Bier en Tieten

Ik kom oorspronkelijk van het Friese platteland, moeten jullie weten. En bij de Friese plattelandsjeugd draait de zomer om de dorpsfeesten die er rondom in de provincie gevierd worden. Het dorpsfeestseizoen is weer begonnen, en ook dit jaar zullen alle dorpsfeesten weer op elkaar lijken, en zullen ze ook allemaal weer lijken op alle dorpsfeesten die er de afgelopen jaren zijn gevierd. En geloof me: ik kan het weten, want I’ve been there, en –Oh Here-  I’ve done that.
Alle feesten worden bevolkt door jongens met uit stront geboetseerde hoofden en oude Bruce Springsteen- tour T-shirts aan. De meisjes hebben vaak allemaal hetzelfde kapsel (een schapenpermanent) en staan samengeklit voor een onoriginele Top 100- band die ‘Proud Mary’ van Tina Turner speelt.
En daar begint het baltsgedrag. De mannen speuren de dansvloer af op zoek naar een meisje om mee naar buiten te lokken, alwaar hij zijn tong in haar mond zal steken die gulzig rond zal draaien, terwijl ze tegen de feesttent aangeleund staan.
En jij staat daar, op de dansvloer. Elk besef van esthetische moraal ben je kwijt door alle biertjes die je gulzig achterover hebt geklokt. Er zitten restanten van de zojuist verorberde frikandel speciaal op je shirt. Je mascara is uitgelopen, waardoor je op een pandabeer lijkt. Er ontspint zich een gesprek tussen jou en een willekeurige jongen dat niet dieper gaat dan jouw studie (“Huh? Literatuur?”) of de muziek (“Bon Jovi!”). Een gesprek werkt niet, jullie moeten iets anders verzinnen.
Dus hij sleurt je mee achter de gele feesttent, draait met zijn tong hysterisch rondjes in je mond, frunnikt wat aan de gulp van je spijkerbroek en knijpt je zenuwachtig in je tieten. Maar meestal is hij te dronken om al deze handelingen tegelijk uit te voeren. En jij laat het toe, want jij bent tenslotte ook gewoon op zoek naar een beetje liefde en genegenheid, en bovendien kun je toch niet naar huis, want de vriendin met wie je naar huis zou fietsen wordt ook ergens liggend in een Ford Transit-busje bepoteld door een zo mogelijk nog lelijkere jongen.
Alle feesten lijken op elkaar, je komt altijd dezelfde mensen tegen, en nooit is daar de man van je dromen bij. Want prinsen op witte paarden vermommen zich zelden als vorkheftruckchauffeurs uit Hurrekutteveen met een Bon Jovi ‘Livin’on a Prayer’ T-shirt, wiens hobby’s zuipen, keetzitten, touwtrekken en dom ouwehoeren zijn, en die achter de tent zijn berenklauw eruit staat te kotsen terwijl jij toch écht dacht dat jullie zouden gaan zoenen.
Hoe vaker je op dorpsfeesten komt, hoe treuriger je leven lijkt, omdat je leven dan een perpetuum mobile is van Top 100- bands, naar verschraald bier stinkende feesttenten, Dixi’s en wanhopige tongpartijen met lelijke mannen.

 

<small> Foto: http://flickr.com/photos/loop_oh/2004167820/, Name: http://flickr.com/photos/loop_oh/ </small>