Vrouw van de week Sneeuwwitje: ‘Laten we de Disney magie alsjeblieft behouden’

sneeuwwitje

Want: een Amerikaanse recensent vindt het ontoelaatbaar dat de slapende Sneeuwwitje wordt gekust zonder haar toestemming.

De cancelcultuur draait op volle toeren en kan ook deze week weer een nieuw slachtoffer bijschrijven: Sneeuwwitje. Het sprookje ligt onder vuur nadat een Amerikaanse recensent schande sprak over de kus die de slapende Sneeuwwitje krijgt van een wildvreemde prins. Zonder haar toestemming en dus absoluut ontoelaatbaar, zo schrijft ze in SFGate. ‘Iemand zonder toestemming kussen heeft niks te maken met ware liefde, het geeft een ouderwets beeld van wat een man mag doen met een vrouw. Dit moeten we onze kinderen niet willen leren.’

Disney lijkt vooralsnog geen plannen te hebben om de kus te cancelen, maar het artikel zorgde in binnen- en buitenland wél voor een enorme discussie. Want gaan we nu niet véél te ver met onze cancelcultuur? We lijken tegenwoordig overal vraagtekens bij te zetten en iconen uit onze jeugd en geschiedenis worden steeds vaker langs de morele meetlat gelegd. Zo ontstond er onlangs nog discussie over de herdenking van de tweehonderdste sterfdag van Napoleon. Want waarom wordt een man die bekendstond als dictator, vrouwenhater en moordenaar eigenlijk nog altijd geëerd als held?

Natuurlijk, de kus in Sneeuwwitje is van een heel andere orde; het is immers een fictief, onschuldig sprookje en bedoeld als amusement. Maar is het daarom niet juíst belangrijk om hier kritisch naar te kijken? Onze geschiedenis kunnen we niet herschrijven, maar we kunnen het in de toekomst wél beter doen. Welke morele grenzen willen we de nieuwe generatie meegeven en welk gedrag keuren we af? Ja, Sneeuwwitje boycotten is misschien wat overdreven, maar eerlijk is eerlijk: als je op een nieuwssite zou lezen over een slapende vrouw die door een willekeurige man vol op de mond is gezoend, had je dit zonder twijfel als #MeToo bestempeld. Waarom vinden we het in sprookjesland dan wel toelaatbaar?

Wat vinden anderen?

Wendy van Eijsbergen, eigenaar Disneywinkel

‘Kom op jongens, we hebben het wel over een sprookje hè? Tegenwoordig worden dit soort dingen zo enorm uit hun verband getrokken en zeuren mensen over elk minidingetje. Hebben we dan echt niks beters te doen? Wij Disney-fans doen absoluut niet mee aan deze non-discussies, wij genieten liever van de vele fijne sprookjes die er zijn. Disney is namelijk zo ontzettend mooi. Het heeft iets magisch, maakt blij en werkt voor veel mensen als een medicijn. Zeker in deze tijd. Laten we die magie alsjeblieft behouden en stoppen met het opeens willen herschrijven van alle sprookjes.’

‘Sneeuwwitje was de allereerste Disneyfilm die ik ooit zag en ik was meteen verkocht. Het is zo’n prachtig, grappig en ontroerend sprookje. Elke keer weer word ik er enorm blij van. En ja, die kus… Ik zie daar echt helemaal niks verkeerds of ongepasts in. Een knappe prins die een meisje wakker kust en haar daarmee redt, dat is toch juist heel romantisch? Sneeuwwitje is en blijft mijn favoriete Disneyfilm, mét de zoen. Daar moet iedereen gewoon lekker vanaf blijven.’

Lees ook:
Vrouw van de week Rachel Hazes: ‘De Hazes-familie is zo aandachtsziek’

Simone Driessen, onderzoeker cancelcultuur

‘Deze ophef verbaast me totaal niet. Het past namelijk perfect in de huidige tijdgeest waarin we steeds vaker discussiëren over nieuwe maatschappelijke normen. We leven in een enorm gepolariseerde wereld, waarin álle groeperingen hun zegje willen doen. De discussies die daaruit ontstaan, wakkeren de heftige cancelcultuur aan. Dat is niet per definitie iets slechts, want het laat ons juist nadenken over belangrijke zaken. We maken normen en morele grenzen bespreekbaar en maken meer dan ooit duidelijk wat wel en wat niet meer kan.’

‘Tegenwoordig wordt er echter wel heel makkelijk gecanceld, waardoor mensen nu denken: daar gáán we weer. Dat is jammer, want daardoor verliezen de discussies hun waarde. De kus in Sneeuwwitje is daar een goed voorbeeld van. Als je erover nadenkt, is het duidelijk een kus zonder consent, maar dat wordt nu weggelachen. Wanneer ze in de huidige tijd had geleefd, zou ze echter gegarandeerd een #MeToo- slachtoffer zijn. Natuurlijk, het is maar een sprookje, maar sprookjes zijn juist vaak metaforen voor zaken waar we lessen uit kunnen trekken. Ik denk dan ook dat het belangrijk is om hierin nuances aan te brengen en ontoelaatbare zaken bespreekbaar te maken, vooral voor de nieuwe generatie. Disney zet bij films tegenwoordig steeds vaker een disclaimer, bijvoorbeeld over racisme of stereotypes. Zoiets zou je ook heel goed bij Sneeuwwitje kunnen doen.’

VIVA nieuwsbrief

Iedere week de leukste nieuwsbrief van Nederland in je mailbox?

Onder redactie van: Michelle Wolfkamp | Beeld: ANP