Anoesjka (33): ‘Ik werd verliefd op de broer van mijn man’

 Anoesjka (33) dacht haar droomman te hebben gevonden in Marijn. Hij was knap, intelligent, ambitieus… Maar die ambitie zorgde er wel voor dat hij bijna nooit thuis was. Wie er wel was? Joris. Marijns jongere broer.

Verliefd worden en weten dat het wederzijds is, is meestal geweldig. Maar in dit geval is het meer een nogal overweldigend spervuur ​​van schuld, angst en schaamte. Marijn is een goede vent, maar ook een workaholic. Zijn werk komt op nummer een, en zijn ambitie is tomeloos. Een eigenschap die me in hem aantrok, maar zoals dat vaker gaat: de dingen waar je initieel op valt, gaan je later irriteren. In het begin van onze relatie, toen hij net verliefd was en me nog wilde veroveren, maakte Marijn uiteraard tijd voor me. Hij verraste me met leuke weekendjes weg en romantische etentjes waarbij hij me altijd zijn volle aandacht gaf.
Ik prees mezelf gelukkig: ik, een doodgewoon, nuchter meisje uit de Achterhoek had toch maar even deze geweldige, wereldwijze man met een gouden toekomst aan de haak geslagen.

Niet dat ik zelf geen ambities had, ik kom niet uit 1950 zoals je misschien zou verwachten na mijn voorgaande opmerking. Maar het is waar, ik ben misschien een beetje van de oude stempel. Ik ambieer geen flitsende carrière en ben heel gelukkig met mijn baan als kleuterjuf. Dat Marijn een echte carrièretijger bleek te zijn, vond ik prima. Opwindend zelfs. Hij straalde een energie uit die leek te zeggen dat hij de wereld ging veroveren. Ik zou daarbij zijn stabiele basis op de achtergrond zijn, en dat vond ik helemaal niet erg. Maar dat hij die basis al snel niet meer zag staan, had ik niet ingecalculeerd. Het was niet zo dat ik echt heel erg ontevreden was over mijn relatie, maar het was gewoon niet wat ik me ervan had voorgesteld. Marijn was altijd druk, en op de avondjes die we voor ons samen planden, keek hij niet langer verliefd in mijn ogen maar grotendeels naar het scherm van zijn telefoon. Ik moest het al snel doen met flinters van zijn tijd en aandacht. Ik raakte eraan gewend, maar het me wel pijn. En ja, ik heb geprobeerd met hem te praten, maar dan kreeg ik altijd hetzelfde antwoord: Dat hij probeerde iets op te bouwen. Voor ons. En dat ik dat toch zeker wel begreep? Daarna durfde ik eigenlijk niets meer te zeggen. Ik vond mezelf zo ondankbaar. Een mokkend klein kind, dat niet genoeg aandacht krijgt. Zo wilde ik niet zijn.
Maar ja…echt happy werd ik er natuurlijk niet van. Zeker niet toen na een jaar of twee het nieuwtje definitief van onze relatie afwas, wat ongelukkigerwijs net leek samen te vallen met mijn eerste zwangerschap, moest ik Marijn zo ongeveer smeken om een weekend samen, waarin hij niet driekwart van de tijd aan de telefoon hing omdat hij zo nodig nog iets zakelijks moest regelen. En ondertussen was daar Joris. Marijn’s drie jaar jongere broer.
Hij werd al snel mijn beste vriend. Hij maakte me aan het lachen, wreef over mijn voeten toen ik zwanger was en Marijn overwerkte en bracht mijn favoriete wijn of gebakjes mee wanneer hij op bezoek kwam. En hij zei altijd dat ik er mooi uitzag. Hoe dik of dun ik ook was. Tijdens mijn zwangerschap was het vaak Joris die meeging naar de verloskundige, of die me hielp om een meubel in elkaar te zetten. Ik vond dat niet raar, nee. Hij was altijd al kind aan huis bij zijn broer geweest, en Marijn zelf leek er ook blij mee te zijn dat zijn jongere broer opving waar hij geen tijd voor had. Zelf vroeg ik me wel eens af of hij nu nooit eens jaloers was, maar als Joris me weer eens een compliment gaf, verblikte of verbloosde hij niet. Ik heb er zelf wel eens botweg naar gevraagd, maar dan zei Marijn gewoon dat Joris op heel andere types viel dan ik. ‘Je bent natuurlijk prachtig, maar Joris loopt al vanaf dat ie twaalf is alleen warm voor van die Salma Hayek-types. Je kent het wel. Klein, heel slank, lang zwart haar…’ Ik voelde altijd een klein steekje als hij zoiets zei. Want tja, aan dat beeld voldeed ik niet met mijn stroblonde haar en Hollandse heupen..

 

Tekst Vivienne Groenewoud

» LEES VERDER VIA BLENDLE «

Sommige artikelen kun je maar gedeeltelijk lezen op viva.nl, omdat ze afkomstig zijn uit de papieren VIVA. Uit respect naar onze abonnees én om te zorgen dat wij online leuke gratis content kunnen blijven maken, linken wij je door naar Blendle om het hele artikel te lezen. Dit is een online platform waar je betaalt per artikel – in de meeste gevallen een paar dubbeltjes – en de journalistiek mee steunt. We hopen te kunnen rekenen op je begrip!