Boekrecensie: De diefstal van mijn jeugd

Het verhaal van Natascha Kampusch, die acht jaar door Priklopil is vastgehouden, is onvoorstelbaar. Haar verleden heeft ze opgeschreven in een aangrijpend boek.

Afsluiter van het verleden
Ik wist voordat ik aan dit boek begon dat het goed zou aflopen. Maar die tussentijd, die acht jaar dat ze in het kelderkamertje opgesloten heeft gezeten, waren voor mij een obstakel. Het heeft een tijd geduurd voordat ik dit boek open durfde te slaan. Met haar boek ‘De diefstal van mijn jeugd’ (originele titel: ’3096 Tage’) hoopt ze die acht, traumatische jaren achter zich te kunnen laten.

Verhaal van een vechtster
Wanneer Natascha Kampusch 2 maart 1998 op weg naar school door een onbekende man een wit bestelbusje in wordt getrokken, denkt ze dat haar laatste uur heeft geslagen. Even later ligt het meisje van tien in een deken gewikkeld op een koude keldervloer in een eengezinswoning. In deze gevangenis van amper vijf vierkante meter zal Natascha de komende achtenhalf jaar doorbrengen. Wolfgang Priklopil is de enige met wie ze contact heeft. Ze wordt door hem mishandeld, vernederd en onderdrukt. Pas in de zomer van 2006 slaagt ze erin te vluchten, iets wat ze al vanaf de allereerste dag van plan was.

Tot in de kleinste detailgeen
Ik ben geen fan van gedetailleerd beschreven boeken, mijn verbeelding mag ook aan het werk gezet worden tijdens het lezen. Maar in de details liggen in dit boek de kracht. Op deze manier kan Natascha iedereen laten weten hoe het écht was. Ik kon Natascha die in haar gevangenis zat te mens-erger-je-nieten met Priklopil helemaal voor mij zien. 

Slimme meid
Wat mij meteen al opviel aan het boek is de wijsheid van de jonge Natascha. Als meisje van 10 weet ze zoveel, is ze zo sterk en kan ze haar angsten omzetten in kracht. Het is bijna onwerkelijk, een verzonnen personage. Maar dit is voor haar een overlevingsmechanisme geweest in een uitzichtloze situatie. Tijdens het lezen ging mijzelf vragen stellen: “Hoe zou ik reageren op zo’n situatie? Zou ik de hoop zo lang kunnen koesteren?”. Maar antwoord geven op die vragen kan ik niet.

Onvoorstelbare kracht
Dit boek hoort thuis tussen mijn andere toppers zoals ‘De Jongen met de gestreepte pyjama’ en ‘De Passievrucht’. Ik vind vooral de kracht van een jong meisje zo fascinerend aan dit verhaal. Natascha  heeft mij laten inzien dat je de moed en hoop nooit, maar dan ook nooit mag opgeven!

CC beeld: still uit filmpje