VIVA400-vrouw Esmah Lahlah: ‘Ik geloof heilig dat ook de kwetsbare groep talenten heeft’

viva 400

Esmah Lahlah (41) werkt hard om het verschil te maken. Eerst als universitair docent en lector kindermishandeling, nu als onafhankelijk wethouder in Tilburg.

VIVA400

‘Ik vind het een eer om genomineerd te zijn. Ook omdat een van mijn inspiratoren een paar jaar geleden in deze lijst stond: Rianne Letschert, rector magnificus van de universiteit van Maastricht en eerder hoogleraar Victimologie en Internationaal Recht. Zij was mijn leidinggevende, mijn mentor en inmiddels ook een goede vriendin.’

Hoe het begon…

‘Het was voor mij geen bewust gekozen carrièrepad om wethouder te worden. Ik ben nooit actief geweest in de politiek en heb me ook nooit aangesloten bij een partij. In mijn ogen willen we namelijk als het goed is allemaal hetzelfde: gezondheid en geluk voor iedereen. Over de weg daar naartoe is alleen niet iedereen het altijd eens. En die strijd die dit rondom verkiezingen met zich meebrengt, polariseert alleen maar. Toen ik gevraagd werd om te solliciteren voor de functie van onafhankelijk wethouder, was ik blij verrast dat dat ook een optie is. Door mijn werk als docent en opleidingsdirecteur voor de Tilburg University was ik wel bekend met het werkveld. Ik hield me toen vooral bezig met onderzoek naar kindermishandeling. Daardoor weet ik als geen ander dat als je dit wilt bestrijden, je ook iets moet doen aan de oorzaken. Vaak is armoede er daar een van. Ik was een jaar lector Aanpak Kindermishandeling in Groningen, toen ik werd gevraagd te solliciteren voor de functie van wethouder Arbeidsparticipatie, Bestaanszekerheid en Mondiale bewust-wording. Een mooie uitdaging.’

Wethouder

‘In Tilburg leven ruim 12.000 huishoudens op of onder de armoedegrens. Voor deze groep proberen we met ons beleid het verschil te maken. Zo onderzoeken we op welke manier we de mensen die een beroep doen op de bijstand het beste verder kunnen helpen. Daarbij geloof ik heilig dat ook die kwetsbare groep talenten heeft, en juist daarin wil ik investeren. Belangrijk hierbij vind ik dat je altijd naast iemand gaat staan. Het gevoel geven dat iemand er toedoet, is zó belangrijk. En vervolgens zorgen voor de juiste ondersteuning. Of dit nu tijdelijk of langdurig is. Allemaal met het doel dat iedereen mee kan, mag en wil doen.’

Bijzonder moment

‘We hebben een aantal mooie projecten en elke keer als ik ervaringen van inwoners hoor, krijg ik kippenvel. Zoals het Doe mee-project waarin twee wijken in Tilburg centraal staan waar veel kwetsbare huishoudens wonen. Voor hen is de stap naar de arbeidsmarkt soms heel groot. Zij zijn door oplopende werkloosheid al jaren met rust gelaten, in mijn ogen dus eigenlijk in de steek gelaten. Wij hebben bij de mensen aangebeld die al langdurig in de bijstand zitten, met de vraag: ‘Wat kunnen we voor u doen?’ Zo kwamen we bijvoorbeeld bij een man die er al jaren van droomde vrachtwagenchauffeur te worden. Alleen de stap zetten, lukte hem niet. Door onze coaches heeft hij inmiddels zijn opleiding afgemaakt, en een baan als vrachtwagenchauffeur gevonden.’

Lees ook:
VIVA 400 Vrouw Juliëtte Schraauwers: ‘We hebben zelf de keuze of we willen bijdragen aan problemen of oplossingen’

Werkweek

‘Wethouder ben je 24/7. Er zitten weken bij dat ik zo’n tachtig tot negentig uur werk. Alleen door alle vergaderingen zit ik vaak al op veertig uur. Al hou ik mijn uren niet bij, omdat ik het niet als werk zie en me maar al te graag inzet. Ik haal er veel energie uit, anders is het ook niet vol te houden.’

Privéwerkbalans

‘Normaal gesproken ontspan ik door met vrienden een hapje te eten. Nu haal ik vooral veel rust uit hardlopen.’

Corona

‘We werken veel thuis en overleggen zoveel mogelijk digitaal. Hoe goed dat ook gaat, het is natuurlijk niet hetzelfde als persoonlijk contact. Helemaal als het gaat om het contact met de inwoners waar ons werk voor een groot deel uit bestaat. We proberen te facetimen, bellen en af en toe op afstand langs te gaan.’

Moeilijke keuze

‘Ik werkte een jaar voor de Hanzehogeschool in Groningen en zou starten met een groot project toen ik werd gevraagd wethouder te worden. Afscheid nemen op het moment dat het lectoraat net een beetje stond en we met het onderzoek stappen konden maken, vond ik moeilijk. Het werk gaf me ook veel energie. Ik heb nog even gekeken of ik het allebei kon doen, maar dat was helaas onmogelijk.’

Wijze les

‘Dat het ook goed is om te vertrouwen op de kennis en expertise van een ander en dat je het niet altijd alleen hoeft te doen.’

Rolmodel

‘Naast Rianne Letschert, vind ik Sigrid Kaag ook een mooi voorbeeld. Zij zet altijd in op verbintenis en probeert polarisatie tegen te gaan.’

Kritiek

‘In het begin was er veel aandacht voor het feit dat ik een wethouder ben die een hoofddoek draagt. Een van de inwoners is zelfs naar het Europees Hof voor de Rechten van de Mens gestapt, omdat het in zijn ogen niet past bij een bestuurder. In die tijd ben ik ook dertig seconden bij de NOS in beeld geweest. Vervolgens ging Twitter los. Dan denk ik: moeten we het nou nog steeds over m’n hoofddoek hebben? Dit soort dingen zijn vervelend, maar ik kan het makkelijk naast me neerleggen. Ik heb ook het geluk dat ik dit nauwelijks eerder zo heb ervaren. Alleen jaren geleden toen ik niet voor een weekendbaantje werd aangenomen, omdat ik ‘niet in een standaardbeeld van een normaal mens pas’. Die zin ben ik nooit meer vergeten. Het gaf me de kracht om het nóg beter te doen.’

Onderhandelen

‘Ik heb weleens een stapje terug in salaris gedaan, omdat ik het een mooie investering voor mijn carrière vond. Wat dat betreft speelt geld zeker niet de enige rol: het gaat om allerlei factoren. Ik vraag me ook altijd af: wat voeg ik toe en wat brengt het mij?’

Grote droom

‘Dat we er met elkaar voor zorgen dat kansenongelijkheid en tweedeling de komende jaren verkleinen. En dat mensen die nu aan de zijkant van de samenleving staan, weer het gevoel hebben dat ze er toe doen en meetellen. Dat gun ik iedereen.’

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de VIVA-nieuwsbrief

Tekst: Kim Buitenhuis | Foto: Dolph Cantrijn