De avonturen van Woefie

Biecht: op de kinderkamer van mijn zoon ligt mijn lievelingsknuffel op een plek zo hoog dat kinderhandjes er niet bij kunnen. Monkey. Het is inderdaad een aap. Zo’n mon chi chi kak-aap met een zwart neusje en een speen in zijn knuisje die je in zijn opblaaspopmondje kan stoppen. Hij is kaalgeknuffeld, de verf op zijn neus is er grotendeels af en zijn lijf is op diverse plekken gerepareerd met naald en draad.

Flaporen
Wessel had helemaal geen lievelingsknuffel en dat verbaasde mij heel erg, totdat Myrthe een enorme liefhebber van knuffels bleek te zijn en Wessel zag hoe het moest. Hij nomineerde prompt ook lievelingsknuffels. Echter, Myrthe heeft het talent om een knuffel kapot te knuffelen van nature. Haar bed ligt vol met bontgekleurde, harige rotzooi. Het opperhoofd van die gehele diversiteit is Woefie, jawel, een hondje, inclusief lange flaporen en scheve ogen. Awwwwww.

Gummyberen
Woefie ging voorheen overal mee naar toe. We kunnen een foto-album samenstellen met foto’s waar Woefie op staat. Centerparcs: hij was erbij. Spanje: hij ging mee. Helaas raakte hij ook wel eens kwijt. In de Efteling gooide Myrthe haar lievelingsknuffel weg bij de aanblik van een winkel vol gummyberen, zuurtjes, spekjes en zuurstokken. Ze hebben daar een mooi systeem: verloren spullen worden via de diverse souvenirswinkels ingezameld en centraal bewaard voor in het park. Via elke winkel in het park kun je informeren of jouw verloren knuffel, of iets dergelijks, gevonden is.

Hemos perdido a nuestro perro
We raakten Woefie ook kwijt in Spanje, tijdens een bezoekje aan de Carrefour, zo’n mega supermarkt. Vrouwlief en ik spreken allebei geen Spaans, maar we kunnen allebei best leuk tekenen. Ik maakte een portret van Woefie en vrouwlief ging daarmee terug naar de winkel, zij is namelijk van de Romaanse talen, ik ben meer van de Germaanse talen. Woefie werd teruggevonden. Maar we raakten hem weer kwijt, wederom in een supermarkt en wel de Jumbo in Tilburg. Meteen nadat we erachter kwamen dat Woefie aan de inventaris ontbrak ging ik informeren, maar dit keer was de knuffelhond echt weg.

Op jacht naar Woefie
Om Myrthe rustig in bed te krijgen vertelden we dat Woefie op vakantie was. Dat zeiden we ook als de knuffel ging zwemmen in de wasmachine. Met die informatie zou Myrthe het een week lang uithouden. Ondertussen zochten wij het gehele Internet af naar een soortgelijke knuffelhond. Dan pas valt het op dat, ondanks de enorme diversiteit aan knuffels, het enorm lastig is om een zoekgeraakte knuffel te vinden. Er zijn websites voor opgericht, maar die boden geen soelaas. Op één van onze eigen foto’s zagen we het labeltje van Woefie goed genoeg om de naam van de fabrikant eruit te kunnen herleiden. We belden, maar helaas: ons model knuffel was niet meer verkrijgbaar.

Liefdevol baasje
Ondertussen had een klein meisje ergens in Tilburg Woefie geadopteerd. Tijdens het opruimen van alle speelgoed kwam de moeder van dat meisje de knuffelhond tegen. Ze zag wel dat dit een knuffel was die een liefdevol baasje had. Haar eigen dochter had nooit zo veel schade kunnen berokkenen aan een haar onbekende knuffel. Ze vroeg aan haar dochter waar de knuffel vandaan kwam. Woefie werd teruggebracht naar de Jumbo. En omdat ik zo hartstochtelijk had gezocht dat het personeel mijn telefoonnummer had genoteerd, werden we gebeld met het heugelijke nieuws dat Woefie weer terecht was.

Ik kan u wel vertellen: Woefie heeft huisarrest gekregen, voor eeuwig. Nou, eeuwig? Via deze weg wil ik u vragen of u misschien een tweelingzusje kent dat veel van Woefie wegheeft en dat op zoek is naar een liefhebbend baasje.

CC Foto: privébezit