Laura van Velzen over #ikbepaalzelf: ‘Soms kwam ik er achter dat die vriendschap mijn tijd niet waard was’

Laura van Velzen

Na jaren shorttracken op het 
hoogste niveau, besloot Laura van Velzen (34) haar pijlen op iets nieuws te richten. Nu heeft ze een eigen coachingsbedrijf en helpt ze 
werknemers en ondernemers het beste uit zichzelf te halen.

Tekst Kim Buitenhuis | Foto Sarah Kartono

Grootste droom: ‘Dat mijn kinderen, man en ik gezond blijven. Je kunt nog zo succesvol zijn, als je gezondheid je in de steek laat, is dat niks meer waard.’
Grootste misstap: ‘Voor de World Cup in Canada werden we rondgeleid op een sneeuwscooter. Samen met een teamgenoot vloog ik uit de bocht, een heftig ongeluk waardoor we niet scherp aan de wedstrijd startten. Zo’n risico zou ik nu niet meer nemen.’
Grootste talent: ‘In gesprekken weet ik snel de vinger op de zere plek te leggen. Zo kom ik veel mensen tegen die de controle over hun leven in handen van anderen geven. Het lukt me hen zich-
zelf weer centraal te stellen.’
Ongekend talent: ‘Mijn ouders dachten vroeger dat ik het toneel op zou gaan. 
Ik deed altijd gekke typetjes.’
Ik ben niet goed in: ‘Financiën en administratie. Gelukkig heb ik mensen om me heen die dat wel goed kunnen.’
Ik vind mezelf rijk als…: ‘…we met het gezin samen zijn zonder afleiding van werk of mobiele telefoons.’
Grootste idool: ‘Gary Vaynerchuck. Hij heeft veel bedrijven opgezet en ik kan me vaak vinden in de dingen die hij zegt.’
Droombaan vroeger: ‘Actrice en rechercheur. Dat laatste leek me wel spannend.’
Droombaan nu: ‘Die heb ik nu. Ik help teams en bedrijven echt verder.’

Ik bepaal zelf…

‘…waar ik mijn tijd aan besteed. Ik vind dat het kostbaarste bezit dat ik heb. Daarom ben ik ook heel selectief aan wie ik mijn tijd uitgeef. Het liefst stop ik tijd in mijn gezin, goede vrienden, familie en m’n bedrijf. Daardoor komt het weleens voor dat ik een verjaardag van een kennis oversla. Dat ik daar commentaar op krijg, doet me niet zo veel. Dat heb ik geleerd van mijn tijd als professioneel shorttracker. Toen heb ik door een wedstrijd of training vaak genoeg verjaardagen van vriendinnen moeten missen. Niet iedereen begreep dat. Soms kwam ik er op die manier achter dat die vriendschap mijn tijd niet waard was. Inmiddels word ik omringd door mensen die net zo in het leven staan als ik. Zij begrijpen het als ik een keer te druk ben om af te spreken. Dat dat niet betekent dat ik niet voor ze klaarsta en een slechte vriendin ben. Integendeel.’

Trots op

‘Dat ik tweeënhalf jaar geleden mijn eigen coachingsbedrijf
 ben begonnen. Ik was net bevallen van mijn tweede kind, verhuisd en mijn moeder had een hartinfarct gehad. Factoren waardoor je misschien zou denken: doe het even rustig aan. 
Toch voelde ik dat dit hét moment was. Ik had als coach voor verschillende bedrijven in dienstverband gewerkt en merkte dat iedereen tegen hetzelfde aanliep: gebrek aan zelfkennis. Geen antwoord hebben op vragen als: waar ligt mijn kracht? Wat maakt me sterker? Iets wat je in de topsport continu analyseert. Daar wilde ik bedrijven mee helpen. En dat doe ik nu: van mkb’ers tot familiebedrijven. Heel gevarieerd door alle verschillende bedrijfsculturen. Die diversiteit maakt het extra leuk.’

Moeilijkste keuze

‘Stoppen met shorttrack was een moeilijke keuze. Op mijn dertiende kwam ik bij Jong Oranje, op mijn 21e stopte ik. Dat besluit nam ik toen ik niet lang na het breken van mijn rug ook mijn kuit- en scheenbeen op vier plaatsen brak. Weer een jaar revalideren zag ik niet zitten. In die tijd waren de faciliteiten ook nog niet zo goed als nu. Dat maakte mijn keuze wat makkelijker. Ik besloot mijn pijlen ergens anders op te richten. Na mijn stage bij het Johan Cruyff Institute for Sport Studies lukte het me er een baan te krijgen als projectleider. Daar
voor werkte ik af en toe samen met Johan Cruijff: heel inspirerend! In die tijd richtte hij opleidingen op, speciaal voor topsporters. Die aandacht was er in het reguliere onderwijs totaal niet. Bijna iedereen verklaarde hem voor gek, maar hij geloofde erin en ging ervoor. Daar heb ik veel van geleerd.’

Toekomst

‘De komende periode staat in het teken van groei. Ik werk nu nog parttime als strategisch adviseur voor Rotterdam Sportsupport. Voor ik mijn bedrijf startte, werkte ik daar fulltime. Maar met twee kleine kinderen en een man die zijn eigen architectenbureau heeft, durfde ik het niet aan mijn baan helemaal op te zeggen. Nu doe ik het stapsgewijs. Het grappige is: dat brengt me juist heel veel. Ik voel nu namelijk de rust om echt goed uit te zoeken wat ik welke bedrijven wil bieden. In plaats van lukraak elke klus aan te nemen om maar iets te verdienen. Concreet hoop ik de komende periode een eigen werklocatie te vinden en niet alleen met freelancers samen te werken, maar ook vaste mensen te kunnen aannemen.’

Ik bepaal zelf staat voor eigen keuzes maken. Je eigen leven leiden. Het heft in eigen handen nemen. Je eigen pad kiezen. Ik bepaal zelf staat 
voor women empowerment. In deze rubriek geeft VIVA vrouwen een podium om hun verhaal te vertellen, zodat ze andere vrouwen kunnen 
inspireren en empoweren. Ook meedoen? Deel je verhaal op social media onder de #Ikbepaalzelf.

Dit artikel komt uit VIVA-16-2019. Dit nummer ligt op 16 april in de winkel.