Eva: ‘Na de uitreiking voelde ik me echt een soort queen’

eva eikhout

Als tv-presentator met een zichtbare beperking is Eva Eikhout (23) onbedoeld een rolmodel. Ze ging met de VIVA400 publieksprijs naar huis.

VIVA400

‘Bijna was ik niet bij de uitreiking geweest. Die viel samen met het kerstfeest van BNNVARA, zo’n beetje het allervetste feest van het jaar. Maar toen belde de redactie om te zeggen dat ik bij de laatste drie zat. Terwijl ik er al van stond te kijken dat ik genomineerd was! Na de uitreiking ben ik alsnog naar het BNNVARA-feest gegaan en voelde me daar echt een soort queen, iedereen kwam me feliciteren. De award heeft me nog bekender gemaakt. Mijn volgersaantal ging flink omhoog en ik werd laatst in een winkel nog aangesproken. Of ik niet dat meisje was dat die award had gewonnen. Heel grappig. De prijs voelt echt als erkenning voor mijn werk. Het mooiste vind ik dat er zo veel mensen op me hebben gestemd. Dat geeft me een warm gevoel. De award staat bij m’n tv, zodat ik ’m elke dag zie.’

Televisiewerk

‘Ik heb zo veel van mijn werk voor Yung DWDD geleerd. Ook van Matthijs van Nieuwkerk. Heel knap wat die man elke dag heeft gepresteerd. Dat ik nog aan het laatste DWDD-seizoen heb mogen meewerken, vind ik wel heel bijzonder. Het is toch historische tv. Verder is het echt een kick om onderdeel te zijn van een programma met zo veel kijkers. Het meest trots ben ik op mijn eerste item. Ik was natuurlijk nieuw voor de kijker en wilde mezelf niet als Eva met een beperking introduceren. Maar er geen aandacht aan besteden, is ook geen optie. Dan laat je de kijker met vragen achter. Daarom bedacht ik een item over het persoonsgebonden budget. Zo krijg ik maar vijf minuten voor haarverzorging, terwijl ik het juist belangrijk vind dat m’n haar goed zit en ik er goed uitzie. Daar kreeg ik heel veel goede reacties op van kijkers die blij waren dat ik dit aankaartte.’

Toekomst

‘Dat DWDD is gestopt, betekent ook het einde van Yung DWDD. Heel jammer, maar ik snap het wel. Het was raar dat we het eind niet samen hebben kunnen meemaken. Al vond ik het ook een mooie uitdaging om vanuit huis items te maken. Ik heb gelukkig net een contractverlenging bij BNNVARA getekend van drie maanden. Voor de coronacrisis waren we druk bezig met pilots opnemen. Ik hoop dat we daar straks mee doorgaan. Verder werd ik ook steeds vaker gevraagd voor andere spreek- en presentatieklussen. Dat vind ik heel leuk om te doen. Maar de opdrachten die stonden, zijn door de crisis allemaal vervallen. Zo jammer! Ik zat echt in een flow. Druk maken is een groot woord, maar ik baal wel. Ik had net het gevoel dat het balletje echt ging rollen en nu is het alweer gestopt. Hopelijk tijdelijk.’

Werkweek

‘Ik werk drie dagen bij BNNVARA, op maandag, donderdag en vrijdag. De andere dagen ben ik met andere presentatieklussen bezig. Die klussen duren vaak een dagdeel waardoor ik af en toe een middagje voor mezelf kan plannen. In gewone tijden betekent dat lekker naar de schoonheidssalon voor mijn wenkbrauwen en wimperextensions, koffiedrinken in de stad met een vriendin en even bij mijn ouders eten, bijvoorbeeld. Na een bizar druk jaar door de BNNVARA Academy waarin ik alles moest geven zonder garantie op een baan, geniet ik er nu nog maar even extra van om doordeweeks ook geregeld een dagje vrij te zijn.’

Lees ook
Marjolein won de VIVA400-award voor Techtalenten: ‘Deze award zet ons nog meer op de kaart’

Moeilijke keuze

‘Na driekwart jaar BNNVARA Academy vond ik het ineens heel confronterend om mezelf op beeld terug te zien. We maakten wekelijks een nieuw item en bespraken dat ook altijd. Sommige dingen vond ik er ineens zo ‘gehandicapt’ uitzien. Zonder het er met anderen over te hebben, ging ik steeds meer twijfelen of ik wel door moest gaan. Tot ik uit het niets aan mijn moeder vertelde dat ik ermee wilde stoppen. Ze zei: ‘Ik snap waar de angst vandaan komt, maar je doet allemaal aannames, terwijl je helemaal niet weet of het gegrond is dat je je zo voelt.’ Ze raadde me aan erover te praten met collega’s. Een van hen sprak de wijze woorden: ‘Je doet wat je leuk vindt. Je bent er supergoed in en de mensen van wie je houdt, zien jou voor wie je bent. Dus wat maakt het uit wat de rest van Nederland ervan vindt?’ Toen besefte ik dat dat inderdaad het allerbelangrijkst is. Deze award voelt voor mij dan ook als een bevestiging dat ik er goed aan heb gedaan om te blijven.’

Voorbeeld

‘Geraldine Kemper. Ik vind haar oprecht en stoer. Ik heb haar een keer ontmoet en toen was ze precies zoals ik dacht dat ze zou zijn. Adele vind ik ook geweldig, vol zelfspot. Mensen zien mij als rolmodel, maar zo kijk ik helemaal niet naar mezelf. Het voelt ook niet alsof ik elke dag een overwinning aanga; ik heb een heel leuk leven.’

Wijze les

‘Je hoeft niet gehandicapt te zijn om een handicap te hebben. De mijne is zichtbaar. En onvolgroeide armen en benen hebben is ook nog eens iets
wat bijna niemand heeft. Daardoor denken mensen snel dat ik bepaalde dingen niet kan, wat helemaal niet zo is. Sommige mensen hebben bijvoorbeeld een angststoornis waardoor ze niet naar buiten durven en leiden daardoor een veel beperkter leven dan ik.’

Onderhandelen

‘Ik heb een tarief waar de meesten mee akkoord gaan. Als dat niet gebeurt, kijk ik of de opdracht op een andere manier meer voor mij kan betekenen en schik dan soms in. Levert het niks op? Dan houdt het op. Met een droomsalaris ben ik totaal niet bezig. Ik heb werk dat ik leuk vind en kan daarvan doen wat ik leuk vind.’

Grote droom

‘Presentatieklussen in een stijl á la College tour met een zaal vol mensen met wie ik als presentator een interactief gesprek aanga. Die puurheid van life on stage staan en de interactie met het publiek, is magisch. Dat hoop ik in de toekomst nog veel meer te doen.’

Tekst: Kim Buitenhuis | Foto: Annemieke van der Togt

Dit verhaal komt uit VIVA-2020-17. Dit nummer ligt t/m 28 april in de winkel of kun je hier online bestellen.

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER «