Aniek (30): ‘Toen ik Wimbledon won, kon ik alleen maar huilen’

aniek van koot

Rolstoeltennisser Aniek van Koot (30) pakt al jaren de ene prijs na de andere. Zo won ze vorig jaar Wimbledon en ging ze er ook in het dubbelspel met de winst vandoor. Daarnaast zet ze zich als fractievolger in voor de jeugd en gehandicapten in haar gemeente.

De inschrijving voor VIVA400 2020 is geopend.
Wie nomineer jij?

Aniek van Koot over VIVA400

‘Ik vind de VIVA400 een prachtig initiatief, omdat het vrouwen die echt iets bereikt hebben in de spotlights zet. Mooi ook dat ik een plekje tussen al die prachtige vrouwen heb gekregen. Al doen de meesten het voor mijn gevoel zo veel beter dan ik. Mijn eerste reactie was dan ook: ‘Dit verdien ik toch niet? Geef de plek aan een ander’, haha.’

Hoe het begon voor Aniek van Koot

‘Ik ben geboren met meerdere complicaties aan mijn rechterbeen, waardoor ik van mijn eerste tot mijn twaalfde veel narigheid heb meegemaakt. Ik heb een stuk of tien operaties ondergaan en ben uiteindelijk in een rolstoel terecht gekomen. Mijn ouders waren de beheerders van een tennishal, dus ik tennis al zo lang ik me kan herinneren. Sinds 2000 doe ik dat in een rolstoel en ook daarin vond ik het heel erg leuk. Het moment dat ik voelde écht succes te kunnen halen, was toen ik in 2012 de finale van de Paralympische Spelen bereikte tegen Esther Vergeer en met zilver naar huis ging.’

Het hoogtepunt

‘Het mooiste moment uit mijn carrière is de winst van Wimbledon in 2019. Samen met mijn coach heb ik van wedstrijd naar wedstrijd geleefd. Ik vond het heel spannend, maar het ging elke dag een beetje beter. Tot aan de finale: het toppunt. Daarin speelde ik tegen Diede de Groot, ook mijn dubbelpartner en de nummer één van de wereld. Toen ik van haar won, kon ik alleen maar huilen. Mijn coach zei meteen: ‘Aniek, dit heb jij gedaan!’ Dat moment wil ik wel elke dag opnieuw beleven, zo bijzonder! Winnen van Diede voelde niet dubbel. Zij is net als ik een goede verliezer. We gunnen het elkaar. En als we de volgende dag als partner met een gemeenschappelijk doel op de baan staan, gaan we er gewoon weer voor. Dat gaat gelukkig heel natuurlijk.’

‘Ik ben niet bang om mijn mond open te trekken en ik hoop zaken te veranderen’

Blessure

‘Door corona kon ik een tijd niet tennissen, maar heb ik wel veel krachttraining gedaan om in vorm te blijven. Toen het mocht, ben ik meteen volle bak weer begonnen. Ik dacht: ik ben toch fit en sterk, dus dat kan wel en een klein beetje pijn hoort er altijd bij. Niet dus. Ik blijk nu het carpaletunnelsyndroom te hebben. In eerste instantie werd er zelfs gesproken over een operatie, maar dat hoeft gelukkig niet. Inmiddels heb ik injecties in mijn hand en pols gekregen, moet ik verplicht een brace om en heb ik net een paar weken volledige rust gehouden. Nu mag ik af en toe de brace af en hoop ik snel weer te starten met tennis. Voordeel is wel dat ik nu extra veel tijd met mijn familie en nichtje Maud, de dochter van mijn zus, kan doorbrengen.’

