Anne woont in de sneeuw: ‘Als ik wil, kan 
ik snowboardend naar mijn werk’

Echte winters: bestaan ze nog wel in ons land? Anne vond van niet en verruilde haar Nederlandse leven voor temperaturen van min dertig, hoge bergen en veel, héél veel sneeuw.

Tekst Michelle Bakker | Beeld privébezit

Anne de Graaf (29) besloot zes jaar geleden naar Zwitserland te gaan voor een stageplek. Sindsdien woont ze in Davos, een stadje op 1.560 meter hoogte in de Zwitserse Alpen.

Nog één seizoen dan

“Als ik zou willen, kan ik elke dag op mijn snowboard naar m’n werk. Dan ga ik met de lift naar boven en board ik er zó naartoe. Maar heel praktisch is het niet. Momenteel werk ik als verpleegkundige, maar ik ben ooit begonnen in een astmacentrum. In eerste instantie zou ik maar vijf maanden blijven. Het leek me leuk voor de wintermaanden, een beetje werken en in mijn vrije tijd snowboarden. Maar na die periode wilde ik niet terug naar huis, ik was benieuwd hoe de zomer in Davos zou zijn. Toen ik ook in de 
zomermaanden een heerlijke tijd had, plakte ik er wederom een winterseizoen aan vast en zo ging de tijd voorbij.”

En er was lucht

“In het astmacentrum waar ik werkte, worden mensen met zware astma opgenomen. Omdat Davos zo hoog ligt, is de lucht heel schoon. Dat kan heilzaam werken. Door de ligging heeft bijvoorbeeld huismijt geen kans om te leven, dat maakt dat de lucht een stuk schoner aanvoelt. Vrienden die hier langskomen, zeggen het ook te voelen. Ikzelf merk er niet zo 
veel van, maar sinds ik hier woon, ben ik wel meer gaan sporten. Misschien voel ik me dus toch iets energieker.”

Even wennen

“Op dit moment woon ik hier heerlijk, maar dat is niet altijd zo geweest. Sterker: de eerste maand vond ik het verschrikkelijk in Davos. De omslag naar mijn nieuwe leven was gigantisch. Ik woonde in Utrecht en leidde daar een druk en sociaal leven: ik hobbelde van de ene borrel naar de andere lunch. Dan is een huisje in de bergen wel even wennen. Daarbij zijn Zwitserse mensen vrij stug en vonden zij mij juist erg direct. Vriendschappen sluiten was dus best moeilijk, maar inmiddels is dat anders: ook hier heb ik nu mijn eigen vriendengroep. We doen vooral veel buitenactiviteiten samen. Dat is anders dan in 
Nederland, waar je toch sneller de kroeg in duikt. Met mijn vrienden uit Nederland heb ik nog contact, maar door de afstand zijn sommige vriendschappen wel verwaterd. Dat is jammer, maar ook onvermijdelijk denk ik. Gelukkig krijg ik er hier veel voor terug. Over de toekomst denk ik niet te veel na. Momenteel ben ik vrijgezel en staat alles nog open, ik zie het wel. Voorlopig wil ik hier in elk geval nog niet weg.”

Dit artikel is afkomstig uit het VIVA + Flair Winterboek. Het boek is te koop bij de boekhandels of bestel je hieronder online.

»Bestel het Winterboek online | Klik hier «