Bizarre uitvaarten: ‘Mensen staken hun middelvinger op naar de rouwstoet’

begrafenis

Elke donderdag geven we je een kijkje in een populair topic op het VIVA-forum. Deze week: afschuwelijke uitvaarten.

Per ongeluk ‘gefeliciteerd’ in plaats van ‘gecondoleerd’ zeggen kan flink pijnlijk zijn. Maar wangedrag op uitvaarten gaat veel verder dan dat. De VIVA-forummers vertellen over het raarst wat zij hebben meegemaakt tijdens een begrafenis of crematie.

  • AnnA_C: ‘Na afloop van de uitvaart van mijn opa, tijdens het condoleren, kreeg mijn zus commentaar van iemand dat we alleen maar dingen over opa hadden verteld van toen we klein waren, en niet als volwassenen. Alsof het niet al moeilijk genoeg is om te spreken op een uitvaart.’
  • niekjeelastiekje: ‘Het was de uitvaart van mijn vader. Familieleden waar we al jaren (tien à vijftien jaar) geen contact meer mee hadden, waren woest dat ze niet in het ‘rijtje’ mochten staan bij het condoleren. We hadden koffietafel na afloop en daar heeft vooral mijn tante flink herrie lopen schoppen. Krijg er nu – tien jaar later – nog steeds plaatsvervangende schaamte van. Met harde hand is haar de deur gewezen door andere familie.’
  • wilma36: ‘Mijn moeder heeft eens verteld over een stel mannen dat achter de kist aanliep op de begraafplaats en ondertussen elkaar moppen vertelde. Is al (dertig/veertig) jaren geleden maar dat zou ik nu ook nog vreselijk ongepast vinden.’
  • BahcoBarbie: ‘Mensen braken de rouwstoet van mijn vader (zichtbaar met vlaggen, linten, bloemen, et cetera) door, al toeterend. Om daarbij een middelvinger op te steken.’
  • Pieps2016: ‘De uitvaart van mijn oma was redelijk bizar. Mijn oma had een gruwelijke hekel aan alles wat met geloof te maken had. Een bekeerde neef heeft een hele speech gehouden over dat God geeft en neemt. Ik zat angstvallig de kist in de gaten te houden om te kijken of oma zich om zou draaien.’
  • pearle: ‘Bij de begrafenis van mijn broer zei iemand: ‘Gelukkig dat je vader dit niet meer hoeft mee te maken.’ (Mijn vader was drie maanden eerder overleden). Dat mijn moeder, mijn schoonzus en mijn 12-jarige nichtje het wel moesten meemaken telde blijkbaar niet.’
  • MwTheelepel: ‘Ik heb een begrafenis meegemaakt waar de vader van de overledene, die zijn zoon uitgekotst had en hem maximaal eens per jaar sprak, een speech van 45 minuten gaf over het belang van de familieband en hoe men elkaar moest steunen. Het was eigenlijk gewoon ronduit gênant.
    Een andere vreemde actie op een begrafenis vond ik de familieleden die in trainingspakken aan kwamen zetten. Een aso tak van de familie. Echt, dit soort dingen maak je niet mee met normale mensen, het is een beperkte (die mag je lezen zoals je wil) groep die zich zo gedraagt. Zelfs op een begrafenis.’
  • Miriampiej: ‘Ik heb misschien wel twintig jaar geleden als jong meisje iemand gefeliciteerd i.p.v. gecondoleerd… en als ik eraan terugdenk schaam ik mij nog steeds.’
  • lientje69: ‘Een broer van mijn vader kwam tijdens de condoleance de lening opeisen die hij aan mijn vader verstrekt had (waar wij niet van op de hoogte waren). Ik ben zo ongeveer ontploft, wat een mega slechte timing. Daar had hij best even een weekje mee kunnen wachten…’

Meepraten? Dat kan hier.

Wil je niets meer missen van VIVA? Neem een abonnement. Profiteer nú van onze speciale aanbieding: 10 nummers voor slechts €10.

Beeld Shutterstock
Jessica heeft een zwak voor (salsa)dansen, gekke taalfeitjes en de Spaanse cultuur. Voor VIVA schrijft ze over human interest, entertainment, reizen, liefde, seks, eten en al het andere wat haar bezighoudt.