Rea (24) : ‘Ik werd gebombardeerd met appjes waarin stond dat ik transfobisch was’

Rea (24) had een fijne relatie met Francis. Alleen de seks was een dingetje, want ze mocht niet in de buurt komen van zijn ‘penis’. Wat bleek: Francis verzweeg dat hij transgender was. En dat accepteerde Rea niet.

‘Elke keer dat ik iets las of hoorde over de coming-out van Nikkie Tutorials, ging er een schok door mijn lijf. Niet omdat ik iets tegen transgenders heb, maar één detail werd naar mijn mening nogal ondergesneeuwd tussen alle steunbetuigingen. Als een soort futiele voetnoot kwam namelijk naar voren dat Nikkie haar verloofde nog niets had verteld over het feit dat ze niet is geboren met het lichaam van een vrouw. En hoe leuk ik haar verder ook vind en hoeveel empathie ik ook heb voor het ongetwijfeld moeilijke pad dat ze heeft moeten bewandelen: dat vind ik dus niet oké. Natuurlijk begrijp ik dat je niet op een eerste date zegt: ‘Hoi, ik ben die en die en ik ben transgender.’ Maar willens en wetens zoiets essentieels achterhouden voor de persoon met wie je in een relatie zit? Dat kan echt niet, vind ik. Dat is een enorme vertrouwensbreuk. En ik weet waar ik het over heb, want ik was zelf zeven maanden lang zo’n niets-vermoedende partner.’

Attente minnaar

‘Toen ik Francis leerde kennen, vond ik alles aan hem leuk. Hij stond naast me tijdens een concert van Imagine Dragons en we raakten aan de praat. Ik merkte al snel dat hij een fijn, intelligent gevoel voor humor had dat ik heel aantrekkelijk vond. Verder was hij ontzettend muzikaal en ook fysiek was hij helemaal mijn type. Ik val niet echt op breedgeschouderde kleerkasten, meer op tengere, slungelige types. Dus waar het voltallige vrouwelijke publiek zich stond te vergapen aan het ongelooflijk afgetrainde lijf van zanger Dan Reynolds, had ik alleen maar oog voor Francis met zijn lieve, verlegen lach en lange ledematen. Andersom kon hij, tot mijn vreugde, zijn ogen ook niet van mij afhouden. Toen het concert was afgelopen, wisselden we nummers uit en niet lang daarna hadden we onze eerste date, gevolgd door onze eerste zoen.

Ik voelde een enorme klik met hem en we konden overal over praten. Dacht ik. Alleen seksueel was het… anders. Francis was een enorm attente minnaar en deed alles om mij een fijne tijd te bezorgen. Hij richtte zich totaal op mij, maar ik kwam eigenlijk nooit in de gelegenheid om hem te bevredigen. Zodra ik probeerde zijn penis aan te raken, wimpelde hij me af. Ik dacht dat ik wist waarom: na anderhalve maand daten had hij me verteld dat hij een zogenaamde micropenis had en dat hij daar behoorlijk veel issues mee had. Hij had geen moeite met knuffelen en al het andere waarbij geen penis-in-vagina-penetratie kwam kijken, maar het aanraken van zijn penis maakte hem ongemakkelijk, dat kon ik duidelijk merken.’

 

De aap uit de mouw

‘Ik vond het lastig. Natuurlijk wilde ik hem en zijn onzekerheden accepteren, maar uiteindelijk vroeg ik toch of er iets was wat ik kon doen om ervoor te zorgen dat hij zich meer op z’n gemak zou voelen. Ik gaf om hem, vertelde ik, en wilde hem laten weten dat ik er geen problemen mee had. Dat ik gewoon on-bezorgd wilde kunnen genieten met hem, en wat het ook was wat hij me aan centimeters te bieden had. Hoewel ik merkte dat Francis mijn woorden waardeerde en hij beloofde eraan te werken, veranderde er niets. Tijdens het uitgaan kwam ik toevallig Renske tegen, een goede vriendin van Francis. We stonden in een ellenlange rij voor het toilet en toen ze iets zei als: ‘Het gaat wel goed tussen jou en Francis, hè?’ Voor ik het wist, stond ik mijn hart bij haar uit te storten. Het zat me gewoon zo hoog en zij kende Frances al zo lang dat ze me misschien tips kon geven, dacht ik.

We hadden allebei  wat gedronken, wat onze loslippigheid kan verklaren, want Renske keek me samenzweerderig aan en zei dat Francis haar had laten zweren niets te vertellen. Maar dat er iets was wat ik moest weten. ‘Francis is eigenlijk Frances. Met een e,’ zei ze. Ze keek er veel-betekenend bij en liet een stilte vallen. Ik denk dat de uitdrukking op mijn gezicht op dat moment niet van al te veel intelligentie getuigde. ‘Dat is een meisjesnaam,’ voegde Renske eraan toe. Nog steeds was ik in de war, ik snapte niet waar ze heen wilde, dus enigszins ongeduldig ging ze verder: ‘Francis is geboren als meisje. Hij is op zijn veertiende in transitie gegaan, maar eh… nooit ‘tot op het gaatje,’ zeg maar. Hij heeft nooit een operatie gehad.’

Mijn onderkaak hing zo ongeveer op de vloer. Ik was nogal aangeschoten en ik weet niet eens meer wat ik heb gezegd, alleen dat ik direct daarna naar Francis toe ben gefietst. Die lag al te slapen en schrok zich een ongeluk toen ik ineens in zijn slaapkamer stond. ‘Ik wil dat je me nu de waarheid vertelt. Ben je geboren als vrouw?’ riep ik. Hij zei dat ik even rustig moest doen. Dat het niet uitmaakte. ‘Het maakt wel uit als je tegen me hebt gelogen!’ beet ik hem toe. ‘Je zei toch dat je gek op me was? Dan zou je me moeten nemen zoals ik ben en maakt het niet uit hoe ik ben geboren, toch?’ Ik hoorde de aarzeling in Francis’ stem. Blijkbaar voelde hij zelf ook wel aan dat het niet helemaal in de haak was. Ik kon alleen nog maar uitbrengen dat ik hem niet meer wilde zien en ben met een harde klap van de voordeur vertrokken.’

 

Tekst Vivienne Groenewoud | Beeld: istock

» LEES VERDER VIA BLENDLE «

Sommige artikelen kun je maar gedeeltelijk lezen op viva.nl, omdat ze afkomstig zijn uit de papieren VIVA. Uit respect naar onze abonnees én om te zorgen dat wij online leuke gratis content kunnen blijven maken, linken wij je door naar Blendle om het hele artikel te lezen. Dit is een online platform waar je betaalt per artikel – in de meeste gevallen een paar dubbeltjes – en de journalistiek mee steunt. We hopen te kunnen rekenen op je begrip!