Nadja van Osch over #ikbepaalzelf: ‘Kies voor jezelf, niet voor de angst’

Nadja

Vijf jaar geleden vertrok Nadja van Osch (32) naar Bali. Zonder plan en zonder geld. Inmiddels runt ze een succesvol bedrijf.

Tekst Kim Buitenhuis | Foto Sasha Belinskaya

Grootste droom: ‘Een internationale bestseller schrijven, waardoor ik over de hele wereld mensen kan helpen.’
Grootste misstap: ‘Ik heb jarenlang gedacht: ik fix het allemaal zelf wel. Maar als ik in het begin had geïnvesteerd in een goede businesscoach, had ik de eerste drie jaar in één jaar kunnen doen.’
Grootste talent: ‘Ik zie heel snel wie iemand is, wat het probleem is, waar de pijn ligt en hoe diegene eruit kan komen.’
Ongekend talent: ‘Dat ik een geboren farm girl ben. Mijn vriend is geboren op een eilandje in Nieuw-Zeeland. Echt het einde van de wereld. Er wonen zo’n veertig mensen en alles gaat er te paard. Toen ik daar was, ben ik op een paard gesprongen en vee gaan drijven. Een talent waarvan ik nooit heb geweten dat ik het had.’
Ben absoluut niet goed in: ‘Organiseren. Ik ben van nature een creatieve chaoot.’
Ik vind mezelf rijk als: ‘Alles is zoals het nu is. Vooral nu ik moeder ben. Een gezin stond eigenlijk nog niet op de planning, maar mijn zoon is het ’t beste wat me ooit is overkomen.’
Grootste idool: ‘Oprah Winfrey, zo’n sterke en inspirerende vrouw.’
Droombaan vroeger: ‘Boswachter zijn leek me wel chill: een beetje paardrijden door de bossen.’
Droombaan nu: ‘Wat ik nu doe, omdat ik er zo veel voldoening uithaal, het mij vrijheid geeft en letterlijk alles is wat ik wil.’

Ik bepaal zelf…

‘Welke keuzes ik maak. Ik doe dingen alleen omdat ik het wil en niet omdat het zo hoort. Ik heb altijd mijn eigen pad gevolgd, waardoor ik vaak het buitenbeentje was. Zo stopte ik zeventien jaar geleden met vlees eten. In die tijd was dat heel raar en werd ik gezien als een soort bomenknuffelaar. Ook stopte ik met mijn studie Business Ethics omdat ik erachter kwam dat ik dat alleen maar deed omdat ik dacht dat het van me werd verwacht, niet omdat het me gelukkig maakte. Ik ben een mindfulnessopleiding gaan volgen en boekte daarna een enkele reis naar Bali om daar als coach te werken. Ik kreeg reacties als: ‘Je gooit al je mogelijkheden weg om te mediteren tussen de rijstvelden!’ Ik kwam net uit een depressie en door meditatie kreeg ik weer een connectie met mezelf. Daardoor stond ik heel sterk in mijn schoenen en voelde: dit móet ik doen.’

Meest trots op…

‘Mijn bedrijf. Ik begon als mindfulnesscoach, maar inmiddels doe ik veel meer. Ik focus me op female empowerment door zelfliefde. Ik help vrouwen door ze te coachen. Vaak dertigers die heel ambitieus zijn, maar door een gebrek aan zelfliefde steeds in dezelfde valkuilen trappen. Coachen doe ik een-op-een of via online programma’s en ik verzorg events en challenges. De volgende challenge is in september en daar doen zo’n achtduizend mensen aan mee. Ik begeleid ook vrouwen die zelf coach, healer of teacher willen worden, en help hen op een authentieke manier een business op te bouwen. Let love rule is mijn slogan: kies voor de liefde, voor jezelf en niet voor de angst. Waar ik ook trots op ben, is de manier waarop mijn vriend Robbie en ik onze taken verdeeld hebben, ook wat betreft ons zoontje Navi. Robbie is een fantastische vader en is voornamelijk thuis met ons kind. Een rolverdeling waar we veel commentaar op krijgen. Zelfs in een modern land als Nederland is het apart dat ik fulltime werk en hij niet.’

Moeilijkste keuze

‘Om alles achter te laten en naar Bali te vertrekken. Mijn eigen coachingsbedrijf opzetten was heel zwaar, ook omdat ik in het begin niemand kende. Ik zat daar zonder geld, zonder plan. Met veel vallen en opstaan is het me toch gelukt. En doordat ik los was van iedereen die ik kende, kwam ik er pas écht achter wat ik wil en wie ik ben. Sommige dingen deed ik vroeger meer voor anderen, bijvoorbeeld voor mijn moeder of omdat het volgens de maatschappij zo hoorde.’

Meest leerzame keuze

‘Op het moment dat ik erachter kwam dat ik zwanger was, had Robbie net al zijn geld in een start-up gestoken. We wisten: daar zouden we de eerstkomende jaren niets van terugzien. Ik verdiende op dat moment net genoeg voor mezelf, maar nog niet om een gezin te onderhouden. Ik voelde: nu wordt het tijd om van mijn bedrijfje iets groots te maken. Door die verandering in mindset lukte het meteen om te groeien.’

Toekomst

‘Bali is de afgelopen jaren heel druk en toeristisch geworden. Daarom gaan we nu door Europa reizen, op zoek naar een nieuwe plek om te wonen. Als het om de toekomst van mijn bedrijf gaat, hoop ik internationaal meer impact te maken. Op dit moment is 95% van mijn klantenbestand Nederlands. Het zou mooi zijn als ik uiteindelijk mensen over de hele wereld kan bereiken.’

Ik bepaal zelf staat voor eigen keuzes maken. Je eigen leven leiden. Het heft in handen nemen. Je eigen pad kiezen. Het staat voor women empowerment. In deze rubriek geeft VIVA vrouwen een podium om hun verhaal te vertellen, zodat ze andere vrouwen kunnen inspireren en empoweren.  Ook meedoen? Deel je verhaal op social media onder #Ikbepaalzelf.

Dit artikel komt uit VIVA-30-2019. Dit nummer ligt op 24 juli in de winkel.