Surffanaat Aude: ‘Als je 
meester 
bent over 
je angsten, 
krijg je 
het beste gevoel ter wereld’

Non-stop de weersvoorspellingen checken en bij een goeie golf meteen op je board springen: zo spendeert surffanaat Aude het liefst haar tijd. En dat kan 365 dagen per jaar, want ze woont daar waar de golven zijn: aan de Portugese kust.

Tekst Katy Boer | Beeld Natasja Noordervliet

De West-Vlaamse Aude Lebon (37) woont al vijftien jaar in het zuidwesten van Portugal met haar man en twee kinderen, Artur (10) en Romy (4). Ze werkt als freelance massagetherapeut in hotels, spa’s en bij surf- & yogaretraites.

Na de zee-angst

“Surfen maakt me gelukkig. Ik begon op mijn achttiende, tijdens een surftrip in Galicië met mijn vriend en vrienden. Als enige meisje werd ik door de jongens aangemoedigd te gaan surfen en mijn angst voor de soms heftige zee te overwinnen. Het gevoel als je over de zee glijdt, werkte meteen verslavend. Ik wilde meer! De volgende zomer werkte mijn vriend als surfmonitor op een surfkamp in Zuid-Frankrijk, waar ik een baan in de horeca vond. Die zomer bestond uit surfen-
slapen-eten-werken-surfen. En dat allemaal op repeat. Na de zomer besloten 
we met vier vrienden in Marokko te gaan surfen, maar het was net na 11 september 2001, dus besloten we naar Portugal te gaan. Ik werd verliefd op de streek en de free spirit vibe. We bleven er plakken en nu wonen we er nog steeds.”

Ondiepzeeduiken

“Ik ben een adrenalinejunk. Ik stap graag uit mijn comfortzone, daar gebeurt de magie. Als je meester bent over je angsten, krijg je het beste gevoel ter wereld. Maar dat zorgt soms ook voor enge situaties. Tijdens het surfen lag de hele baai een keer vol schuim. Ik vond het onmogelijk om te duckdiven (met je board door de golf heen duiken, red.), dus dook ik zonder mijn board onder de golven. Toen ik boven kwam, was mijn board in tweeën en daar kwam de volgende reuzegolf 
alweer… Ook heb ik een keer in ondiep water een pijnlijke snee in mijn voet opgelopen. Gelukkig is surfen helend!”

Meer dan een sport

“Ik ben niet zo betrokken bij het surferswereldje, drukke stranden probeer ik te vermijden. Dat was anders toen ik nog geen moeder was. Ik was gulzig, wilde meer en beter en surfen was prioriteit nummer één. Als de condities goed waren, liet ik alles vallen en bleef ik in het water totdat het bloed zich wegtrok uit mijn handen en voeten omdat het water te koud werd. Ik geniet nu meer van de golf en daarnaast: ik moet rekening houden met werkuren, schooltijden van mijn 
kinderen en familie. Voor mij is surfen meer dan een sport. Je leeft dichter bij 
de natuur, waardoor je bewustere keuzes maakt. Ik heb, net als de meeste surfers, een diep respect voor de oceaan. Om die reden proberen we een positieve impact te hebben op de planeet door actief en 
bewust te leven en eten.”

Dit artikel is afkomstig uit VIVA 34. Abonnee worden of een losse editie van VIVA bestellen? Klik hieronder:

»Bestel VIVA online | Klik hier «