Viktor Brand: ‘Op mindere momenten helpt alcohol altijd’

viktor brand

VIVA drinkt elke week een biertje met een leuke man. Deze week zitten we aan de bar met SBSpresentator en ‘Wie is de mol?’- deelnemer Viktor Brand (44).

WILDE TIJD

“Mijn eerste keren doorhalen waren in Deventer, waar ik ben opgegroeid. Toen ik zestien was, ging ik naar De Paap. Daar stond ik altijd op het biljart. Mijn écht wilde tijd kwam toen ik op mezelf woonde en in Maastricht studeerde voor tolk/vertaler. Die studie hield ik maar een jaar vol, veel te stoffig voor mij. Het Maastrichtse studentenleven daarentegen was fantastisch. Ik eindigde vaak in In ’t Knijpke, de enige tent bij het Vrijthof die nog tot zes uur open was. Als Youp van ’t Hek of een andere artiest in de buurt optrad, zaten ze daarna ook daar aan de bar. Zo stapte ik ooit op Jeroen Pauw af en lispelde dronken in zijn oor dat hij in ‘RTL-Nieuws’ altijd scheef in beeld zat. Dat zat hij echt. Ik was toen een jaar of negentien en had nog geen idee dat ik zelf bij de tv zou gaan werken. Ik weet niet meer hoe Jeroen reageerde, ik denk dat hij dacht: joh, sukkel.”

LIEFDEVOLLE DRONK

“Voor een spa rood ga ik niet naar de kroeg. Bier drinken is essentieel. En dat loopt altijd uit de hand. Laatst zou ik bij mijn ouders komen slapen in Deventer. Dat durfde ik niet meer toen ik tegen drie uur dronken de kroeg uit kwam – ik zou rond tienen bij ze zijn. Toen ben ik op de bank van een vriend terechtgekomen. Die avonden horen erbij: dat het zo gezellig is dat je nergens meer aan denkt. Avondeten is dan ook zonde van je tijd. Weet je wat je allemaal mist in dat halfuur? Als ik dronken ben, ben ik heel gezellig. Dan word ik luidruchtig en vertel iedereen hoeveel ik van ze hou. Heel gênant. ‘Vik, dat heb je nou vier keer gezegd, ik geloof je,’ zeggen mijn vrienden dan.”

TRANEN IN DE KROEG

“Op mindere momenten helpt alcohol altijd. In onze vriendengroep hangt een sfeer waarin we heel open kunnen zijn over onze ellende. Ook dat delen we in de kroeg. Tuurlijk vloeien er soms tranen, maar groot verdriet hoort niet in de kroeg thuis. Een aantal jaar geleden heeft een van mijn beste vriendinnen zelfmoord gepleegd. Ze was manisch depressief. De avond ervoor had ik nog uitgebreid met haar gebeld, ze kreeg een wisselgesprek en zou me terugbellen. Daarna heb ik haar nog een Whatsapp-bericht gestuurd. Dat is altijd op één vinkje blijven staan. Die nacht kreeg ik een telefoontje van een vriendin van haar. Ik ging stuk vanbinnen. Iedereen is toen naar me toe gekomen, waarna we uren hebben zitten kletsen en huilen.”

Het hele interview met Viktor lees je in VIVA 12, die nu in de winkels ligt! Of bestel ‘m hier!

ONDER REDACTIE VAN MARLOES TEERENSTRA | TEKST JASMINE GROENENDIJK | FOTO SJOERD GEUKE