Tess Wester (27): ‘Een finale moet je echt leren spelen’

Met het Nederlands handbalteam won Tess Wester (27) vorig jaar het WK. Ze gingen met goud naar huis én werden bekroond tot Sportploeg van het Jaar.

VIVA400 en Tess Wester

‘Een enorme eer om tussen zo veel vrouwen te staan die allemaal in hun eigen branche keihard en met passie hun werk doen. Mooi ook dat zo veel vrouwen uitblinken in iets tofs, dat werkt erg motiverend.’

Hoe het begon…

‘Op mijn vijfde begon ik met handbal. We waren net verhuisd en mijn ouders vonden dit voor mij en m’n zussen een mooie manier om andere meiden van onze leeftijd te leren kennen. Uiteindelijk ben ik op mijn twaalfde in het doel beland, omdat ik te egoïstisch handbalde.

Ik gooide alle ballen direct op doel en dat maakte het voor de rest van mijn team niet altijd even leuk om met mij te spelen. In eerste instantie wilde ik eigenlijk niet keepen, ik maakte liever doelpunten. Mijn ouders vonden dat ik het een kans moest geven. Gelukkig maar, want ik bleek talent te hebben en mocht niet lang daarna meedoen met Jong Oranje.

Uiteindelijk ben ik op mijn vijftiende verhuisd naar Papendal, heb ik op de handbalacademie gezeten en ben ik op mijn achttiende naar Duitsland gegaan. Inmiddels speel ik alweer drie jaar in Denemarken bij Odense Håndbold. Ik vind het nog altijd ’t leukste dat ik van veel waarde kan zijn voor het team. Handbal is een soort kat-en-muisspel: fysiek, maar ook mentaal. Ik hou echt van het spelletje.’

Mijn beste actie

‘In de finale tegen Spanje stopte ik aan het einde een heel belangrijke bal en kregen we vervolgens een penalty. Daardoor wonnen we het WK. Een paar weken geleden waren we na lange tijd weer samen met het Nederlands team en hebben we de beelden voor het eerst teruggekeken. Toen kwam echt het besef: we hebben het geflikt en ook nog eens met heel mooi handbal.’

Hoogtepunt

‘Het WK 2019 winnen natuurlijk. Al was onze eerste medaille tijdens het WK in 2015 ook heel bijzonder. Na twee keer zilver en twee keer brons wisten we dat het erin zat en we wilden natuurlijk niet zo’n ‘net niet’-team zijn. Echt een onbeschrijfelijk gevoel dat het vorig jaar is gelukt. Nu willen we natuurlijk ook niets anders meer dan goud, haha.’

Gezonde spanning

‘Een finale moet je echt leren spelen, weet ik inmiddels. Voor die allereerste finale was ik zo zenuwachtig, ik kon wel overgeven. Was ook bang om fouten te maken. Gelukkig komt het zelfvertrouwen op dat soort belangrijke momenten met de jaren. Al had ik het met zo’n laatste beslissende penalty zoals in de WK-finale tegen Spanje natuurlijk niet meer van de spanning.’

Werkweek van Tess Wester

‘Maandag train ik twee keer: ’s ochtends kracht en ’s middags met het team in de hal. Dinsdag ook en woensdag spelen we een wedstrijd. Dan donderdag nog een training en vaak vliegen we op vrijdag naar Kroatië of Hongarije, trainen daar nog een keer op zaterdag en spelen zondag een wedstrijd. Tussen de trainingen door hebben we gelukkig best wat vrije tijd. Nu we zo’n vol schema hebben, vind ik het ook heerlijk om op een vrije dag even helemaal niks te doen. Lekker door de stad slenteren, koffie halen en ’s avonds afspreken en spelletjes doen met mijn beste vriendin en haar vriend die ook in Denemarken wonen.’

Corona

‘We worden voor en na elke wedstrijd en voordat we gaan reizen getest. Elke week dus zo’n drie keer. Ik probeer me er verder zo min mogelijk druk om te maken. Dat kost te veel energie.’

Trots op

‘Doordat ik op mijn vijftiende al het huis uit ging, werd ik al snel zelfstandig. Ik ben ook heel tevreden met op welk punt mijn leven nu is, met wat ik doe en wie ik ben. En natuurlijk ook op alles wat ik tot nu toe met handbal heb bereikt. Daar heb ik heel hard voor gewerkt en ik ben trots op de zelfdiscipline die ik heb getoond om zo ver te komen. Nog steeds doe ik er alles aan om elke dag nog beter te worden.’

Moeilijke keuze

‘Besluiten om op mijn achttiende naar Duitsland te gaan. Veel mensen zeiden dat ik het niet moest doen. Zo vond mijn trainster van Jong Oranje dat ik nog niet goed genoeg was. Te jong en te weinig ervaring. Uiteindelijk besloot ik tegen alle winden in mijn gevoel te volgen en dat heeft gelukkig heel goed uitgepakt. Het heeft ervoor gezorgd dat ik in het Nederlands team kwam en meteen die aansluiting op topniveau vond. Ik was er gelukkig zelf wel van overtuigd dat ik het kon en er klaar voor was. Mijn ouders zeiden toen ook: ‘Het is jouw keuze, als jij je er goed bij voelt, moet je het doen.’ Wijze raad.’

Duitsland en Denemarken

‘Na zeven jaar in Duitsland verviel ik in een vast ritme. Alsof je op de automatische piloot werkt. We kwamen heel ver in de Champions League, waren kampioen geworden en misten de uitdaging. Ik vind dat je jezelf als topsporter moet blijven prikkelen en daarom heb ik samen met mijn manager gekeken naar een goede volgende stap.

Denemarken dus, waar ik alweer zo’n drie jaar speel. Mijn contract loopt bijna af, dus ik sta weer voor een belangrijke beslissing voor de toekomst. Er is veel om rekening mee te houden: ik ga volgend jaar trouwen, mijn vriend Mart heeft nog een jaarcontract in Denemarken bij voetbalclub Odense BK en we worden allebei ouder. Begin 2021 zal ik mijn keuze maken.’

Onderhandelen

‘Ik heb gelukkig een manager die dit voor me doet. Ik wil me daar ook helemaal niet mee bezig houden, omdat het alleen maar afleidt. Aan het begin van mijn carrière heb ik het weleens geprobeerd. Ik ben toen met de technisch directeur om tafel gegaan met de boodschap dat ik na vier jaar met veel plezier voor de club gespeeld te hebben graag wilde blijven, maar wel met mijn salaris een stap wilde maken. Daar werd niet mee ingestemd. Jammer, want daardoor kon ik me niet meer vol passie en energie geven en besloot ik dus om weg te gaan.’

Grote droom

‘Ik hoop nog lang succesvol te kunnen handballen. Als keepster kun je best lang mee, zo tot je 38ste. Al weet ik niet of ik twintig jaar op topniveau en dus in het buitenland wil spelen. Een vriendin van mij is producer. Zo’n creatief beroep lijkt me ook leuk. Zowel achter als voor de schermen.’

»STEM HIER OP JOUW VIVA400-VROUW«

Tekst: Kim Buitenhuis | Beeld: Christoph Perkles

Dit verhaal van Tess Wester voor VIVA400 komt uit VIVA-2020-46. Dit nummer ligt t/m 17 november in de winkel of kun je hier online bestellen.