Agnes en Ester zijn elkaars dubbelgangers: ‘We hebben elkaar geadopteerd als zusjes’

dubbelgangers

Wat als een wildvreemde je voor iemand anders aanziet, omdat je domweg zoveel op elkaar lijkt. Het overkwam Agnes, die via Facebook contact legde met haar look-a-like Ester. Wat bleek? Ze lijken ook qua karakter op elkaar én hebben dezelfde muziek- en kledingsmaak.

Tekst Babs Jansen | Beeld Björn Eerkes

Agnes: “Ik zat in een propvolle trein in de avondspits toen een man tegen me begon te praten over een theatergroep in Arnhem. Ik kwam wel eens in Arnhem, maar had verder echt geen flauw idee waar hij het over had. Al snel had hij door dat hij mij voor iemand anders aanzag en verschoot van kleur. Bij het uitstappen benadrukte hij de gelijkenissen en vond dat ik echt even contact moest leggen.”
Ester: “Bleek het een docent van mij te zijn, hij dacht dat hij bij mij in de trein zat. De week erna vertelde hij heel enthousiast – en nog steeds in shock – over zijn ontmoeting met Agnes. Ik dacht vooral: het zal wel.”
Agnes: “Nieuwsgierig als ik was, ben ik Ester toch gaan Googelen. Haar profielfoto was niet zo duidelijk, dus ik besloot een bericht via Facebook te sturen. Niet wetende dat zoiets in een spamfolder verdwijnt, was ik het eigenlijk alweer bijna vergeten, tot ik zes maanden later iets van Ester hoorde.”
Ester: “Toen ik uiteindelijk het bericht van Agnes zag en haar profielfoto’s bekeek, wist ik niet wat me overkwam. Zij leek écht op mij! Nu begreep ik de verwarring en lichte hysterie van de mensen die ons door elkaar hadden gehaald. Ik was vooral verbaasd om we niet bepaald ‘the girl next door’ types zijn. Ik stuurde snel een vriendschapsverzoek terug.”

In de spiegel

Ester: “De eerste keer dat we afspraken, hebben we de eerste tien minuten vooral gelachen om het verhaal, maar ook elkaar bekeken. Het is best vreemd om naar jezelf in een ander te kijken.
Agnes: “Dat was zo leuk, maar ook heel bizar. Het was eigenlijk alsof ik in de spiegel keek, tuurlijk was ook me ook bewust van verschillen maar de overeenkomsten waren gewoon eng.”
Ester: “Al snel kwamen we erachter hoeveel meer we met elkaar gemeen hebben. We lachen hetzelfde, zijn beiden creatief, hebben allebei een klein symbool als tattoo op onze pols, zijn gek op katten en houden van dezelfde muziek. Aan het eind van de middag stond ons eerste gezamenlijke festivalbezoek gepland.”
Agnes: “Onze stemmen lijken ook nog eens op elkaar en we dragen allebei lenzen. Hoe meer we ontdekten, hoe meer ik besefte hoe uniek dit eigenlijk is. We hebben elkaar na dat eerste wijntje op het terras ‘geadopteerd’ als zusjes en houden wekelijks contact.”

esterenagnes

Double trouble

Ester: “In het begin vond iedereen in mijn omgeving onze gelijkenissen te bizar voor woorden. De eerste keer dat ik de ouders van Anges ontmoette, zal ik echt nooit vergeten – haar moeder heeft wel tien minuten naar me staan staren.”
Agnes: “Het is grappig dat er verschillende reacties komen. Mijn oma zegt het bijvoorbeeld totaal niet te zien, terwijl mijn ouders er enorm van onder de indruk zijn. Als we samen op stap zijn, komen er altijd veel reacties en worden we meestal tweelingzusjes genoemd. Tijdens de EP-release van mijn band heeft Ester bijvoorbeeld de hele avond gratis gedronken, omdat het barpersoneel dacht dat ze mij was!”
Ester: “Agnes krijgt ook nog weleens het verwijt dat ze mensen negeert op straat, daarom luister ik nu maar gewoon naar twee namen. Ik heb ook wel eens een verwijt gehad, dat ik best even had mogen laten weten dat ik ook naar Sziget ging. Hij had me zien lopen en daarna niet meer gezien, jammer. Alleen was ik niet op Sziget, dat was Agnes. Of die keer dat een teamgenoot van mijn vriend Tim vertelde dat hij mij had zien zoenen op een feestje. Niet met mijn vriend maar een andere jongen – hij wist niet goed wat hij ermee aan moest, maar bleek gewoon Agnes met haar vriend te zijn. Het had weinig gescheeld of we hadden een hele vervelende confrontatie gehad!”

Beeld Ruben van Vliet
Beeld Ruben van Vliet

Not a look-alike

Agnes: “Een klasgenootje op de kunstacademie wees me op een fotografieproject over dubbelgangers van François Brunelle. Ik vond het gelijk een tof idee en toen ik de foto’s zag dacht ik: daar horen wij tussen! Ik besloot de fotograaf direct te mailen.”
Ester: “Agnes en vroeg of ik het goed vond dat zij wat foto’s van ons aan hem zou sturen. François was kennelijk zo onder de indruk dat hij een paar maanden daarna naar Nederland is afgereisd om ons te fotograferen. Het was een leuke ervaring, vooral omdat wij inmiddels ook vooral elkaars verschillen zien en dat iemand die meer dan 200 dubbelgangers heeft gefotografeerd toch ontzettend onder de indruk was van onze gelijkenis.”
Agnes: “Het was zo tof om met hem samen te werken. Binnenkort is er een opening van een expo van Francois Brunelle in Duitsland en onze foto zit tussen de 33 geselecteerden. Grappig is dat we de foto allebei erg mooi vinden maar toch onszelf er minder in herkennen. Maar wel heel bijzonder, aangezien hij al zijn hele leven bezig is met het fotograferen van doppelgangers.”

Heb jij ook enge gelijkenissen met iemand anders of ken je twee dubbelgangers? Via www.francoisbrunelle.com kun je een setje opgeven en meer informatie over zijn expositie vinden.

De fotoserie van Canadese fotograaf François Brunelle ‘Im not a look-alike!’, met Ester en Agnes vind je deze week in VIVA. Het blad ligt nu in de winkel of kan je hieronder bestellen:

»Bestel VIVA online | Klik hier «

Lees ook: 

Annabel en Saskia zijn elkaars dubbelgangers: ‘Niemand gelooft dat we geen tweeling zijn’