Zoë (32) belandde in een toxische relatie: ‘Emotioneel misbruik is geniepig’

Vallen voor iemand die zijn partner emotioneel mishandelt, dat zou haar nooit overkomen, dacht Zoë (32). Toch belandde ze in een toxische relatie met een narcistische man.

‘Ik ontmoette mijn ex tien jaar geleden, toen we allebei in Zuid-Afrika woonden. Ik studeerde aan de universiteit van Kaapstad, hij liep stage niet ver daarvandaan. Hij was enorm charmant, charismatisch, intelligent en precies mijn type. We hadden direct een klik en werden verliefd. En dat begon als een droom.’

In het begin was hij ontzettend lief. Hij palmde mij helemaal in en ook mijn omgeving was direct fan van hem. Hij overlaadde me met aandacht, liefde en complimentjes. We konden ook goed praten over zelfontwikkeling en bewustzijn. Ik had op dat moment niemand in mijn omgeving die geïnteresseerd was in die onderwerpen. Hij was al diep gegaan op het gebied van zelfontwikkeling en dat maakte hem nog interessanter. Het was alsof ik de ideale man had gevonden.

Emotionele klappen

Tot hij terug verhuisde naar Duitsland, waar hij vandaan kwam. Plots hoorde ik wekenlang niets meer van hem. En toen ik hem eindelijk sprak, zei hij dat hij met een goede vriendin naar bed was geweest. Hij deed alsof het niets was.

Toen ik daar verdrietig om werd, werd hij heel boos, waardoor ik het idee had dat het misschien aan mij lag. Toch bleef hij al die jaren mijn kryptonite, mijn grote zwakte. Na elkaar zeven jaar niet gezien te hebben, zijn we in 2017 weer op elkaars pad gekomen en weer gaan daten.’

‘Zijn charme was hij in de tussenliggende jaren niet kwijtgeraakt en ik werd weer helemaal verliefd. Maar al snel veranderde zijn gedrag opnieuw. Als ik aangaf dat ik iets niet fijn vond, dan draaide hij de situatie om, waardoor ik me uiteindelijk schuldig ging voelen. Dat gebeurde ook toen ik, na negen maanden samen, op weg was naar hem en op het vliegveld nog even een video bewerkte voor mijn werk.

Op zoek naar geluid voor onder de video zag ik plots onder aan mijn scherm de tekst ‘iPhone van…’ met zijn naam. Ik klikte erop en vond allemaal audiobestanden van hem waarop hij samen met een vrouw te horen was. Het was duidelijk dat er iets speelde tussen die twee. Ik probeerde hem te bellen, maar hij nam niet op, waarna ik een voicemail achterliet voor ik het vliegtuig instapte.

Lees ook:
Juliëtte (32) deed meerdere zelfmoordpogingen: ‘Ik vond het leven niet meer leefbaar’

Toen ik was geland, had ik een spraakbericht op mijn telefoon: hij was inderdaad vreemdgegaan maar het stelde niet zoveel voor, vond hij. Waar hij voornamelijk boos over was, was hoe die bestanden op mijn laptop terecht waren gekomen.

Iets wat hij waarschijnlijk zelf twee weken ervoor per ongeluk had gedaan, maar waar hij mij de schuld van gaf. De manier waarop hij communiceerde en het feit dat hij niet even wachtte met het bespreken hiervan tot ik hem in levenden lijve zag, deed me twijfelen aan mezelf. Toch wist hij het zo te brengen dat ik hem snel vergaf.

Samenwonen

Na een jaar latten verhuisde ik naar Duitsland om te gaan samenwonen. Vanaf dat moment verergerde zijn gedrag. Hij gaf af op de manier waarop ik mijn glas neerzette, kon boos worden om de manier waarop ik een T-shirt opvouwde of als hij vond dat ik de vaatwasser verkeerd had ingeruimd. Ik mocht zelfs de douche niet meer nat uitstappen, want dan werd de badmat nat en dat vond hij verschrikkelijk.

Achteraf realiseer ik me pas dat ik het gevoel had dat ik op mijn tenen moest lopen, uit angst dat hij boos zou worden. Boos op de muziek die ik opzette, boos als ik de deur uitging, boos als ik iets was vergeten schoon te maken. Hij haalde mijn eigenwaarde ontzettend naar beneden, noemde me een bitch of een heks.

Er zijn zo veel nare dingen die hij tegen me heeft gezegd, dat ik ze op een gegeven moment ben gaan opschrijven: je bent te serieus, je hebt geen humor, Queen Zoë, je bent absoluut geen bewust mens, je bent iemand zonder diepgang en ik voel me totaal niet aangetrokken tot je. Ook maakte hij mijn werk als content creator altijd belachelijk.

