Xandra: ‘Mijn vriend bleek nog drie vriendinnen te hebben’

scheiden

Elke week geven we je een kijkje in iemands liefdesleven in VIVA’s rubriek ‘De status’.

Xandra (28) bleek een van de vier te zijn.

‘Het voelde zo goed met hem. Ik dacht dat ik was thuisgekomen. Na drie vaste relaties en een niet te tellen aantal scharrels was ik eraan toe om me te settelen. Van mijn vriendinnen ben ik de enige die nog niet samenwoont. Toch had ik geen haast: liever nog een tijd single, dan met iemand samen-wonen die niet helemaal bij me past. Roberto leek het type ideale schoonzoon. Zelfs mijn moeder viel voor hem. Een guitige blik, charmant, attent, lief, een goede baan en een georganiseerd huis. Dat laatste was zeker een pre, na een ex die niet eens zijn bed opmaakte als ik langskwam. Dat hij veel onderweg was voor zijn job en onregelmatig werkte, vond ik niet erg.

Ik hou wel van mannen die voor hun carrière gaan. Ik heb zelf ook een baan die belangrijk voor me is, en waarin ik verder wil komen. Wanneer hij een weekend op zakenreis was geweest, maakte hij dat dubbel en dwars goed door me als een prinses in de watten te leggen. Ik was tot over mijn oren verliefd. Hij leek minstens zo gek op mij. Nooit heb ik vraagtekens bij iets gezet, nooit. Ik geloofde zijn lieve woorden, zijn complimenten, het enthousiasme waarmee hij toekomstplannen met me maakte. En nee, hij was niet vaak met zijn mobiel bezig. Andere vrouwen leken hem niet te boeien. Ik kan werkelijk niets verzinnen waardoor ik het had kunnen weten.

Toen ik op een avond gebeld werd door een onbekend nummer, nam ik argeloos op. 
Of ik Roberto kende en of hij de avond ervoor bij mij was geweest, wilde een vrouwenstem weten. Kippenvel trok over mijn rug. Laat dit een flauwe grap van een van mijn vriendinnen zijn, hoopte ik, en niet zijn vrouw. Zijn vrouw was ze niet; wel een van Roberto’s maar liefst vier vriendinnen, die allemaal dachten dat zij als enige een serieuze relatie met hem hadden. Hoe bestaat het: hij moet er een dagtaak aan hebben gehad om ons allemaal voor de gek te houden. Een van hen kende hij al een jaar, zij fantaseerde al over samenwonen, terwijl hij dan, zogenaamd aan het werk, bij mij of een ander in bed lag. Dan had ik nog geluk, met onze relatie van drie maanden.

De vrouw die zijn smartphone gekraakt had en mij belde, wist genoeg details om mij te overtuigen. Met een ander meisje heb ik nog geappt. Toen ik dacht knettergek te worden van alle bizarre leugens, heb ik alles en iedereen geblokkeerd. Ook hem, ja. Kennelijk wist hij dat het uitgekomen was, want ik heb nooit meer iets gehoord. Ik heb overwogen een baksteen door zijn raam te gooien, of iets anders wraakzuchtigs te doen, maar ik wil me niet laten kennen. Ik probeer het achter me te laten. Hém vergeten, dat gaat me wel lukken. Maar hét vergeten? Ik vraag het me af. Hoe is het mogelijk dat ik niets door had? Dat ik mij zo heb laten inpakken? Ik voel me zo vernederd. En onzeker. Ik hoop niet dat hij mijn vertrouwen in mannen voorgoed heeft geknakt.’

Dit artikel is afkomstig uit VIVA 42-2017 Abonnee worden of een losse editie van VIVA bestellen? Klik hieronder:

»Bestel VIVA online | Klik hier «

Beeld: Sanoma Beeldbank