Sylvana’s column: Hij is fijn

sylvana's column

“Goh, ik hoor dat je weer gelukkig bent?” begint de journaliste het interview op desastreuze wijze. Ze beseft niet dat ze een toon aanslaat die m’n nekharen direct overeind doet staan.

“Weer?” antwoord ik.

“Ja, je hebt toch weer een man in je leven?”

Ik zucht. Wanneer snappen mensen nou eens dat een man niet het verschil tussen gelukkig en ongelukkig maakt in mijn leven. Natuurlijk, het is fijn om je geliefd te voelen, te weten dat er iemand is voor wie je bijzonder bent. Het is fijn om lieve berichtjes te krijgen op willekeurige momenten van de dag. En het is écht heel fijn dat iemand zijn warme kuiten opoffert, zodat ik mijn eeuwige ijsklompen van voeten eraan kan warmen. Maar dat betekent niet dat mijn leven vóór zijn komst een grote treurnis was.

“Ik was al gelukkig en nu ben ik gelukkig samen met hem.”

Toch lijkt het een wijdverbreid misverstand: single zijn als meelijwekkende burgerlijke staat. Wie single is, krijgt de meest bizarre vragen.

“Ben jij wel in staat tot liefde?” hoorde een vriendin eens. Belachelijke vraag. Ieder mens is in staat tot liefde, zelfs de grootste psychopaten. Mijn vriendin is een mooie, warme vrouw, vol positieve energie, die iedereen die ze ontmoet voor zich wint. Ze heeft alleen geen partner, dus zal er wel iets fundamenteel mis met haar zijn.

“Misschien ben je te egoïstisch,” hoorde een andere vriendin onlangs. Ook zo’n fijne aanname. Dat ze aan een ernstige spierziekte lijdt die veel van haar tijd en energie vraagt, zou inderdaad weleens de egoïstische reden kunnen zijn achter haar alleenstaande status.

Ik kan me heel boos maken als ik dit soort dingen hoor. Het houdt een mythe in stand, die ervoor zorgt dat veel vrouwen die ik ken drukker bezig zijn met ‘snel aan de man komen’ dan ‘het geluk in zichzelf vinden’. Terwijl je dat geluk nou juist nodig hebt om het überhaupt met iemand te kunnen delen.

Nogmaals: het is fijn om met iemand samen te zijn. Het is heerlijk als iemand met je meedenkt en oprecht interesse toont. Samen dingen doen die je anders alleen doet, is gezellig. Boodschappen doen, koken, kletsen, Netflix kijken, discussiëren over het nieuws in de krant: ik vind het heerlijk.

Ik glunder als ik op een drukke doordeweekse ochtend beneden kom en zie dat B. een lekker ontbijtje heeft gemaakt. Hij weet dat ik gek ben op eten, maar ook vaak te lui om het te maken. Terwijl ik het achter de laptop opeet, pak ik het lieve kaartje dat hij afgelopen weekend in m’n handen drukte toen hij even backstage kwam bij een event dat ik hostte. Met zelfgeschreven tekst waaruit ik kan opmaken dat hij me ziet zoals ik ben, ‘flaws and all’, en me waardeert om mijn goede en slechte kanten. Ik ben weer tot tranen toe geroerd als ik het lees. Ja, dit is fijn. En ja, ik ben gelukkig. Maar dat wás ik dus al. En nu ben ik het samen.

Televisie- en radiopresentatrice Sylvana Simons observeert en schrijft daarover wekelijks een column in VIVA. Je kunt het blad hier online bestellen.

Jessica heeft een zwak voor (salsa)dansen, gekke taalfeitjes en de Spaanse cultuur. Voor VIVA schrijft ze over human interest, entertainment, reizen, liefde, seks, eten en al het andere wat haar bezighoudt.