Viviannes editorial: Verslavingsgevoelig

viviannes

EDITORIAL 43 klein

Pillen… ik ben er niet weg van. Zo kreeg ik laatst van mijn huisarts een recept voor slaappillen. Wie slechts een paar uur slaap per nacht pakt, loopt al snel op haar tandvlees en ik kan je zeggen: dat staat vreselijk oncharmant. Dat vond mijn dokter ook, en vandaar het goedbedoelde hupsepupsepammetje. Die avond thuis heb ik een uur staan dralen in de badkamer. Zal ik dat pammetje nou wel doen? Ik denk namelijk van mezelf dat ik vreselijk verslavingsgevoelig ben. Niet dat ik daar concrete bewijzen voor heb. Ik ben nog nooit verslaafd geweest, ik heb zelfs nog nooit een trekje van een sigaret genomen (want ik ben heel verslavingsgevoelig), maar ik heb er alle schijn van. Ik wil altijd alles beter, sneller, meer en harder doen. En stel nou dat ik subliem slaap met een pammetje, dan wil en kan ik vast nooit meer zonder. Uiteindelijk heb ik een halve dosis van mijn slaapbelofte afgeknaagd, dat met veel bravoure en gevoel voor dramatiek ingenomen en vervolgens stijf van de spanning een slapeloze nacht gehad.

Je snapt: ik ben dus ook een drugsmaagd. Ik ben er al jaren heel nieuwsgierig naar, maar de kans dat ik ooit met mijn neus in een grammetje wit hang, of een partypilletje achterover sla, is verwaarloosbaar klein. Feestvrienden van weleer deden dat wel. Subtiel als ze waren niet waar ik bij was. Maar in de lucht naar denkbeeldige unicorns graaien, is zelfs voor leken als ik een duidelijk symptoom. En al die knuffels, kussen en halve liefdesverklaringen waren ook een behoorlijke karakterbreuk van mijn doorgaans tamelijk gesloten vriendinnen. Ik vond het allemaal best, zorgde ervoor dat iedereen veilig thuiskwam en stond euforisch van mezelf broodnuchter in de moshpit. We spraken er nooit over. Vreemd dat er ondanks het overduidelijke gebruik een taboe op rustte, en dat is nog steeds zo. Of misschien zelfs nog meer sinds er op het Amsterdam Dance Event vorig jaar drie feestbeesten het loodje legden na drugsgebruik.

VIVA heeft niets te verbergen, en juist daarom ben ik er trots op dat één van onze huisjournalisten uit de pillenkast komt en in VIVA 12 schrijft hoe zij af en toe een snoepje neemt. Gelukkig laat zij haar partypillen inmiddels testen en slikt ze – in hoeverre dat ooit echt kan – met beleid. En toch… toen ik me probeerde in haar feestschoenen te verplaatsen, zag ik vooral visioenen van een aan lager wal geraakte hoofdredacteur die zich ergens op een parkeerplaats van een budgetsupermarkt hoereert in ruil voor een oraal toegediende roes. Ik ben hier veel te verslavingsgevoelig voor.

Vivianne Bendermacher, hoofdredacteur
vivianne@viva.nl
twitter.com/vbendermacher

VIVA 12 ligt woensdag in de winkel! Online bestellen kan hier.