te winnen. Nu vind ik het vooral fijn als mensen doorhebben dat ik me kwetsbaar opstel en oprecht over het echte leven schrijf. Want waarom is het mooi als een man zijn gevoelige kant toont, maar moeten vrouwen altijd maar sterk zijn?’

Wat is voor jou een levensveranderend inzicht geweest?

‘Dat als je ergens niet blij mee bent jijzelf de enige bent die dat kan veranderen. Ik volgde mijn gevoel door drie jaar geleden aan te kloppen bij platenlabel Top Notch, omdat ik graag mijn eigen muziek wilde maken. Met die actie stapte ik uit mijn comfortzone, want ik zong zeven jaar lang alleen de liedjes van mijn vader. Leuk, maar ik miste uitdaging. Ik snakte naar erkenning.’

Dank je jouw ontwikkeling ook aan een bezoek aan de psycholoog?

‘Nee, het werken aan dit album heeft voor mij puur psychologisch ophelderend gewerkt. De afgelopen twee jaar heb ik zo veel meegemaakt. Eigenlijk zie ik mijn hele leven als één grote therapeutische sessie. Nu ik zo gelukkig ben, denk ik veel na. Bijvoorbeeld over dat ik hoop mezelf nooit meer zo ongelukkig te voelen. Daarom ben ik dankbaar dat ik vorig jaar de liefde van mijn leven heb gevonden. Bij Erik mag ik zijn wie ik ben. We kunnen alles met elkaar delen. Praten is heel belangrijk.’

Deed je dat eerst niet graag?

‘Me uitspreken over liefdesverdriet of verliefdheid durfde ik niet, want ik was bang om op mijn bek te gaan. Eigenlijk naar dat één iemand daarvoor kan zorgen. Mijn oma zei altijd: ‘Je moet niet de hele wereld haten om één.’’

Wie heeft er bij jou voor gezorgd dat je jezelf niet meer durfde te uiten?

‘Ik heb een aantal nare ex-vriendjes gehad. Van eentje, ik was toen achttien, kreeg ik elk weekend klappen. Blind van liefde dacht ik dat het aan mij lag. Die ervaring heeft lang mijn zelfvertrouwen aangetast. Nadat ik een einde maakte aan die relatie, ging ik in therapie. Eindelijk kon ik alles vertellen. Dat had ik uit schaamte nooit eerder gedaan.’

Maakte hij jou onzeker?

‘Ja, heel erg. Als ik iets at, lachte hij me uit en noemde hij me dik. Ik heb op mijn vierentwintigste al best een bewogen leven gehad. Omdat ik dat zat was, wilde ik schrijven over alle mensen die me pijn hebben gedaan. De beste wraak. En dan maar hopen dat ze zich aangesproken voelen, haha. Het voelt als een soort mentale grote schoonmaak.’

Je beëindigde vorig jaar een relatie 
van vijf jaar en vond je grote liefde in Erik Zwennes, die je na drie maanden ten huwelijk vroeg.

‘Mijn vorige vriend was een fijne jongen op wie ik niets kan aanmerken. Ik kende Nick al vanaf mijn achtste en zocht na die nare relatie bescherming bij hem. We bleken te verschillend en konden elkaar daardoor niet gelukkig maken. Het was een grote stap om een einde aan onze relatie te maken. Ik vond Erik, met wie ik samenwerkte bij Top Notch, toen al leuker dan hoorde. Al waren we nog ‘gewoon’ vrienden. Eenmaal vrijgezel sloeg de vonk snel over. Hij is mijn grote liefde. Ik heb nu het gevoel dat ik echt leef.’

Heb je daar een man voor nodig?

‘Nee, maar ik voel dat ik leef door mijn hart te volgen. Omdat ik onrustig was 
en niet happy, wilde ik voorheen altijd overal bij zijn. Als iemand belde om te vragen of ik mee de stad in ging, zei ik altijd ‘ja’. Nu ben ik een huismus die graag met haar vriend een filmpje in 
bed kijkt. De laatste keer dat ik me zo gelukkig voelde, was toen ik met mijn ouders en broertje op vakantie naar Amerika ging. Mijn vader kon helemaal zichzelf zijn en had alle aandacht voor zijn gezin. Ik heb een fijne jeugd gehad. Hij was geen vader die met je ging voetballen, maar hij was er wel vaak. Als ik een probleempje had, kon ik bij hem terecht. En die had ik nog al eens, want ik was zeg maar een ‘bijzonder’ kind.’

Wat was er dan zo bijzonder aan jou?

‘Ik was veel alleen. Ik hield me eerder bezig met wereldwijs worden dan met vrienden maken. Het was ook helemaal niet stoer dat mijn vader een bekende zanger was. Erik en ik waren vroeger allebei buitenbeentjes. Nu zeggen we vaak tegen elkaar: ‘Vroeger werden we bij de gym nooit gekozen voor trefbal 
en kijk nu eens wie de winnaars zijn.’’

Was je eenzaam?

