De kleine avonturen van Miss Modderman

missmodderman

Deze week bij London Fashion Week


Viva’s all time lieveling
En dus was ik bij London Fashion Week (LFW), om VIVA’s all time lieveling, Bas Kosters, te zien. Daarbij had VIVA zijn debuut op LFW gesponsord. En dat was fijn, want sponsors mogen zomaar doorlopen, ook al staan de fashionista’s drie rijen dik opgesteld. In de uitnodiging stond: ‘Bloody Gray invites you to autumn/winter designer showcase of film & installation, sunday 17th feb. 15.30 in the portico rooms, Somerset House.’ Voor modemeisjes ongetwijfeld gesneden koek, maar voor Miss Modderman, die nog nooit bij een andere Fashion Week was geweest dan de Amsterdamse, was het enigszins afwachten. Want wat is in godsnaam een showcase of film & installation?

Somerset House
Naar LFW gaat men liever niet alleen. Het is simpelweg te intimiderend om daar solo rond te lopen. Dus nam ik mijn nichtje Eva mee, hetgeen heel goed uitkwam want nichtje Eva is bijna afgestudeerd in mode aan de Willem de Kooning Academie in Rotterdam en rondde zojuist haar Londense stage af bij de briljante Baartmans and Siegel. ‘Weet jij waar dat is, dat Somerset House?’ vroeg ik haar. Verbaasd en ook licht teleurgesteld over zo veel onkunde bij mij antwoordde ze: ‘Maar  natuurlijk! Daar gebéurt het namelijk!’ Welnu, Somerset House in Londen blijkt de Westergasfabriek in Amsterdam. Want net zoals AFW in dat natuurpark wordt gehouden, is  Somerset House het huis van LWF. Het blijkt een magnifiek gebouw aan de Thames met prachtig uitzicht  op modern Londen.  (Overigens weet Eva wel wat een installatie is – namelijk een presentatie met modellen die echter niet op de catwalk waggelen alsof ze ieder moment achterover kunnen vallen maar gewoon, eh, stilstaan.)

Ruim op tijd – alleen al hierin ben ik geen echte fashionista: ik ben niet alleen óp tijd, ik ben rúim op tijd – trof ik Eva voor de ingang van Somerset House. Ik had mij van top tot teen (nou ja, bijna) in Bas Kosters gekleed waardoor ik het meest weghad van een Indische kabouter in een lekker warme, wollen pyjamabroek. Daardoor werd ik wel weer lekker vaak gefotografeerd. Op de binnenplaats domineerde een grote tent waaromheen het modieuze modevolk slenterde om te zien en gezien te worden. Vooral mijn Totem Sneakers van Jeremy Scott deden veel fashionbloggers op hun knieën vallen – zal mij benieuwen of ik ze nog eens terugzie op een obscure Japanse blog! Overigens waren de schoenen van deze knul ook aardig ‘alien-like’.

Het eerste wat iedereen deed, was zich laten vastleggen voor het grote LWF bord en vervolgens was het kijken naar de soms meest exotische specimen.

Check them out!

Eva met zilveren snaketas van Baartmans and Siegel. ‘Wil ik óóóóóóóók!’ riep ik, terwijl ik de tas van haar schouder wilde rukken.

Koud maar met een prachtig zonnetje, uitzicht op Waterloo Bridge en vreemde vogels spotten: de vogelaar in mij heeft een uitstekende dag.

‘Als jij nou je gezicht zwart schildert, verkleed ik me als een Japanse concubine?’

‘Ja leuk, doen we! Of denk je dat mensen dan van ons schrikken?’

‘Can I take a picture of you?’

En hup, daar springt het meisje in Victoria-Beckham-modus.

Hij komt net van een vossenjacht, zij van een high tea in The Ritz. En ze vinden elkaar voor Somerset House.

‘Ik heb het helemaal niet koud in deze jurk. Trouwens, tachtig procent van de warmte gaat via je hoofd en daar heb ik dit lekker warme vogelnest.’

Hij had het broertje van Bas Kosters kunnen zijn, maar het is Mattheüs uit Yorkshire – althans, nou woont ie in Londen want in Yorkshire werd ie weggepest. Wat wil je ook met die naam?

Het kleine mannetje kwam met z’n moeder…

En het oude mannetje met z’n dochter…

(en allebei vroegen ze zich af: wat doe ik hier ook alweer?)

‘Hi, may I photograph your balls, please?’

Dit was zóóóóóó zielig. Klein dwergvrouwtje moest uren in deze onmogelijke houding staan. Waar is de Arbodienst als je ze nodig hebt?

Ah… de doorzichtige jurk mocht zeker niet ontbreken. Alsmede deze bezoekster. Of misschien ook wel.

Bassie & Jossine.

Bassie &Eva.

Mister Kosters moet uitleggen dat stroboscooplicht een wezenlijk onderdeel is van zijn installatie. Ook al worden de bezoekers tijdelijk verblind.

Superstylist Ruud van der Peijl met mij (met de internationaal beroemde Aziatische fotogroet).

Bas Kosters, Rebel With A Cause.

Met zijn ‘The Rebellious Shadow’-collectie geeft Bas Kosters zijn kijk op de hedendaagse jongerencultuur. Daarbij wilde Bas ook de kleur zwart – dé modekleur – nieuw leven inblazen. Gloomy? Zeker! Weird? Absoluut! Maar daardoor ook wel weer heel gaaf met stoffen met digitale en transferprints. Je kunt veel van Bassie zeggen, maar er is geen doos waar zijn creativiteit in past.

Tot een volgend klein avontuur!