Welmoed Sijtsma: ‘Mijn werk is niet waar het voor mij om draait’

welmoed

Goedemorgen Nederland-presentatrice Welmoed Sijtsma (28) mag dan bestsellers als Eva Jinek en Leonie ter Braak achternagaan, dat bepaalt óók weer niet haar leven. ‘De essentie van mijn bestaan is dat ik het gezellig heb met mensen om wie ik geef.’

Tekst: Fleur Baxmeier | Foto’s: Kee & Kee 
| Met dank aan Generator Hostel 
Amsterdam

We treffen Welmoed op de eerste maandag dat ze níét om kwart voor vier ’s ochtends hoeft op te staan. De zomerstop van WNL is begonnen. Vorig jaar ging ze van Het jeugdjournaal naar Goedemorgen Nederland, wat betekent dat ze sindsdien in het holst van de nacht naar haar werk vertrekt. ‘Vooraf heb ik erg getwijfeld,’ vertelt ze na een slok van haar zwarte koffie. ‘Bij Het jeugdjournaal had ik het zo naar m’n zin. Daar had ik de houvast van de autocue, bij Goedemorgen Nederland ook deels, maar 
het gespreksblok doe je ‘los’. Er werd gezegd dat je echt veel moet weten over allerlei onderwerpen om dat in goede banen te kunnen leiden. Van tevoren voelde ik wel paniek: als ik maar geen domme vragen stel.’

En, heb je domme vragen gesteld?

‘De eerste maanden was het een klein beetje overleven. Ik weet nog dat het op een gegeven moment over pensioenen ging, geen onderwerp waar we bij Het jeugdjournaal ooit iets mee hadden gedaan. Toen dacht ik even: ai, dit wordt wat… Na een tijdje kwam ik er iets meer in, ook omdat onderwerpen steeds terugkomen. Na het zoveelste hoofdstuk van de Brexit weet je wel waarover je het hebt. Wat ook scheelt, is 
dat het bij mij niet enorm blijft hangen als iets niet zo goed gaat. Die houding heb ik mezelf aangeleerd. Ik heb een associatief brein: als ik een woord zie, vul ik van alles zelf in. Daardoor gaat het bij de autocue nog weleens mis. De eerste tijd bij Het jeugdjournaal baalde ik zo van elke verspreking dat ik me serieus afvroeg waarom ik dit was gaan doen. Ik las in die tijd ook nog alle kritieken op Twitter, wat niet bepaald bijdroeg aan m’n zelfvertrouwen.’

Wat werd er over je gezegd?

‘Ik kom uit Friesland, dus er werd veel geklaagd over mijn accent. Of dat ik hakkelde: ‘O, wat is dat met dat nieuwe meisje? We willen Milouska (Meulens, red.) terug!’ Die tweet vond ik zó oneerlijk! Niet zo erg dat ik ervan moest huilen, maar ik zat er wel mee in m’n maag. Daar heb ik het over gehad met m’n toenmalige chef en presentatiecoach, die gelukkig wel tevreden over me waren. Zij zeiden dat ik het moest loslaten. Veel mensen op tv verspreken zich wel een keer, dat geeft je volgens hen iets menselijks. Vanaf dat moment kon ik het steeds meer van me laten afglijden als iets niet liep. En domme vragen bestaan niet, houd ik mezelf voor.’

Ben je iemand die zich snel zorgen maakt?

‘Normaal gesproken helemaal niet, alleen bij sommige dingen ineens wel. Ik ben met m’n vriend Erik al een hele tijd bezig een huis te kopen in Amsterdam. Hij zegt steeds: ‘Ah joh, we doen het gewoon,’ maar ik zie overal beren op de weg. Daardoor is er nog steeds geen huis, wat ik ook weer irritant vind. Toen onze zoektocht begon, was de markt nog redelijk toegankelijk, nu is er in heel Amsterdam niks betaalbaars meer te vinden. Misschien heb ik daarom na m’n getwijfel over Goedemorgen Nederland gedacht: fuck it, ik doe het gewoon! Ik zat heel erg op mijn plek, maar dit was zo’n mooie kans om nieuwe dingen te leren. Al wilde ik niet op m’n bek gaan, zo had ik het in elk geval geprobeerd.’

Zag je op tegen het vroege opstaan?

‘Nee, en dat valt ook heel erg mee. Waar mijn leven zich eerst pas na half negen 
’s avonds afspeelde, gebeurt dat nu in de ochtend en de middag. Ik heb het geluk dat mijn vriend als ondernemer eigen baas is, dus hij is soms nog thuis als ik ’s ochtends terugkom van mijn werk. ’s Avonds gaat hij geregeld al om negen uur met mij mee naar bed, dus ik zie hem eigenlijk vaker dan toen ik nog bij Het jeugdjournaal werkte. Met mijn vriendinnen is het ook makkelijker afspreken. Voorheen kon ik nooit met ze eten. Nu zorg ik ervoor dat de maaltijd om zes uur op tafel staat, zodat zij kunnen aanschuiven. En dan is er nog de zomerstop, de winterstop en de vrije weekenden. Een bizarre luxe! Het enige echte nadeel is dat 
je op vrijdagavond niet zo veel aan me hebt. Dan ben ik meestal halfdood van de werkweek, dus uitgaan zit er dan niet in.’

Ben jij een stapper?

‘Ik ben niet van het clubben, maar ik ga 
veel naar festivals en meezingkroegen in Leeuwarden. Erik en ik komen daar allebei vandaan, dus we hebben er veel familie en vrienden. Eens in de twee à drie weken gaan we een weekend terug. Hij slaapt dan bij zijn ouders, ik bij mijn ouders. Een groot deel van ons leven speelt zich daar nog af, waardoor we eigenlijk altijd in een soort spagaat zitten tussen Leeuwarden en Amsterdam. Vraag je ons waar we later willen wonen, dan komen we daar ook niet zo goed uit. Voor ons werk is het handiger om in Amsterdam te blijven, maar een groot deel van m’n hart ligt in Leeuwarden. Alles is lekker dichtbij, ik ben nooit verder dan vijf minuten van m’n zusjes of andere mensen verwijderd. In Amsterdam is het lekker levendig, maar je bent ook zo een halfuur aan het fietsen naar een vriendin.’

Dit interview met Welmoed komt uit VIVA-27-2019. Dit nummer ligt 3 juli in de winkel of lees hem via Blendle:

» LEES VERDER VIA BLENDLE «

Sommige artikelen kun je maar gedeeltelijk lezen op viva.nl, omdat ze afkomstig zijn uit de papieren VIVA. Uit respect naar onze abonnees én om te zorgen dat wij online leuke gratis content kunnen blijven maken, linken wij je door naar Blendle om het hele artikel te lezen. Dit is een online platform waar je betaalt per artikel – in de meeste gevallen een paar dubbeltjes – en de journalistiek mee steunt. We hopen te kunnen rekenen op je begrip!

banner