Ben je bang voor je vader en moeder?

Vroeger wisten mijn klasgenoten wel hoe ze me scherp moesten houden. Een harde klap, gevolgd door een plagend: ‘Ben je bang voor je vader en moeder?’ Continu was ik op mijn hoede, want ik wilde me niet laten kennen door met mijn ogen te knipperen.

Tegenwoordig jaag ik mezelf de stuipen op het lijf. Net als ik mijn automatische piloot aanzet, wordt mijn dagelijkse routine wreed verstoord. Voor enkele seconde ben ik niet toerekeningsvatbaar en moet ik een ravage herstellen.

Schroothoop
Mijn trauma komt van die ene keer dat ik mijn kostbare telefoon in mijn kontzak bewaarde. Op het moment dat ik mijn broek naar beneden duwde kwam de telefoon uit zijn greep en ging hij zijn eigen leven lijden. Plons. Dit was duidelijk geen euro of haarspeld. Perplex, stond ik te kijken hoe de luchtbellen op me af stormden. Vijf secondes lang bevroor ik. Daarna plukte ik tevergeefs de telefoon uit het toilet. De verwarming en mijn föhn konden hem niet van zijn ondergang redden. Hij was al toegeschreven aan de schroothoop.

Toilettrauma
Ik schrik nog steeds als ik iets in de wc-pot hoor plonsen, dankzij die ene keer dat ik mijn kostbare bezit zag verdwijnen in het toilet. Zodra ik de munten op de bodem hoor tikken, gaat er een hittegolf door me heen van schrik. Als ik me omdraai en het blijkt 50 cent te zijn, heb ik pas rust.

Boe!
Het zijn van die momenten dat je het totaal niet verwacht, want daarom gebeurt het ook. Je bent simpelweg vergeten dat er iets in je zak zit. Zoals er ook onverwacht een wijnglas uit het keukenkastje kan kletteren als je het deurtje opentrekt. Het glas stond al een tijdje te wankelen op het randje en als jij de druk wegneemt, grijpt het glas zijn kans. Boe! Diezelfde warmtegolf overspoelt mij dan.

Waar zijn mijn oude, irritante klasgenootjes om mij scherp te houden, als ik ze nodig heb?

CC foto: acataide