‘Kinderen wilden niet met me spelen omdat ik ‘raar’ was. Heel verdrietig, want ik wilde hetzelfde als de anderen zijn. Mijn moeder deed altijd zo haar best tijdens mijn verjaardagspartijtjes. Dan nodigde ik kinderen uit mijn klas uit en gingen we naar een grote speeltuin, maar speelde ik weer in mijn eentje. Als mijn moeder dan vroeg: 
‘Heb je het leuk, lieverd?’ hield ik de schijn op, ook al kon ik wel janken. 
Voor mij is mijn schooltijd een trauma. Ik voelde me alleen en ging elke dag met buikpijn naar school, wetende dat ik weer buiten zou worden gesloten of klappen zou krijgen. Mijn leraar en ouders vertelde ik niets, want dat was niet cool. Omdat Erik en ik een grote kinderwens hebben, bespreek ik weleens met hem hoe wij zoiets op zouden lossen. We hopen allebei dat ons kind niet buiten de boot zal vallen op school en dat het ook geen pester wordt.’

Overweeg je weleens uit de spotlights te stappen?

‘Ik heb het er met Erik vaak over om naar een warm land te verhuizen. Waar we onze kinderen in alle rust kunnen opvoeden op een boerderijtje met veel dieren. Toen we nog niet samen waren, maar graag met elkaar wilden zijn, zeiden we elke avond voor het slapengaan: ‘Ik zie je zo.’ Daar bedoelden we mee dat we met elkaar in eenzelfde droom afspraken. Bij die ene boom ergens in Zuid-Frankrijk waar je uitkijkt op een meertje. Dat droomtafereel hebben we allebei laten tatoeëren. We zeggen het nog steeds elke avond tegen elkaar. Ook als we ruzie hebben gehad. De deur uit gaan met een rotgevoel deden we vroeger thuis al niet. Mijn moeder en ik nemen nog steeds altijd afscheid van elkaar met de woorden: 
‘Ik hou van jou.’ Een keer dacht ze er niet aan om dat tegen me te zeggen en heb ik op school de hele dag gehuild.’

Is de band met je moeder ook deels de reden dat je geen vriendinnen had?

“Ja. Ik was veel meer bezig met volwassenen in plaats van met leeftijdsgenootjes. Mijn broertje en ik gingen altijd mee naar vergaderingen. Bij optredens zetten we twee stoelen in de kleedkamer tegen elkaar en gingen rustig slapen. Ik vond het heel spannend om me onder de muzikanten te begeven. Als ik dan op school in het kringgesprek vertelde wat ik in het weekend gedaan had, reageerden kinderen met: ‘Ja hoor, zij is weer naar een concert van haar pa geweest. Wees maar blij met zo’n alcoholist als vader.’’

Je bent lang bang geweest voor alcohol, bekende je ooit in een interview…

‘Ik begon al op mijn vijftiende met roken en drinken; ik wilde bij mijn oudere vrienden horen. Toen ik een paar jaar geleden elke keer wanneer ik iets dronk vanuit het niets paniekaanvallen kreeg, werd ik bang voor alcohol. Inmiddels heb ik daar geen last meer van en ken 
ik mijn grenzen. Ik ben geen zuiplap, maar als ik met Erik uit gezelligheid 
iets te veel wijntjes drink, kunnen we 
af en toe ’s ochtends wel met hoofdpijn wakker worden. Eén keer was hij echt dronken. Toen zei ik: ‘Doe me dit nooit meer aan.’ Want iemand van wie ik hou zo zien, vind ik het ergste wat er is.’

Was je je er als kind bewust van dat je vader veel dronk?

‘Ik besefte het wel, ja. Je ziet je vader relaxed zijn bed uit komen en met een kopje thee tv-kijken. Maar tegen de avond kon zijn humeur omslaan. Ik kan er nog steeds niet tegen om met dronken mensen te zijn als ik zelf nuchter ben. Ik zie dan alleen maar die stomme glazige ogen en denk dan aan die van mijn vader.’

Iets leukers nu: hoe staat het met de voorbereidingen van je huwelijk?

‘Ik ben zo druk met mijn tour die in oktober start, dat ik nog steeds niet ben toegekomen aan trouwjurken passen met mijn moeder. We moeten binnenkort echt eens gaan plannen!’

Je moeder verbleef begin dit jaar enige tijd op een psychiatrische afdeling. Wat deed dat met jou?

‘Als je zelf zo gelukkig bent, is het moeilijk om te gaan met iemand die 
dat juist niet is. Ik heb een middenweg gevonden in welke emoties ik toelaat 
en welke niet. Soms moest ik bewust afstand nemen. Want je moet niet zelf ongelukkig worden, omdat een ander dat is. Heel moeilijk, want ik hou veel van mijn moeder. Nu het stukken beter met haar gaat, merk ik dat we elkaar weer beter begrijpen.’

Dit interview is afkomstig uit VIVA 35. Het nummer ligt van woensdag 30 augustus t/m dinsdag 5 september in de winkel of kan je hieronder online bestellen. 

»Bestel VIVA online | Klik hier «