De ups & downs van Katja Römer-Schuurman

geen

Katja Römer-Schuurman (37) kan het ene moment vrolijk zijn en het volgende moment in tranen uitbarsten. Met VIVA praat ze uitgebreid over de emoties in haar leven.

Vreugde
Katja is getrouwd met Thijs Römer en moeder van Sammie, die bijna 3 is. Ze is een vrolijke stuiterbal: “Ik ben meestal opgewekt en vrolijk. Blijdschap is voor een deel levensinstelling en voor een deel chemische huishouding, denk ik. Dat positivisme heb ik van huis uit meegekregen.”

“Bij alle dingen die ik onderneem, stel ik mezelf de vraag: waarom zou ik dit niet doen? Vrijwel nooit kan ik een reden bedenken waardoor ik me niet graag vol overgave op dingen stort. Ook als er obstakels zijn. Dat maakt het juist interessant. Zo dacht ik vroeger ook al. Niet voor niets was ik daarom op mijn drieëntwintigste al tijdelijk uitgeblust.”

Angst
“Het leven gaat te snel. Ik ben nu zevenendertig en tel daar nog een keer hetzelfde aantal jaren bij op, dan ben ik vierenzeventig. Een bizar gegeven dat ik er op een bepaald moment niet meer ben.

“De dood is iets wat me kan verlammen. Nu ik ouder ben, kan ik die angst beter reguleren. Doordat ik weet dat de dood ooit komt, geeft het me ook een grote levenslust. Toch teken ik het liefst voor een eeuwig leven. Mensen die dat niet zouden willen, begrijp ik niet. Er zijn zoveel boeken om te lezen, films om naar te kijken, landen om te bezoeken, mensen om te spreken en beroepen om te doen. Ik zou me nog wel vermaken een paar honderdduizendjaar.”

Woede
Tijdens haar periode bij BNN had Katja last van woede. Ze had zelfs een boksbal in huis hangen. “Hoewel het een fantastische tijd was, lieten ze me ook achterlijke dingen doen waarop ik geen nee durfde te zeggen. Hing ik ondersteboven aan een bungyjump-touw en dacht ik dat mijn voeten eruit zouden glijden. Ik ging over mijn grenzen heen.”

“Ik had hysterische buien. Het was een periode waarin ik hard werkte, niet goed voor mezelf zorgde en veel dronk. Toen leerde ik Thijs kennen en vroeg ik me af of de relatie was waar ik in mijn leven naartoe wilde. Dat zorgde voor wat frictie. Ik had een gevoel van woede, onmacht en frustratie omdat ik aan alles twijfelde. Ik had de behoefte om dingen kapot te gooien. Dus reageerde ik me af op een boksbal. Die ik nu gelukkig niet meer nodig heb.”

Lees het volledige interview in Viva 10 die vanaf woensdag 27 februari in de winkels ligt.