Gebroken

Ik hield mezelf voor dat het hoorde bij een relatie. Dat je voor elkaar moet vechten, je je moet aanpassen aan de ander uit liefde en dat een relatie uit compromissen bestaat. Bovendien was ik net helemaal naar Duitsland verhuisd voor hem. Dat kon ik toch niet zo snel alweer opgeven?

Het ging zo lang door dat er iets in me brak. Vier maanden lang moest ik elke dag huilen. Hoe meer ik in mijn emotie ging zitten, hoe meer hij het me kwalijk nam: ‘You want this drama in your life, being with you is like living in pure hell,’ is wat hij zei.

In het begin stond ik nog redelijk sterk in mijn schoenen en kon ik voor mezelf opkomen, maar na maanden samen was ik gebroken. Als hij gemene dingen zei, kon ik alleen maar huilen. Ik werd niet geslagen, maar het voelde wel zo. Emotioneel misbruik is veel geniepiger dan fysiek misbruik, waardoor ik vaak helemaal niet doorhad wat er nu precies gebeurde.’

Snakken naar liefde

‘Maar… het was heus niet alleen maar verschrikkelijk met hem. Hij kon ook enorm lief zijn. En hij voelde echt wel een bepaald schuldgevoel als hij weer eens zo boos was geworden of me had uitgescholden. En dan bood hij zijn excuses aan en vertelde hoeveel hij van me hield. Hij was dan weer heel even die man op wie ik verliefd was geworden. Ik begon steeds meer te snakken naar dit soort momenten. Maar die werden steeds schaarser. En omdat hij zo veel dingen belachelijk maakte, van mijn werk tot de privédingen die ik deelde op social media, voelde ik me steeds meer gevangengezet.

‘Mijn beste vriendin zei dat ik de sprankeling in mijn ogen verloren had’

‘De emotionele mishandeling had groots effect. Mijn vertrouwen in mezelf brokkelde langzaam af. Ik begon mezelf steeds meer te verliezen. En dat uitte zich ook fysiek. Ik had altijd dik haar met een slag, maar mijn haar viel uit en mijn krullen verdwenen. Ook viel ik enorm af. Achteraf denk ik: hoe heb ik dit kunnen laten gebeuren? De veranderingen bleven in mijn omgeving ook niet onopgemerkt. Mijn zus sprak me aan op mijn gewicht en dat ze zich daar zorgen om maakte. En mijn beste vriendin zei dat ik de sprankeling in mijn ogen verloren had.

Woedebui

Toen mijn moeder bij me op bezoek kwam in Duitsland, vertelde ik haar over een voorval waarbij hij de was voor me had neergelegd zonder te vragen of ik die wilde doen, en vervolgens boos werd om de manier waarop ik de was had gedaan. Dit ging gepaard met een heftige woedebui en scheldpartijen. Ze schrok ontzettend. ‘Dit valt onder huiselijk geweld, Zoë,’ zei mijn moeder. En dat kwam enorm binnen. Ze vroeg of hij me ook sloeg. ‘Nee, natuurlijk niet,’ zei ik en ik gaf aan dat als dat zou gebeuren, ik direct bij hem weg zou gaan. Toen begon ik me langzaam te realiseren dat wat er plaatsvond inderdaad al mishandeling was. Ik droomde zelfs regelmatig dat hij mijn keel dichtkneep. Toen ik mezelf had herpakt, bij hem op m’n strepen ging staan en relatietherapie voorstelde, weigerde hij daarin mee te gaan.

Ik was het probleem, dus ik moest maar aan mezelf gaan werken. Daar ben ik zelfs nog voor naar de huisarts gegaan, die me aangaf dat onze relatie alleen maar beter werd als we er samen aan wilden werken. Daar moest hij niets van weten. En ondertussen bleef hij de schijn ophouden naar anderen, zette hij zijn charmante masker op en overlaadde hij ze met aandacht en complimenten. Als ik dan met mijn verhaal bij iemand kwam, begrepen ze er niets van. Hij was zo charmant en vriendelijk. Of het niet ook aan mij lag?’

Je kunt meer over Zoë en haar coaching vinden via professionalwildchild.com en op haar YouTube account (Professional Wild Child) vertelt ze uitgebreid over haar ervaring met een toxische relatie.

Tekst: Gabrielle Koster | Foto: Dirk-Jan van Dijk

Lees het verhaal verder in VIVA-38. Wist je dat je de nieuwste VIVA ook als losse editie heel makkelijk kunt bestellen via deze link

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER«