Sylvana’s column: Mijn man

sylvana's column

Je zou het misschien niet zeggen, maar ik ben een onvervalste romanticus. Ik geloof in onontkoombare aantrekkingskracht op het eerste gezicht. In levenslange liefde die alles overwint. In totale overgave aan elkaar. En ik ben er heilig van overtuigd dat Mijn Man op dit moment onderweg is om mijn hoofd op hol te brengen en mijn hart tot rust.

Het is alweer een tijd geleden dat ik me aan het avontuur van de liefde waagde. Sinds het einde van mijn laatste serieuze relatie, nu drie jaar geleden, ben ik weliswaar één keer bijna aan een foute man blijven pallen en zelfs een keer hoteldebotel geweest, maar dat heeft me behalve een vriend voor het leven en many hot nights geen langdurige relatie opgeleverd. En dat is wel wat ik wil. Tenminste, dat denk ik. Tenminste, ik denk dat ik dat denk. Maar ik weet het niet zeker. Het leven als single bevalt me namelijk heel goed. Ik vind het heerlijk om alleen met mijn eigen agenda rekening te houden. Geen oeverloze discussies over waar naartoe op vakantie en niemand die verwacht dat ik voor 8 uur ’s morgens een goed humeur heb.

Maar ja, ook niemand die zich opwerpt om de zware boodschappen het huis in te tillen, spontaan een verrassingsweekendje weg te plannen en een kruikje voor me te maken als de premenstruele weeën zich weer eens laten gelden.

De hamvraag is natuurlijk: waar vind ik die vent? Mijn vriendin vond de hare op Tinder. Weer een ander ging elke week alle vrijmibo’s af met samenwonen als resultaat en een derde combineert het zakelijke met het noodzakelijke en datet zo af en toe een LinkedIn-connectie.

Ik hou niet van daten. Denk ik. Ik doe het namelijk nooit. Zodra een potentiele lover voorstelt een keer ‘een bakkie te gaan doen’ heb ik al gegeten en gedronken. Alsof tegenover elkaar zitten en de wederzijdse wishlists en turn offs afstrepen echte liefde kan aanwakkeren. Nee, de romanticus in mij raakt eerder opgewonden van spontane ontmoetingen bij het benzinestation, een blik van herkenning op de boekenafdeling van de Bijenkorf of iets in die trant. En dus gebeurt er weinig aan het liefdesfront. Want romantiek en realiteit lijken weinig met elkaar op te hebben. De laatste keer dat ik bij de Bijenkorf was, was de boekenafdeling uitgestorven. Crisis in de boekenbranche. Ofcourse.

“Ga nou online daten!” bijt die eerste vriendin me toe. Ze wil me zelfs helpen bij het aanmaken van een fake account, zodat we ‘de kans op starfuckers verkleinen’. “Ga wat vaker de kroeg in!” zegt weer een andere. Ik word al moe bij de gedachte. Nee, ik blijf rustig thuis op de bank zitten en wacht tot ie spontaan aanbelt. Als ik opendoe tenminste. Ik hou niet van onverwacht bezoek.

Televisie- en radiopresentatrice Sylvana Simons observeert en schrijft daarover wekelijks een column in VIVA. Je kunt het blad hier online bestellen.