VIVA Redactioneel: Tranentrekker

viva redactioneel

Altijd al benieuwd geweest naar de hoofden achter het colofon? Wie nou écht elke week VIVA maken? Vanaf nu wordt dat duidelijk in VIVA Redactioneel: op deze plek vertelt elke week een ander redactielid, van stagiaire tot adjunct-hoofdredacteur, iets over zichzelf en de nieuwste VIVA. Deze keer Karin van Limburg, Art Director.

Het artikel over huilen op het werk (VIVA 44, pag. 24) roept wel wat herinneringen bij me op. Welgeteld twee keer is een leidinggevende in huilen uitgebarsten tijdens mijn functioneringsgesprek. De eerste keer was tijdens mijn eerste beoordelingsgesprek ooit. Het was best wel spannend. Met klamme handjes stapte ik het kamertje binnen, niet wetende dat mijn leidinggevende op dat moment nog zenuwachtiger was dan ik. Het gesprek verliep rustig, totdat we het puntje ‘werkdruk’ moesten bespreken. Ineens vloeiden de tranen van mijn baas alsof het de Niagarawatervallen betrof. Een paar jaar later was het wederom zover. Alleen had ik toen meer ervaring en nam ik bedreven de troostende rol aan. Het eerste wat door je hoofd schiet: ben ik een tranentrekker? Of straal ik vertrouwen uit? Waardoor laat iemand op dat moment alle spanning bij me los? Het is in elk geval tamelijk verwarrend als iemand op het werk in huilen uitbarst. Opeens, als het een leidinggevende betreft, raakt de werkverhouding verstoord. Het wordt diffuus als er een beroep op je wordt gedaan door iemand die jou altijd feedback geeft en steunt in beslissingen. Maar aan de andere kant heeft het ook wat moois: de band die je met elkaar hebt, wordt versterkt. Het is toch een intiem moment dat je deelt. Zelf ben ik maar één keer in huilen uitgebarsten op het werk en dat was toen ik een telefoontje kreeg dat mijn vader de volgende dag euthanasie ging plegen. De hele redactie huilde mee en dat voelde zo goed.

IMG_1503_v0.1iStock_000011181015_Large_v0.1

VIVA 43 ligt nu in de winkels. Online bestellen kan hier

Beeld: iStock