De werkweek van Aniek van Koot

‘Normaal gesproken stap ik drie tot vier dagen in de week rond zes uur in de auto vanuit de Achterhoek, zodat ik om half negen in Amstelveen ben voor mijn tennistraining. Ik start met twee uur tennis, dan een uur rust, weer twee uur tennis en nog anderhalf uur krachttraining. Daarnaast train ik twee dagen per week met mijn eigen coach. Ontspanning haal ik uit tijd doorbrengen met mijn familie en vrienden. Gezellig samen winkelen, eten. Ik vind het ook heerlijk om te koken, daar word ik echt rustig van. Al ben ik niet de allerbeste kok.’

Fractievolger

‘Ik ben door de gemeentewethouder van de VVD gevraagd als fractievolger. Een grote eer! Het past ook bij me, omdat ik niet bang ben mijn mond open te trekken. Ik hoop een aantal zaken te veranderen. Zo weet ik dat een nieuwe rolstoel of invalideparkeerplaats regelen een heel proces is, terwijl dat volgens mij veel makkelijker moet kunnen. En ik wil me graag inzetten voor de jeugd in Aalten, zodat zij ook beter worden gehoord. Verder heb ik geen ambitie om Rutte ooit op te volgen. Ik wil graag mijn eigen koers bepalen en iets veranderen voor gehandicapten en jongeren in mijn gemeente.’

Moeilijke keuze

‘Ik heb helaas veel verjaardagen en mooie momenten moeten missen door mijn carrière. Zo was ik tijdens de geboorte van mijn nichtje, de liefde van mijn leven, op de afsluiting van een toernooi. Eenmaal thuis probeer ik er zo veel mogelijk bij te zijn. En andersom doet mijn familie ook alle moeite. Zoals in 2016 toen mijn ouders, broertje, zus en vriend naar Rio zijn gekomen. Om die reis te betalen, hadden ze flink gespaard. Veel te gek, vond ik. Maar wel super-bijzonder dat ze me daar zilver en goud hebben zien winnen en dat we het echt samen hebben beleefd.’

Lees ook: Bianca Blom (37): ‘Ik wilde iets doen waar ik voldoening uit kon halen’

Trots op

‘Op mijn huis dat ik met mijn eigen verdiende geld heb gekocht door kei- en keihard te werken. Al hoopte ik eigenlijk op een huisje-boompje-beestje tafereel en het dus samen met iemand te kopen, maar ik heb besloten daar niet op te wachten.’

Rolmodel

‘Mijn zus met wie ik heel close ben, die net als ik nuchter in het leven staat en een prachtgezin heeft. En Esther Vergeer die jarenlang onverslaanbaar was, een topcarrière heeft neergezet, net borstkanker heeft overwonnen en van wie ik heb geleerd altijd naar mezelf te luisteren en te doen wat ik wil.’

Corona

‘De toernooien liggen nu nog stil. Het enige voordeel daarvan is dat mijn portret nog een jaar langer aan de muur hangt naast Djokovic en alle ander Wimbledon-winnaars van vorig jaar. Door mijn blessure weet ik sowieso dat ik niet bij de US Open ben. Nu richt ik me op Roland Garros, eind september. Dat is in Frankrijk, dus daar rij ik zo heen. Mocht het toch niet veilig zijn, dan ben ik ook zo weer terug.’

Grote droom van Aniek van Koot

‘Volgend jaar mijn titel met succes verdedigen op Wimbledon. Verder hoop ik ooit gelukkig te worden met een partner en moeder te worden. Na mijn tenniscarrière zie ik een toekomst in de zorg voor me. Ik zou kinderen met een beperking willen helpen om mee te draaien in de maatschappij. Dat ze niet naar een speciale school hoeven. Dat heb ik zelf wel ervaren, waardoor ik weet dat je je daardoor onterecht ‘anders’ dan de rest kan voelen.’

Ook meedoen aan VIVA400?
»GEEF JE OP VIA VIVA400.NL «

Dit verhaal van Aniek van Kloot voor VIVA400 komt uit VIVA-2020-35. Dit nummer ligt t/m 1 september in de winkel of kun je hier online bestellen.

Tekst: Kim Buitenhuis | Foto: Dennis Spaanstra