Roxeanne Hazes: ‘Tijdens mijn zwangerschap mocht ik eventjes dik zijn zonder veroordeeld te worden’

roxeanne hazes

Zangeres Roxeanne Hazes (26) is verloofd met Erik Zwennes (34). Samen hebben ze zoon Fender (1).

Een groot deel van mijn leven heb ik te maken gehad met overgewicht. Al sinds ik me kan herinneren, was ik zwaarder dan mijn klasgenoten en daardoor ken ik ook bijna elk dieet. Goed of slecht, het werkt. Voor even, helaas. Als ik nu naar foto’s van de jonge Rox kijk, mocht ik er best zijn. 
Ik was gewoon, zoals mijn oma altijd zei, 
‘een lekkere, flinke griet.’ Niets mis mee. Ik weet nog dat ik tijdens mijn zwangerschap niet kon wachten tot ik een dikke buik zou hebben. Voor eventjes mocht ik, zonder veroordeeld te worden, dik zijn.

‘Ik at letterlijk van alles de dubbele hoeveelheid en kwam tijdens mijn zwangerschap dertig kilo aan’

Eten voor twee, zo’n zwangerschapsfabeltje, omarmde ik vol enthousiasme. Ik at letterlijk van alles de dubbele hoeveelheid en kwam tijdens mijn zwangerschap dertig kilo aan. Na de geboorte van mijn zoon, vlogen in eerste instantie de kilo’s eraf. Ik gaf borstvoeding en vond het heerlijk om tijdens voedingssessies een doos Oreo’s leeg te eten. Kon allemaal, want ik viel alleen maar af. Tot mijn melkproductie afnam en Fender overging op flesvoeding, maar ik bleef doorgaan met mijn voedingssessies. Ik woog ineens weer honderd kilo.

‘Ik zette mezelf op plek twee (wat volgens mij bijna iedere moeder doet). Ik vergat weleens te douchen (soms wel vijf dagen), in scheren had ik geen zin en seks vond ik gewoon niet echt prettig meer’

Ja, daar zat veel wegeten van jonge moeder-spanningen en stress bij. Na de bevalling was ik het grootste deel van de dag met Fender bezig. Ik zette mezelf op plek twee (wat volgens mij bijna iedere moeder doet). Ik vergat weleens te douchen (soms wel vijf dagen), in scheren had ik geen zin en seks vond ik gewoon niet echt prettig meer. Aan mijn lijf geen polonaise. Ik voelde me gewoon niet goed. De hormonen gierden door mijn lijf en soms kon ik het gewoon niet opbrengen om gelukkig te zijn, laat staan om voor mezelf te zorgen.

‘Je hebt deze tijd nodig om jezelf weer op nummer één te kunnen zetten, want de eerste maanden voelen soms als een hel van weinig slaap en huiltjes waar je niets van begrijpt’

Negen maanden op, negen maanden af. Nog zo’n boerenwijsheid die ik in die maanden zeker honderd keer te horen kreeg. Bij mij bleek het alleen al negen maanden te kosten om emotioneel weer 
op een plek te komen dat ik mezelf wat gunde. Dat ik aan mezelf kon gaan werken. En dan moet je nog beginnen… Nu kan ik met volle overtuiging zeggen: geef jezelf die tijd. Zwijmel weg in je bubbel, gun het jezelf om langzaam weer mens te worden. Om even niet een lekker wijf te zijn. En fuck sowieso het ideaalbeeld, want dat bestaat helemaal niet. Je hebt deze tijd nodig om jezelf weer op nummer één te kunnen zetten, want de eerste maanden voelen soms als een hel van weinig slaap en huiltjes waar je niets van begrijpt. Je bent een klein mensje in leven aan het houden. Gun jezelf op dat moment dus iets waar je gelukkig van wordt. Voor mij is en zal dat altijd eten blijven.

‘Het is nu tijd voor míj. Ik doe dit voor mezelf, de vrouw die ook nog ergens in me schuilt. Want soms vergeet ik dat even’

Na maanden van ‘alleen maar moeder zijn’, gun ik het mezelf nu om weer fit te worden. Het is nu tijd voor míj. Ik doe dit voor mezelf, de vrouw die ook nog ergens in me schuilt. Want soms vergeet ik dat even. Ik ben ook nog vrouw en geliefde. Gun jezelf gewoon iets meer, lieve mama. Ook jij doet er namelijk toe.

Deze column van Roxeanne kun je lezen in VIVA Mama 5, deze ligt nu in de winkel. Je kunt ‘m ook bestellen via onderstaande link:

»BESTEL VIVA MAMA ONLINE«

banner

Beeld: Kee & Kee