Sylvana’s column: Geheim wapen

sylvana's column

Als ik niet beter zou weten, zou ik denken dat ik jarenlang obese ben geweest, op het morbide af. Overal waar ik kom, word ik namelijk begroet met de woorden: “Zo, jij bent mager geworden! Eet je wel? Je hebt toch geen anorexia, hè?!”

Nooit begrepen hoe dat werkt. Want stel het je andersom eens voor.

Ik loop op iemand af en zeg: “Zo, jij bent dik geworden! Heb je jezelf wel onder controle? Of sta je elke nacht stiekem de koelkast leeg te vreten? Je hebt toch geen boulimia, hè?!”

Zou vast niet gewaardeerd worden. En bovendien, ik zou niet weten waarom je iemand op die manier zou aanspreken en lastigvallen met impertinente vragen.

Toch gebeurt het mij soms een paar keer per dag. Want tegen mensen met overgewicht zijn we beleefd, maar tegen mensen met een normaal gewicht kun je blijkbaar alles zeggen.

Ja hoor, ik eet heel veel zelfs. Ik snoep ook veel. En ik sport niet.

Ik lach meestal vriendelijk en zeg iets in de trant van: “Dat valt wel mee, hoor.” Maar een paar weken geleden kon ik me niet bedwingen en antwoordde ik de dame in kwestie, zelf gezegend met een behoorlijke laag vet op de botten en hier en daar een extra stootrandje: “Ja, dat zou jij zeker ook wel willen?” Ze keek me aan alsof ik haar voor iets heel lelijks had uitgescholden. Even voelde ik me slecht. Heel even maar, want daarna begon ze uitgebreid te vertellen over hoe ze inderdaad graag wat kilo’s kwijt wilde en eigenlijk droomde over de dag dat haar weegschaal een getal onder de zestig aangaf. Of ze dus graag ‘mager’ wilde zijn, vroeg ik. “Nee,” zei ze, “mager was ongezond. Gewoon slank, zoals jij.” Blijkbaar vergetend dat ze me nog geen twee minuten eerder precies dat had genoemd.

De waarheid gebiedt me te zeggen dat ik inderdaad iets minder weeg dan een aantal jaar geleden. Stress en maag- en darmklachten hebben een paar kilo van me afgesnoept. De afgelopen maanden heb ik ook nog eens keihard getraind als deelnemer van het nieuwe RTL-programma ‘Dance dance dance’, waarvoor ik dansroutines van sterren als Rihanna, Beyoncé en Janet Jackson onder de knie moest zien te krijgen.

Dus ik ben niet mager, maar wel afgetraind en in great shape, al zeg ik het zelf. Mijn spiermassa is toegenomen en met behulp van een diëtiste zorg ik dat ik dagelijks alle nodige vetten, koolhydraten en eiwitten binnenkrijg om de machine draaiende te houden.

Bovendien heb ik een geheim wapen. De meeste mensen kennen me van tv, en zien dus alleen de voorkant. En eerlijk gezegd, ik ook. Maar wie voorbij het frêle silhouet, de afwezigheid van heupen en het bescheiden bosje hout voor mijn deur kijkt, wordt verrast door een verrassend ronde bilpartij. Stevig, met hier en daar een gezonde cellulitiskrater. Iemand met zo’n derrière kan nooit mager zijn.

Televisie- en radiopresentatrice Sylvana Simons observeert en schrijft daarover wekelijks een column in VIVA. Je kunt het blad hier online bestellen.