De buren begluren

Ik ben een nieuwsgierig aagje. Gelukkig is de binnenstad the place to be voor mensen die net als ik met veel plezier stiekem‘de buren’ begluren. Ik weet wel dat het niet zo netjes is, maar ik doe het toch.

Vast adres
Het is echt niet zo dat ik met mijn voorhoofd tegen het keukenraam van de buren geplakt sta, maar ik werp vaak wel een snelle blik naar binnen.
Als kind pakte ik graag de verrekijker erbij en onderweg van school naar huis had ik mijn vaste ‘zwaai adresje’. Een opa en oma die mij altijd zagen kijken en vrolijk zwaaiden. In het begin was het wat onwennig, maar al snel sloegen we geen dag meer over.

Begluren
Het lijkt misschien makkelijk, maar het ‘begluren’ is een echte sport. Je wil natuurlijk niet overkomen als en freak en daarom is het zaak al lopend één goede lange blik naar binnen te werpen. Eigenlijk moet je dus voorbereid zijn op het juiste ‘kijkmoment’.

Superman
Op mijn ‘vaste route’ weet ik precies waar ik graag kijk. De zolderkamer die omgebouwd is tot duiventil, die ene huiskamer waarvan de muren vol hangen met kruizen,  dat keukenraam waarin een aquarium vol met kleine maanvisjes staat en het huis op de hoek waar, weer of geen weer, Superman je altijd met een glimlach aankijkt.

Verhalen
Het gaat me niet zozeer om het stiekem meekijken, maar om de verhalen die er achter de voordeur liggen. Iedereen kent plezier, geluk, passie en verdriet. Soms fiets ik door de stad en vraag ik me af wat iedereen op dat moment aan het doen is.

Wie wonen er achter die ramen en wat zijn de verhalen die ze te vertellen hebben? Het blijft me fascineren, elke dag. Daarom besloot ik om op zoek te gaan naar  het verhaal achter de glimlach van Superman.














CC Foto: sntgmdm