VIVA400-vrouw Liza Dehzad: ‘Ik ben ook een soort slachtofferhulp’

VIVA-400
Liza Dehzad (31) is letselschadejurist en runt haar eigen bedrijf. Ze droomt ervan andere vrouwen te helpen ook financieel onafhankelijk te worden.

Hoe het begon…

‘Als jong meisje kwam ik al graag voor anderen op. Als er problemen waren of dingen geregeld moesten worden, stond ik altijd vooraan. Na het gymnasium was een studie rechten dan ook een logische keuze. In 2014 kreeg ik na mijn afstuderen direct een baan als letselschadejurist aangeboden. Een jaar later werd ik moeder.

Na mijn verlof merkte ik na drie weken al dat ik er heel ongelukkig van werd dat ik mijn dochter amper zag. Omdat vier dagen werken niet mogelijk bleek, ook niet door ouderschapsverlof op te nemen, heb ik mijn baan opgezegd. Direct na dat gesprek voelde ik me zo opgelucht. En ik wist één ding zeker: ik wilde voor mezelf beginnen.

Ik heb meteen alles op alles gezet om Judica Letselschade te starten. Gelukkig met succes, ook dankzij de steun van mijn partner. Dat was en is nu na vijf jaar nog altijd hard nodig. Want ondanks dat ik mijn uren zelf kan indelen, zodat ik mijn vijfjarige dochter en inmiddels ook mijn zoon van tweeënhalf zoveel mogelijk kan zien, zijn werkweken van vijftig uur eerder regel dan uitzondering. Maar dat vind ik niet erg, ik hou van mijn werk.’

Letselschadejurist

‘Als letselschadejurist help ik mensen die vaak de meest heftige dingen meemaken. Daardoor is het ook veel meer dan mijn juridische kennis toepassen en in onderhandeling gaan met een verzekeraar. Ik ben ook een soort slachtofferhulp en psycholoog ineen. Dat maakt mijn werk heftig, maar tegelijkertijd boeiend en bijzonder.

Vaak heb ik jarenlang contact met mijn cliënten: het kan zo vijf jaar duren totdat een zaak is afgewikkeld. Ik wil dan ook dat mijn cliënten het gevoel hebben dat ze altijd bij me terecht kunnen. Ik stel hun belang altijd voorop. Zo heb ik laatst iemand geholpen die was overgestapt van een groot advocatenkantoor. Mijn eerste vraag was: wat wil je graag zelf?

Toen bleek dat diegene geen zin had om twee jaar lang te wachten op een schadevergoeding en op zoek was naar een praktische oplossing. Voor mij het teken om out of the box te denken en iemand dus niet onnodig te belasten met een zwaar en langdurig traject.’

‘Ik wil dat mijn cliënten het gevoel hebben dat ze altijd bij me terecht kunnen’

Bijzondere momenten

‘Als ik een cliënt goed nieuws mag brengen, zorgt dat altijd voor een kippenvel-moment. Zoals de keer dat ik zes jaar een familie had bijgestaan van wie de moeder ernstig hersenletsel had opgelopen door een verkeersongeluk. Naast een aangepaste woning en auto lukte het een forse som smartengeld en schadevergoeding te krijgen. De familie was me zo dankbaar. Dat geeft mij weer de energie om door te gaan.’

Trots op

‘Het feit dat ik in korte tijd al ontzettend veel heb bereikt. En dat terwijl ik van ver kom. Ik ben in Afghanistan geboren en als zevenjarige met mijn familie gevlucht. Ik kon eerder nooit naar school, maar was er wel heel erg klaar voor.

Uiteindelijk kwam ik hier in groep 3 terecht, waar ik niemand kon verstaan. Toch is het me uiteindelijk gelukt om het gymnasium te halen en met mooie cijfers af te studeren aan de universiteit. Ik ben nog altijd heel erg dankbaar voor de kansen die ik hier heb gekregen en het leven dat ik voor mezelf kon creëren. En ondanks alle ellende die ik met mijn familie heb meegemaakt, probeer ik mijn levenservaring altijd als iets positiefs te zien. Het heeft mij gemaakt tot de vrouw die ik nu ben.’

Werkweek

‘Ik werk gemiddeld vijftig uur in de week. Nadat ik mijn dochter naar school heb gebracht, rijd ik door naar mijn kantoor.

Ik start met mijn mail en ben vervolgens de hele dag met cliënten en verzekeraars in contact. Rond vier uur, half vijf stop ik, zodat ik nog even thuis met mijn kinderen kan spelen. Als zij in bed liggen, klap ik mijn laptop weer open. Zaterdag werk ik ook, zondag niet. Door te wandelen en tijd met de kinderen door te brengen, ontspan ik.’

Wijze les

‘Wacht niet tot kansen voorbijkomen, maar creëer ze zelf. Dat heb ik ook altijd gedaan. Daarbij kom je het verst door uit te gaan van je eigen kracht. Dit probeer ik ook aan mijn twaalfjarige zusje mee te geven. Net als het feit dat het zo belangrijk is om altijd te proberen financieel onafhankelijk te zijn, terwijl je doet waar je goed in bent en wat je leuk vindt.’

Carrière en kinderen

‘Veel vrouwen in mijn branche lopen op het moment dat ze kinderen krijgen tegen hetzelfde probleem aan als ik vijf jaar geleden. Alsof je kinderwens je ambities in de weg zit. Heftig om te merken dat dit in de advocatuur nog zo ouderwets is gesteld.’

Lees ook
VIVA 400 Vrouw Cindy Hobert: ‘Iedereen kan nu zien wie welke zorg levert’

Onderhandelen

‘Doe goed vooronderzoek, ken je zwaktes en sterktes, en focus op dat laatste. Zolang je daarbij vertrouwen uitstraalt, gelooft de ander ook in jou. Daarbij blijf ik altijd aardig. Ook als de tegenpartij er keihard ingaat. Ik word in zo’n geval ook wat harder, maar nooit onvriendelijk of onredelijk. Boosheid komt voort uit emotie en daardoor maak je eerder fouten. Door rustig te blijven, zie je alles helder, ook het gezamenlijk belang. Zo kom je er sneller uit.’

Grote droom

‘Andere vrouwen helpen hun dromen waar te maken. Ik heb zelf geen mentor gehad en merk hoe fijn het is om iemand hierover te kunnen spreken. Daarom ga ik me inzetten voor de Stichting van Vrouwen. Daar ga ik vrouwen onder andere helpen met juridisch advies. Vaak willen zij financieel onafhankelijk worden door bijvoorbeeld voor zichzelf te starten, maar worden hierin niet gesteund door hun omgeving. Ik maak ze meer bewust van hun rechten en mogelijkheden en help met een plan van aanpak. Met mijn bedrijf hoop ik uiteindelijk ook iets achter te laten voor mijn dochter, zodat zij makkelijk aan haar eigen toekomst kan bouwen.’

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de VIVA-nieuwsbrief

Tekst Kim Buitenhuis | Foto Priscilla Wolf van Priscilla Wolf Photography