De Hummer onder de ventilatoren

Gisteren bevond ik me in het flatappartementje van een vriendin die haar verjaardag vierde. Ik zat naast het nichtje van de jarige job en begon tegen haar te praten. Een gesprek met iemand die je niet goed kent gaat over werk of over het weer. Wij keuvelden over werk. Zij was aan de beurt en ze vertelde mij dat ze werkte voor de Makro.

Hete droomzomer
Ineens zat ik in mijn hoofd drie zomers in het verleden. Het was zo’n droomzomer met een temperatuur waarbij ik het liefst naakt door de tuin zou willen springen om zodoende het vastplakken van diverse lichaamsdelen tegen te gaan. Mijn vrouw zocht verkoeling in een koud badje, want zij houdt dan wel van warmte, maar niet als ze zwanger is. Op dat moment was ze acht maanden onderweg en de hittegolf hield al anderhalve week aan. Ze was enorm chagrijnig want ze had al nachtenlang geen oog dichtgedaan.

We besloten een ventilator te gaan kopen bij de Makro. Na twintig minuten verlossing in de aircogekoelde auto, strompelde mijn vrouw de Makro in. Ik had verwacht de koelte in te lopen, maar het was er warm. Na een kwartiertje zoeken vonden we de ventilatoren. Het was heerlijk om langs het straatje voorbeeldexemplaren te lopen. Achter vogelkooi tralies draaiden de windschelpen overuren. Tussen alle blaasmachines stond één model dat net iets mannelijker was, die hadden ze testosteron gegeven, dat zag je zo. Het apparaat had een doorsnede van vijftig centimeter. Hij was uitgevoerd in metaal en had een verzwaarde voet. We hadden de Hummer onder de ventilatoren gevonden en wilden hem hebben.

Daar stond het laatste exemplaar
Helaas lag er geen enkele op voorraad. Daar stond het laatste exemplaar. Ik vroeg aan een winkelbediende of we hem zo mee konden nemen. Het antwoord hield zoveel in als: jawel, maar liever niet. De jongen legde uit dat het personeel de ventilator graag wilde houden voor hun eigen verkoeling. Ik keek om mij heen naar de vele vierkante meters winkelruimte. Nam die jongen mij in de maling? Dat er geen airco hing had ik al wel bemerkt, maar hoe kan één ventilator verkoeling geven aan een hele Makro? Ik zei dat we hem mee gingen nemen en die avond lag mijn vrouw zalig te slapen in de verkoelende wind die mij dan weer wakker hield.

Ik vertelde de anekdote tegen het nichtje van de jarige. “Was jij dat,” zei ze op serieuze toon. Werd ik weer in de maling genomen? Grappige lui die Makro medewerkers. Nee, ze was oprecht. Die ventilator bezorgde haar en haar collega’s net dat beetje verkoeling dat hen door de dag heen moest helpen en ze waren echt ontdaan toen een egoïstische klant daar met hoongelach een einde aan maakte. Ze stond op, ging ergens anders zitten en heeft de rest van de avond niets meer tegen mij gezegd.

CC foto: makou0629