De carrièreswitch van Gwen: ‘Ik heb de belofte aan mijn zusje waargemaakt’

Veertien jaar werkte Gwen Zeeman-Albers (34) bij dezelfde werkgever. Na een gesprek met haar doodzieke zusje over dromen najagen, begon ze als meubelstoffeerder.

Tekst Eve Tomaszewski | Beeld Neeltje de Vries

Crossover: Van medewerker P&O naar meubelstoffeerder (madebygwen.nl)
Verdiensten: ‘Dat weet ik nog niet, want ik ben net pas begonnen.’

‘Van jongs af aan maakte ik knuffelbeesten van oude handdoeken en kleding van gordijnen. Een creatief beroep leek een logische keuze, maar dan moest ik na de mavo nog vier jaar naar het mbo. Pas dan kon ik naar de kunstacademie. Bovendien zeiden ze op school dat het erg zwaar zou zijn om als creatieveling geld te verdienen. Ik besloot een opleiding tot directiesecretaresse te volgen, zo had ik in elk geval een baangarantie. Ook sprak me aan dat ik een ‘werken en leren’- traject zou volgen. Hierdoor kon ik na mijn zwangerschapsverlof – op mijn achttiende kreeg ik een dochtertje – solliciteren naar een ‘echte’ baan. Ik kreeg meteen werk bij een bedrijf met bevestigingsmaterialen. Ik heb me daar ontwikkeld van directiesecretaresse tot medewerker P&O. Helemaal happy was ik niet, maar dat accepteerde ik. Ik zorgde alleen voor mijn dochter en een vast inkomen was op dat moment het allerbelangrijkst.’

Je hart volgen

‘De wake-upcall kwam toen mijn zusje ernstig ziek werd. Ze heeft lang op safe gespeeld. Eerst studeren, dan carrière maken. Ze had samen met haar vriend net een huis gekocht en was klaar om aan kinderen beginnen, toen ze te horen kreeg dat ze borstkanker had en de ziekte niet zou overleven. Ik heb in die tijd heel veel gesprekken met haar gehad. In een van die gesprekken vertelde ze dat ze eigenlijk banketbakker had willen worden. En dat ze haar hart zou hebben gevolgd als ze van tevoren had geweten dat ze niet ouder dan dertig zou worden. Ze raadde mij aan wél mijn dromen waar te maken. Dat kwam binnen.’

In balans

‘Kort daarna maakte ik een deken voor haar. Dat vond ik zo leuk om te doen dat ik een cursus stoelen stofferen ben gaan volgen. Mijn creativiteit ging weer stromen. Ik was inmiddels getrouwd en had met mijn man een stabiele financiële basis opgebouwd. Op mijn werk kaartte ik aan dat ik een opleiding tot meubelstoffeerder wilde volgen. Ik bleef drie dagen werken, ging één dag naar school en liep één dag stage. Het was een ongelooflijk drukke tijd, maar ik voelde me meer dan ooit in balans omdat ik deed wat me gelukkig maakte. Natuurlijk was het ook zwaar. Ik heb meerdere momenten op het punt gestaan te stoppen. Bang dat ik eraan onderdoor zou gaan omdat ik zo veel ballen moest hooghouden. Maar mijn docenten geloofden in mijn talent. Gelukkig heb ik doorgezet.’

Klanten in de rij

‘Het is nu twee jaar geleden dat mijn zusje is overleden. Het was een tijd met veel verdriet, maar ik vond ook de kracht om de belofte aan haar waar te maken. Ik heb mijn opleiding afgerond en na veertien jaar ontslag genomen om voor mezelf te beginnen als meubelstoffeerder. Ik ben er trots op dat ik dat durfde. Mijn spaarrekening is inmiddels leeg en we moeten elk dubbeltje omkeren. Op het moment wil ik niet meer dan zes maanden vooruitkijken. Ik hoop dat ik dan omkom in het werk. Dat mensen bij me in de rij staan om hun meubels opnieuw te laten stofferen en dat mijn collectie de webshop uitvliegt.’

Ook toe aan een carrièreswitch? Kies dan de auto die daarbij past: de Renault Captur, een van de crossovers van Renault. Via Private Lease bereikbaarder dan ooit. Kijk op renault.nl/viva400

Dit artikel is afkomstig uit VIVA-50. VIVA400 is powered by Renault Captur.