Column Fleur: ‘Op de buurtfacebookgroep werkte ik me vlijtig door een tijdlijn vol knusse, kneuterige heerlijkheid’

Ik was net bezig het stoffelijk overschot van Aad naar de tuin te slepen toen er werd aangebeld. Moest dat nu? Niet dat ik op dat moment erg rouwende was; Aad was wat mij betreft net zo’n fout, onbetrouwbaar sujet als Henk. Of ik blijk een onvoorzien zwak te hebben voor suïcidale kamerplanten. Kan ook. Nou ja. Zuchtend liet ik Aad halverwege de kamer los. Hij hoestte expres nog wat dorre aarde op de bank. Zo zíjn ze. Ik gaf hem mijn vuilste blik en sjokte mismoedig naar de voordeur.

Een seconde later keek ik recht in het knappe en vrolijke gezicht van de buurvrouw.
‘Hai! Ben jij toevallig je NS-kaart kwijt?’
‘Eh… niet dat ik weet,’ antwoordde ik naar waarheid. Ik had hem net met vijftig euro opgeladen, dat wist ik wel.
‘Volgens mij is hij gevonden,’ zei ze. ‘Ik zag hem voorbijkomen in de Facebookgroep.’
‘Facebookgroep?’
De buurvrouw pakte haar telefoon erbij. ‘Van onze buurt. Hier, kijk.’

Ze liet me een foto zien. Verdomd, de beruchte Kim Jong-un-blik op die tien jaar oude, legendarisch mislukte pasfoto. Daaronder mijn eveneens legendarisch mislukte naam: F.S. Mejer. Stond ik mooi even te kijk mee, in de buurtfacebookgroep. Maar nee, niet klagen nu: ik kreeg hier in feite zomaar vijftig verloren euro’s terug. Zonder dat er ook maar een seconde aan koortsachtig, zinloos gezoek aan te pas kwam.
‘Nou ja, zeg! Wat een mazzel!’ riep ik dus. Ik beloofde ’m meteen op te halen bij de basisschool om de hoek, waar de vriendelijke vinder hem had achtergelaten.

Maar, first things first. De buurtfacebookgroep. Wat treft men daar eigenlijk zoal aan? Even later werkte ik me vlijtig door een tijdlijn vol knusse, kneuterige heerlijkheid. Ik zag veel Anton Pieckerige winterkitschfoto’s met commentaren van buurtchauvinisten die even willen benadrukken dat ‘we het goed hebben hier.’ Nou en of, zeg. En met de handelsgeest zit het hier ook wel snor: vaalroze, handgeborduurde kussensloopjes en een lullig Xenos-kannetje (‘kan ook als vaas en voor water/sap/melk ed. gebruikt worden’) zijn er te koop voor respectievelijk slechts vijftig en tien euro! En dat, in combinatie met al die gevonden sleutels en pasjes: nee, ik knapte er al met al enorm van op. ‘Onze hoogbejaarde poes Snoes heeft gister een rat gevangen!’ las ik voorts. Erbij een foto van Snoes in de gang, met in het bekje inderdaad een dikke rat. En de vraag ‘of meer mensen hier toevallig last van hebben in en om het huis?’
‘In de gangkast,’ reageerde er een. ‘Schrik niet: een keer een in het toilet gezien! Zag een staart uitsteken brrr…’ reageerde een ander.

Even later was ik ook op de hoogte van het feit dat er een heuse ‘schennispleger’ actief is, dat er regelmatig potloden gevent worden en wilde een buurtbewoner ook even melden dat er de laatste tijd nogal wat inbraken hebben plaatsgevonden, overigens ‘zonder paniek te willen zaaien’. Goed. Ik ging maar eens mijn Kim Jong-un-kaart ophalen.

‘Allemaal jóuw schuld, Aad,’ siste ik bij het weggaan. Waarom weet ik niet precies. Maar ik had 
gewoon gelijk.


VIVA-journalist Fleur Meijer (35) schrijft over haar dagelijkse strubbelingen. Elke week lees je Fleurs column in VIVA. Deze column komt uit VIVA 4.

Lees meer columns van Fleur:

Gilles de la courgettesoep
Dronken
Carb lover
Verdriet
Zindelijk worden
Escape room
Pop-a-holic
Haarlem
De kluts kwijt zijn
geboortekaartjesetiquette
waarneembare hersenactiviteit
O-o-o mannetjes
Activisten
Kinderboekenwinkels