Diefstal op kantoor: ‘Het zullen vast de schoonmakers zijn’

schoonmaker

Het kantorengebouw waar John facilitair manager is, wordt geplaagd door diefstallen. In een poging de zaak zonder politie op te lossen, praat John met alle afdelingshoofden. Ook Fatima, contactpersoon van het schoonmaakbedrijf, moet eraan geloven. John probeert zich cultuurneutraal uit te drukken, maar dat valt helemaal verkeerd en nu dreigt Fatima met een klacht wegens discriminatie.

John: ‘De samenwerking met Fatima is altijd positief geweest. Ze is een hele toffe meid en ik beschouw haar niet zozeer als collega maar als een vriendin. Misschien nog wel meer dan dat… Een paar weken geleden heb ik haar uitgenodigd voor een etentje en volgens mij voelde ik toen een vonkje overspringen. Sindsdien probeer ik het contact heel voorzichtig uit te bouwen. Dat is natuurlijk lastig in onze positie, maar Fatima is zo de moeite waard.

Nu speelt er ook iets anders: sinds een paar maanden worden we overspoeld door diefstallen uit de kantoren, vooral laptops en opnameapparatuur. Samen met de beveiliging voer ik gesprekken met iedereen die hier werkt, en daaronder vallen ook de schoonmakers. Ik begon natuurlijk met Fatima. Omdat veel van haar schoonmaaksters een andere culturele achtergrond hebben en omdat Fatima ook uit die cultuur komt, kan ze hun doen en laten beter inschatten dan ik. Zij ziet ze bovendien veel vaker.

Ik weet niet wat er is misgegaan in dat gesprek, maar Fatima werd heel erg boos. Ze had het over discriminatie en vooroordelen, ik begreep er niets van. Zo had ik het helemaal niet bedoeld. Ze wilde niet luisteren en dreigde zelfs om het hogerop aan te kaarten. Dat vind ik niet leuk natuurlijk, ik wil niet dat zoiets in mijn dossier komt. Maar het ergste vind ik dat ik echt niet begrijp waarom ze zo boos is. Als ik iemand respecteer, dan is het Fatima wel.’

Fatima: ‘Toen ik vorige week woensdag de hal binnenkwam, werd ik direct aangeschoten door John. Vlak achter hem stonden twee mannen van de beveiliging. Of ik even mee wilde komen. Ik schrok me rot. Ze brachten me naar een klein kamertje waar John meteen allerlei vragen over de schoonmakers op me begon af te vuren: of die zich wel eens verdacht gedroegen, hoe ze eigenlijk gescreend werden, of ik hun tassen wel checkte als ze naar huis gingen. Even later mompelde hij iets over westerse normen en waarden die niet voor iedereen vanzelfsprekend waren en vroeg hij zich af of de schoonmakers misschien vonden dat ze te weinig betaald kregen. Ik wist niet wat ik hoorde! En al die tijd stonden die beveiligingsmensen me met hun handen op hun rug aan te staren. Na veel aandringen zei John eindelijk dat het ging over de diefstallen van de laatste tijd en dat ik er niets achter moest zoeken omdat hij iedereen ondervroeg.

Maar uit de manier waarop hij me behandelde en de toon van zijn vragen maakte ik op dat hij er eigenlijk al van overtuigd was dat mijn schoonmakers daarachter zaten. En daarmee heeft hij me diep beledigd. Mijn schoonmakers zijn allemaal keurige mensen en het feit dat ze allochtoon zijn, betekent niet dat het criminelen zijn! Alsof alle witte mensen zo fantastisch zijn. Dit kan toch niet meer anno 2019. Ik overweeg mijn leidinggevende hiervan op de hoogte te stellen en misschien ga ik zelfs naar de pers. Dit is ronduit discriminatie.’

De mediator: ‘Discriminatie moet besproken worden. Dat laat geen twijfel. Het is ook belangrijk om van elkaar te weten wat er is gezegd. Niet zo zeer om te weten dat het wellicht anders bedoeld is. Wel om te weten hoe je elkaar hebt gehoord en wat het met je doet. De aanpak van John heeft veel teweeggebracht bij jou, Fatima. Uit John zijn verhaal begrijp ik dat zijn aanpak bewust is en voor alle afdelingen geldt. Niet specifiek voor jouw afdeling. Het kan zo zijn dat met die uitleg een en ander in een ander daglicht wordt gezet. Voor John is de feedback belangrijk om te ervaren hoe zijn aanpak overkomt. Het zal jullie helpen om dit voorval uit te praten. Betrek een leidinggevende in jullie gesprekken. Het is goed om het te bespreken, want daarmee doorbreken jullie het taboe om het bespreekbaar te maken. Als jullie naar elkaar kunnen luisteren, kun je anderen hierin ook meenemen en een voorbeeld zijn. De pers opzoeken om je verhaal te doen kan altijd. Daarentegen zoekt de pers altijd naar nieuws en zal het verhaal uitvergroot plaatsen om het aandacht te geven. Daar worden jullie in het algemeen allebei niet beter van. Ik hoop op de wijsheid van jullie beiden, wat een voorbeeld kan worden in jullie organisatie.

Over de mediator

Michiel Hordijk (45) is de initiator van de Mediation Supermarkt: een handig boek met uitleg, mediation of een leuk item voor de kinderen helpen om rust te vinden in een lastige periode. Als vader van een dochter uit een eerder huwelijk en een zoon in zijn huidige relatie staat hij zelf dagelijks voor de keuze hoe je omgaat in alle verschillende situaties op het werk en in je gezin. Wekelijks gaat hij op VIVA.nl in op een voorgelegde situatie en geeft hij een tip hoe met de situatie kan worden omgegaan. Heb je zelf een vraag of situatie die je wil voorleggen aan Michiel? Mail deze dan naar info@mediationsupermarkt.nl.