VIVA400-vrouw Sarah Debaieb: ‘Opgeven bestaat niet voor mij, ik ga altijd door’

VIVA 400

Als tweevoudig wereldkampioen kickboksen heeft Sarah Debaieb (31) een mooie topsportcarrière achter de rug. Inmiddels geeft ze les en begeleidt ze gezinnen als jeugdbeschermer.

VIVA400

‘Ik was blij verrast toen ik een mailtje kreeg met het bericht dat ik genomineerd was. Echt te gek! Ook omdat het meteen een mooie manier is om mijn sport in de spotlights te zetten.’

Kickboksen

‘Ik was altijd al sportief en deed vooral aan atletiek. Toen ik twaalf jaar was, haalde iemand me over om kickboksles te volgen. Na de eerste les was ik meteen verkocht. Op mijn zestiende vocht ik mijn eerste wedstrijd. Superspannend! Door mijn talent niet voor lief te nemen en alles te geven, heb ik die partij gewonnen. Rond mijn achttiende werd Rayen Simson mijn trainer. Hij is heer en meester in de kickbokswereld en onder hem ben ik al snel via de B-klasse rond mijn 21ste doorgegroeid naar de A-klasse.

Vanaf dat moment stond ik in de ring tegen meiden van over de hele wereld. Meiden tegen wie ik altijd had opgekeken. Dankzij een mental coach leerde ik daarmee om te gaan. Niet zo veel denken, maar meer doen. Ook in de ring. Doordat ik eerder zo veel nadacht, ging het júíst fout en verloor ik onnodig partijen. Het mooiste aan deze sport vind ik ook die weg naar de ring toe. Altijd doorgaan, ook als het even niet goed gaat. Opgeven bestaat niet. Daar ben ik mentaal zo sterk van geworden, daar heb ik nog altijd veel aan.’

Wereldtitel

‘Mijn eerste wereldtitel won ik in Duitsland van een meisje dat nog ongeslagen was. De partij was in haar stad en er waren maar weinig mensen die geloofden dat ik zou winnen. Best lastig om dan niet aan jezelf te twijfelen. Dankzij mijn trainer en mental coach lukte dat. Op het moment dat ik hoorde dat ik gewonnen had, viel ik huilend op de grond. De wedstrijdgroep met wie ik train, mijn familie, vrienden: iedereen sprong de ring in.

Er hangt een foto in mijn gang van die overwinning, en nog altijd als ik die zie, komt dat euforische gevoel weer terug. Zo bijzonder! Mijn tweede wereldtitel was op een andere manier speciaal. Ik was ziek en moest de dag voor vertrek nog een belangrijk tentamen maken. Fysiek had ik het zwaar. Gelukkig was ik mentaal sterk genoeg. Toen ze na de derde ronde haar hoek niet meer uit kwam, wist ik genoeg.’

Vooroordelen

‘In mijn begintijd kreeg ik vaak te horen dat ik wel erg gespierd was en op een man leek. Niet leuk natuurlijk. Gelukkig is mijn liefde voor de sport zo groot dat ik er nooit naar heb geluisterd. Nu vindt iedereen het juist tof en wil ook zo gespierd zijn. Grappig hoe dat verandert. Mensen maken nog weleens grapjes dat je met mij niet moet sollen. Juist omdat ik rustig ben en allesbehalve agressief. Ik hou ook helemaal niet van ruzie.’

‘Om te dealen met heftige zaken, helpt het dat ik stevig in mijn schoenen sta’

Moeilijke keuze

‘Toen ik rond mijn 27ste door een elleboogblessure lange tijd niet kon trainen, besloot ik iets met mijn diploma voor Pedagogiek en Bestuur- en Organisatiewetenschappen te doen. Ik had een topcarrière gehad, leuke landen gezien en mooie partijen gevochten. Het was goed zo. Gelukkig hoef ik de sport niet helemaal te missen: bij Simson Gym geef ik kickboksles aan recreanten. Te gek om iemand in een halfjaar stappen te zien maken en vooral plezier te zien hebben.’

Sporten met Saar

‘Tijdens de lockdown kon ik geen lesgeven en startte ik via Instagram gratis livesessies. Met succes. Mensen wilden zelfs een bijdrage geven. Daarom besloot ik @virtueelsportenmetsaar te starten, waarop ik nu drie keer per week live lesgeef. Daarnaast post ik lessen die je in je eigen tijd kunt doen. Via DM’s en mails geef ik tips en beantwoord vragen. Erg leuk om te doen.’

Jeugdbeschermer

‘Sinds vier jaar werk ik als jeugdbeschermer. Ik wilde graag de hulpverlening in, het liefst als degene die de regie voert. Die baan vond ik bij Jeugdbescherming Amsterdam. Onder het civiele stuk vallen toezichtstellingen van gezinnen waar het niet goed gaat. Denk aan huiselijk geweld, kindermishandeling of verwaarlozing. Op het moment dat het onveilig wordt voor kinderen en ouders bijvoorbeeld niet willen meewerken met de hulp vanuit wijkteams, pakken wij het op. Wij analyseren het gezin en zetten hulpverlening in.

Daarnaast hebben we zaken die te maken hebben met het strafrecht voor jongeren die verdacht worden van een strafbaar feit of daarvoor veroordeeld zijn. Dat kan gaan om zware delicten als mishandeling of het plegen van een overval. Ook hier analyseren we het gezin en zetten we hulpverlening in. Dat laatste meer gericht op de jongeren. Om te dealen met alle heftige zaken, helpt het dat ik sterk in mijn schoenen sta.’

Bijzondere momenten

‘Als gezinnen zo veel progressie boeken dat hun kinderen die eerder uit huis waren geplaatst, langzaam weer terug mogen. Zo ken ik een gezin waarbij alle kinderen weer thuis wonen en alles nog altijd hartstikke goed gaat. Kippenvel!’

Lees ook
VIVA 400 Vrouw: Liesbeth van Leeuwen: ‘Mijn patiënten zijn nooit een nummer’

Corona

‘Het is zo belangrijk voor kwetsbare kinderen dat de scholen open zijn. Leerkrachten zijn vaak de ogen en net als de wijkteams heel belangrijk in het proces. Als school wegvalt, komen er meteen minder meldingen. Terwijl de situatie er thuis echt niet beter op is geworden. Integendeel.’

Werkweek

‘Ik werk veertig uur, verdeeld over vier dagen. Maandag, in de avonden en op zaterdagochtend geef ik les. Dinsdag start mijn week bij de jeugdbescherming. In mijn vrije tijd chil ik op de bank of spreek ik af met mijn vriendinnen.’

Trots op

‘Dat ik zo ver ben gekomen, ook al heb ik het vroeger niet altijd even makkelijk gehad. Ik heb geweldige ouders, maar kom wel uit een heel arm gezin. Ze komen allebei uit het buitenland en kenden de taal eerst nog niet. Als kind moet je je dan ook maar zien te redden. In die tijd kwam de jeugdbescherming ook voor dat soort zaken over de vloer. Bij ons dus ook. Daardoor kan ik me goed inleven in de gezinnen die ik spreek voor mijn werk.’

Grote droom

‘Gelukkig blijven met mijn baan, familie en vrienden. Door mijn werk zie ik dagelijks hoe belangrijk dat is.’

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de VIVA-nieuwsbrief

Tekst Kim Buitenhuis | Foto Jeroen de beer